kendime hep kızıyorum ama elimden hiç  bir şey gelmeyeceginide çok iyi biliyorum.2 çocugum var eşim bize karşı çok katı davranıyor.3 sendir evdeyim kendi iş yerimiz var kızım küçük oldugu için şu an çalışamıyorum.okullar kapandıgından beri çocuklarla evdeyizama onlarada bende çok sıkılıyoruz .E şime annemin yanına yada her hangi bir yere gitmek istedigimizi söylüyoruz o ise bencillik yapıyorve asla diyor 12 senelik evliyiz ve ondan nefret edecek dereceye geldim.arkadaşım sorunlarımı anlatacagım kimse yok onunla defalarca konuştum ama beni hiç anlamamakla direniyorEvet çıkıp giderim ama ona saygınlıgımdan dolayı gidemiyorum ve birde çocuklarımı kaybetmekten çok korkuyorumLütfen bana yardımcı olmanızı istiyorum en azından nasıl hareket etmem gerektigini söyleyin yoksa eriyip gidecegim sorunlardan.SEVGİLER

Emrivaki yapmayı denesen diyorum.
Mesela annene gitmek için gidelim mi demek yerine ben yarın anneme gitmeye karar verdim gibi.
Karşı taraf kararlılığını anlayınca bakalım ne yapacak?