Hayatımda hiç kimseyi terkedemiyorum ama hayatımdaki her erkek beni bırakıp gidiyor özlemiyor bu sadece sevgili degil abim babam sevdiğim erkeklere nasıl davrancagımı bilmiyorum daha önce anlatmıştım abim erken evlendi babamsa ben dogmadan öldü şimdi kadın erkek ilişkilerindeki basarısızlıgımı buna baglamaktan baska care bulamıyorum evet çok sevildim iki ciddi ilişkimde çok hemde ama iş ciddiyet olunca hep gittiler ben ilişkilerim içinde ya hep çekingendim ya baskıcı ve hiç unutmayı beceremedim gidenleri aynı aşkla sevdim yıllarda gecse binlerce hatada yapsalar bana, bu neyin boşlugu neden boyleyim ben beni uzen kıran insanları hem unutamamak hemde kolayca affetmek unutmak tonlarca uzuntuyu hayal kırıklıgını yaptıkları herseyi sineye cekmek beni aglatmış olsalarda gun gelipte aglaya aglaya bırakma beni dicek kadar basitlesen biriyim ben bu normalmi?

önermede bulunduğuna göre özü sözü bir olmuşsun delikız yoksa niye öneresin...bu çok zor be arkadaş nesıl yapabiliyorsun...biraz detaylandırırmısın?

Tuhaf,insanlar sevgiye nekadar aç olduklarını fark edemiyorlar..Bu yüzden
kafalarında yarattıkları kişiyi arıyorlar;kız babayı erkek genelde anneyi arıyor..Farkında olmadan kıyas başlıyor..Buldukları kadar seviniyor yada üzülüyorlar.Aslında kendimizi tanıyana kadar da iş işten geçmiş oluyor..bence önce neyi istediğini iyi etüt et..Yani önce hayal kur..Sonra bu hayali gerçekleştirmek için var gücünle koştur..BİRDE....SEVGİNİ MUTLAKA HAK EDENE VER...KAL SAĞLICAKLA