bir kız çocuk için babayı kaybetmek büyük sancıdır.bir kere farkında olmasada bence hayatı boyunca seveceği erkekte babasını arar en çokta bir baba olgunluğunu.çocuklar için babanın kaybı(istisnalar hariç) hayat boyu bir güven kaybıdır.baba modeli çocuğa bir güven bir dayanak ve korumadır

Bir baba ne kadar kötü olursa olsun babadır.Benimde çok sevdiğim bir kardeşim babasını küçük yaşta kazada kaybetti.Babasızlık sevgi eksikliğinden kardeşim kadar sevdiğim çocuk bir avare etrafında çokta insan var amcaları olsun akrabaları olsun.Fakat bana dediği ablacığım bak saat gece ikisi herkes çocuğunu çağırıp evine gitti.Beni ne arayanım nede soranım var.Ben ne yapayım  ablam ben sevgi istiyorum.  Babam olsa böylemi olurdu .Diye bana soruyor evet babası keşke olsaydı. Hayatta olsaydıda  oğluda kötü alışkanlıklara sahip olmasaydı.Sevgiyle büyüseydi.Onun bunun eline bakmasaydı.keşke..

Annesi var tabiiki fakat kendi halinde bir insan oğluna yeterince sevgiyi oda verememiş oğlu için evlenmediği halde ona sevgisini gösteremeyen bir anne sonuçta ortada mutsuz bir genç...

Babayı kaybetmek bir bireyin hayatında tarifi olmayan eksikliktir ama elbette istisanalar vardır arkadaslar.Benimde babam öldü ve bir arkadasım vardı babası onları bir kadın için terketmişti.bana 'keşke benimde babam ölmüş olsaydı en azından onu güzel hatırlardım' demişti.babamın hayatta olup beni istememesi ölümünden daha büyük bir yara yapardı heralde.ama bu istisna durumlar dışında babası ile ortanın üstünde iyi bir geçmişe sahip bir bireyi için babasızlık hep bir güven eksikliği.beraber olduğum erkek bana başta okadar iyiyken gelecekle ilgili hayaller kurarken birden bir değişip benden soğuduğunda hüngür hüngür ağlamıştım.onca zaman üzüntüm sürdü ve içimden hep 'ah babacığım bu dünyada beni senden daha çok sevecek bir erkek yok işte,nerdesin 'diye ağlardım.ve farkediyorum ilişkilerimde her zaman babamdan birşey arıyorum.mesela benden daha büyük olması(5-15 yaş kadar abartılı değil)her zaman tercihim çünkü bana güven veriyor.ayrıca örneğin babam ortamda sivrilen lider ve ışıltılı biriydi ve çok zekiydi hep bunları aradım gönül olaylarında.bir kız için babanın simgelediği şey çok büyük.

madsangel sanırım bir yarana dokundum yaşarken ölen insanlar daha çok acı veriyor belki daha açıkça paylaşırsan bizle daha iyi hissedersin

Babasızlık zor bunu iyi bilenlerdenim 12 yaşındayken babamı kaybettim.
Yerini kimse dolduramadı.Hep biyanım eksik yaşadım,dünya iyisiydi
<Baba gibi babaydı>nurlar içinde yat babacım

slm arkadaşlar
ben 5 ay önce babamı kaybettim.hastaydı ama ölmesini beklemiyordum o kadar çabuk 1 ay içinde olup bitti herşey ne olduğunu bile anlayamadım.1 gün komada kaldı bizi duymuyordu bakıodu ama görmüyordu ve o an bile allahım sadece nefes alsın yeter dedim bitiyordu herşey o çaresizlik elimden bişey gelmemesi ve bitti 10 mayıs gecesi nefes alamayacağım sandım bi daha öylece kalakaldım bakarken yüzüne..yorgundum yarım kalmış gibiydim, sahipsiz gibi hissediyorum hala kendimi, güçsüz ve onu çok özlüyorum:(

zor çok ii biliyorum.ben depremde bütün ailemi kaybettim çok zor toparlandım.tatile vedalaşıp gittim geldim yoktular.Allah sabır versin.