Kendine güvenen insan ile güvenmeyen insan arasındaki farkı ve insanlar üzerindeki etkisini kısaca şöyle özetlemeye çalışayım:
Kendine güven duyan insan sarsılmaz bir kaya gibidir... Güneş batıdan doğar dediğinde, tüm bedeninde öyle bir güven duygusu hissedilirki, bir an için durup düşünmenize ve doğru olup olmayacağını sorgulamanıza neden olur...

Bir insanın kendine güven duyduğunu nasıl anlarsınız? Gözlerinin içinde sükunet, huzur ve sakinlik yatar... Yüzündeki kaslar gerilmemiştir, tüm vücudunda genel bir rahatlık vardır... İşte bu rahatlık insalara şu mesajı iletir: Bu insanın iç dünyasında hiç bir kavga, çelişki yada belirsizlik yok... Bu insan kim olduğunu ve nerde durduğunu çok iyi biliyor... İşte bu mesaj insanların kişiye güven ve saygı duymasını sağlar... Tıpkı belirsizlikler ve dalgalar içinde çırpınan bir insanın sağlam bir kayaya tutunması gibi... Çünkü kayanın batmayacağını, hatta kendisini taşıyacağını bilir... İşte kendine güven duyan insan bu kayanın verdiği güven duygusunu verir...

Peki bir insanın kendine bu şekilde güven duyabilmesi nasıl olur? Elbetteki kişisel gelişimle, insanın kendisini tanımasıyla, belirsizliklerini ve karmaşalarını çözümlemesiyle ve yaşamı sürekli tecrübe etmesi ile...  Yani diğer bir deyimle kişinin kendisi üzerine doktora yapması ile...

Bu konudaki düşüncelerinizi paylaşır mısınız?

    arkadaşım sana aynen katılıyorum fazla birşey söylememe gerek yok bende senin gibiyim çünkü...

kendime her konuda güvenirim ben çünkü o kaya benim kendim o kayada batmasın diye elimden geli yapıyorum kimsenin buna zarar vermesini izin vermiyorum
insan kendine güvendigi zaman herşeyin üstesinden geliyor

bazen kendime güvenim sonsuz oluyor ama bazende kendimi yerin dibinde bir şey bilmeyen güvensiz biri gibi hissediyorum...

herkese karşı bir savunma mekanizmam var...kendime güvenim tam demeye çalışıyorum kendimce...ne olursa olsun iyi de dese kötü de dese hemen savunmaya geçiyorum kendimi şu son 1 senedir...

ama insanın kendinden emin adım atması kadar güzel birşey de yok...

ya bu sorun ilk başlarda gözüme küçük gözüksede  yavaş yavaş bi ortama girip konuşamamamla fikrimi söyliyemememle büyümeye başladı sanırım...Mesela birisine birşey söylicem normalde karıştırmadığım halde sözcükleri karıştırıyorum heycanlanıyorum kızarıyorum.Mesela çıkıpta bir sınıfta konu ödev vs anlatamam çünkü utanıyorum ya beni dinlemezlerse diyorum.Bu sorunu nasıl çözebilirim lütfen yardım edin

Kendine güven..Yaptığın yanlışlarında doğrularında arkasında dur..Eğer bişey yüzünden sana güldülerse sende gül kendine...  Unutma cesaretini toplayıp ilk dalı tutmazsan asla ağaca tırmanamazsın.....

Sevgili frida28

Çok güzel noktalara değinmişsiniz.  Evet bir çoğumuz söyleyebilecek güzel bir sözümüz varsa kendini iyi hisseder ve eğer yoksa kötü hisseder, geriye çekilir hatta göz önünden yok olur.  Bir konuda bilgi sahibi olmak ve bunu ifade edebilmek elbetteki kendine güven için çok gerekli.  Fakat acaba bir konuda bilgi sahibi olmadan da kişi kendine güvenmeyi başaramaz mı? Gerçekten kendine güven kavramı bilgi seviyesi ile ilgili bir durum mu?

Sözlerinizin altında adeta şu inanç yatıyor gibi: "Ben herşeyi bilmeliyim, eğer bilmiyorsam utanç duymalıyım"... Adeta dünya sizden her içinde bulunduğunuz durum hakkında profesyonel olmanızı bekliyor gibi hissediyorsunuz... Eğer konuyu çok iyi bilmiyorsanız, yeterince hakim değilseniz ve söyleyecek değerli sözleriniz yoksa o zaman kenara çekilip susmalısınız...

Kendine güven duygusu eğer bilginize bağlı ise, ve insanların herşeyi bilmelerinin mümkün olmadığı bir gerçek ise, o zaman kendinize olan güveninizin zaman zaman göklere çıkıp, zaman zaman yerlerde sürünmesi çok normal değil mi? Peki çevremizde kendine güveni sarsılmaz olan, hiç kimsenin ve hiç bir olayın zayıflatamadığı, karakteri çok sağlam insanlar nerden alıyor bu gücü? Sarsılmaz bir kendine güven duygusu nasıl sağlanabilir?

Bunun cevabı sizinde tahmin edebileceğiniz gibi: Bilgiye güven ile Kendine güven arasında bir ayırım olduğunu farketmekte yatıyor...

Örneğin, kendinize güveniyorsanız hayatınızda hiç yapmadığınız ve bilmediğiniz konulara bile "Ben bu işi yaparım..." diye başlarsınız... Böylece bilginin sizde var olmasını beklemezsiniz, bilginin işi yaparken size geleceğini bilirsiniz... Dolayısıyla bilmedikleriniz için utanç, eziklik ve korku hissetmezsiniz aksine bilmedikleriniz için merak ve heyecan duyarsınız...  Hata yapmaktan korkmazsınız, aksine hiç denememekten, yaşamamaktan ve öğrenmemekten korkarsınız...

İkinci olarak kendine güvenen insan hata yapmaktan kaçınmaz yada korkmaz... Ama bilgiye güvenen insan hata yapmaktan korkar.. Çünkü bilgiye güvenen kişi "Ben biliyorum" diye ortaya çıkar ve hata yapması bu iddianın yanlış olduğu anlamına gelir... Oysa kendine güvenen kişi "Ben bilmiyorum ama öğrenirim" diye yola çıkar ve hata yapsa bile bu hatalar onun öğrenme sürecinin bir parçası olduğu için iddiasını doğrular... Çünkü insanlar ancak hata yaparak öğrenir...

Hatunca sitesinde kurulduğumuz günden beri pek çok hata yaptık... Bu değerimizi sizin gözünüzde azalttı mı? (Bazıları için evet, ama bir çok kişi için hayır (siteye her gün gelen üye sayısı hala artıyor)
Çünkü hiç bir zaman biz biliyoruz iddiası ile yola çıkmadık... Hep dedik ki... Birlikte öğreniyoruz... Üzerinizde ki tüm baskıları kaldıran, rahatlatıcı bir düşünce değil mi? Dünyaya böyle bakınca, bir anda üzerinizde ki tüm beklentiler kalkıyor, ve önünüzde keşfedebileceğiniz sınırsız bir dünya uzanıyor... Korkusuzca test edip, deneyebileceğiniz, inceleyip araştırabileceğiniz bir dünya...  Başkaları sizi anlamayabilir, hatta size suçluluk duygusu ve utanç yüklemeye kalkabilir... Bir an için düşünün gerçekten o insanların ne söylediği önemli mi?

Selam dostlar aranıza yeni katıldım umarım birbirimizden çok çabuk sıkılmayız..
Aslında bu bölüme msj atmayı düşünmüyordum ama konu başlığı çok hoş.Ne kadar güzel bişeydir insanın kendisine güven duyması..
Kendime duymuş olduğum güven beni hayata karşı dahada güçlü kılıyor...Hayatta bir duruşumum olmasını bilmek çok hoş her zaman gelebilecek olumsuzlukları,ne gatif düşünen şahısları,kötü sonuçlanacak olayları ve bir çok şeyi önceden anlayabiliyor ve bu enteresan gelişmeleri kolay atlatabiliyorum.
Çünkü kendime güveniyorum
Çünkü kendimi iyi tanıyorum
Çünkü biliyorum ki benden başka bir ben daha yok...
Herşeyin başı kendine duyduğun güvenle,sevgiyle ve saygıyladır.