Kan sanki beynime hucum eder, beynimin hatta butun vucudumun  uyustugunu hissederim ellerim titrer, sesim degisir, kalbim sanki bogazimda atmaya baslar aglamak isterim ama oyle hirslanmisimdirki aglayamam bile sadece ates puskuruyormusum gibi hissederim. Butun bunlari evde esime gosterebiliyorum ama is yerimde malesef butun hanimligimla musterilerin butun terbiyesizliklerine ragmen sorunlarini dinleyip sirket kurallari dahilinda cozmeye calisiyorum. Gecenlerde cok kotu bir gun geciriyordum kadinin bir tanesi benimle bagirarak konusmaya basladi ve ben bize ogretilen butun iletisim tekniklerini bir kalemde silip kadinin gozlerinin icine buyuk bir kizginlikla bakip "eger bana bagirmaya devam edersen senin problemini cozmek icin bir baska muduru beklemek zorunda kalirsin" dedim ve kadin sustu. Ilk defa bir musteriyle bu tarzda konustum kendimden pek te memnun kalmadim aslinda.
Ofkelendigim anlarimda elime gecen birseyleri firlattigim olmustur su ana kadar ne kendime ne de esime cok buyuk zarar vermedim ama asiri ofkelendigim gunun birinde bende bir kalp krizi gecirecegimi dusunuyorum.

Öncelikle hepinize teşekkür ederim.  Amacım bu başlık altında öfke üzerine sizlerle sohbet etmek ve bir tür grup terapisi yapmayı denemek.  Ne kadar başarılı oluruz bilmiyorum ama eğer hoşunuza giderse her hafta yeni bir konu ile grup sohbetleri oluşturmayı istiyorum. 


Öfkenin ne kadar zararlı olabileceğini gösteriyor sözleriniz.  Ayrıca hepinizin sakinleştikten sonra muhatabınız ile konuşarak sorunu çözme eğiliminde olduğunu farkettim.  Sohbetimiz ilerledikçe muhatabınız ile nasıl konuştuğunuza geleceğim fakat şimdi başka bir soru sormak istiyorum.  Görünüşe göre herkes bir başkasına öfkelendiği andan bahsetmiş.  Peki ya kendinize öfkelendiğiniz olur mu? O zaman nasıl hissedersiniz? Kendinize nasıl zarar verirsiniz ve nasıl çözüm üretirsiniz?

Öfkeli olduğumda ellerimi istemsizce sallamaya başlarım ve kendi kendimle sohbet ederim..
Zararlı hüçbir davranışta bulunmam..Haa yüksek sesle müzik dinleyerek belki kulak zarımı zorluyor olabilirim...
Uygulayacağım adımlara gelince öncelikle kendimi sakinleştiririm..Sonrada öfkelendiğim için kendime gülerim...Karşı tarafla konuşup tatlıya bağlamaya çalışırım bağlanmasa öfklenmeye devam tabi...

".......Peki ya kendinize öfkelendiğiniz olur mu? O zaman nasıl hissedersiniz? Kendinize nasıl zarar verirsiniz ve nasıl çözüm üretirsiniz?..."

Kendime öfkelendiğimde durum çok farklı olmaz...Vücut termostatım tavan yapınca işte kıvama geldim derim..Kalbim işini en iyi seviyede yaparak kan pompalamaya daha hızlı devam eder...Kendime öfkelendiğim çok olur ve yaptığım hatalar yüzünden kendimi cezalandırırım..Örneğin pembe rengi hiç sevmem ve giymemde..Ama ceza olarak pembe giyip kendimden utanırcasına işe giderim...En son çözüm olarak kendimle konuşup yaptığı hataların doğurganlığından ve zararlarından bahsederim...

bende sinirli ve öfkeliyken önce tansiyonum çıkar
daha sonra kendime çok kızarım değdimi diye
başlarım temizliye en son bitirdiğim yer banyodur
oğluşumu yıkamış olurum

Ateş basmışsa,mantığım dilime engel olamıyorsa,gözlerim büyümüşse,ellerimi konuşurken yukarı aşağı sallıyorsam,sadece ellerim değil gözlerim dudaklarım bile titremeye başlamışsa,midem kasılıyorsa öfkelenmişim demektir.

Öfkeli olduğumda son söylemem gerekeni ilk söylerim,pire için yorgan yakar sonra pişman olurum,soğukkanlı davranamam ve konuşamam,midemdekiler dışarı çıkmak isterler,midem bulanıncaya kadar sigara içerim.

Tek başına olabileceğim bir yere gidip acilen saçmalamadan sakinleşinceye kadar beklemek ve mümkün olduğunca kendime söz geçirmeye çalışmak.

Görüldüğü üzere öfke kontrolü konusunda biraz başarısızım    Biraz daha dert çekmem gerek biraz daha törpü lütfen! 

canım hiç birşey yapmak istemez o an öfkelendigim kişiyi öldüresim gelir.

kendi kendime söylenmiye başlarım kızarım karşıdaki kişiye söyleyemeceyim şeyleri bagra bagara evde söyerim sakinleşirim .

cok kötü yaaa öfke geldiğinde akıl kacarmış bulunduğu yerden