Şair Paul Verlaine’in sorusunu ilk basamakta sormalı değil miyiz?
İşte hayat! Aç gözünü gör;
Bak ne kadar sade.
Her günkü sade gürültüdür
Şehirden gelmekte.
Ey sen ki durmadan ağlarsın,
Döversin dizini;
Gel söyle bakalım ne yaptın,
Nettin gençliğini?

İyi anlarım da oldu, keşke dediğim anlar da.
Fakat o günlerden bana bugünüme gelen iyi anılar ve deneyimleri gözönüne aldığımda güzeldi.

Biraz da ah vah mı yoksa ne güzeldi demek durumunda olduğuna göre de değişir.
Ben günüme getirdiği olumlu yönleri tercih ediyor ve ne güzeldi diyorum.

çok dogru diyorsun geçmişimizi getiremeyiz ozaman gelecege bakmak ve yaşımızı yaşamalıyız

gözlerim de tüerek geçdi gençlik...evet dikkat merdivendeyiz ve aşağa inmeye gücümüz yok yukarıya gidiyor bütün yollar yukarı çıkdıkça tehlkeli olan başımızın döndüğü bi yoldayız hepimiz.................ve dikkat her basamak bizi sona dah ayaklaşdırıyor.................

Gençlik farkedilmeden kaybediliyor
Kıymetini bil derler ama bileni bulmak zor.