Bugün bi söz okudum ve hala etkisinden kurtulamadım...

"Bir an için kendimizi yaşamın içinden alıp çıkarsak dünyada olup bitenlerin bizim varoluşumuz için hiç bir anlamı kalmadığını görürüz"

Bunu okuyunca ; ben "hiç" olmasaydım acaba çevremde neler değişik olurdu diye düşündüm , daha doğrusu düşünmemi engelleyemedim...

Ailem , arkadaşlarım , mahallem , okulum.... hiçbiri bana  ait olmayacaktı , çünkü ben olmayacaktım.... Herkesin yaşantısı belkide farklı olacaktı belkide aynısı....... Bilimkurgu filmi gibi hislerim...

Bu sözü okumak sadece moralimi bozdu... Ben , bensiz bi dünyanın varolma ihtimalinden korktum biraz.....

Merak ettiğim böyle hisseden oldu mu hiç... Yokluğunuz ne hissettiriyor...
Olmadığınızı düşündüğünüzde başkalarına kattıklarınız aklınıza geliyor mu veya siz hayatına girmeseydiniz eğer ; daha güzel bi hayatı olacağına inandığınız insanlar var mı?

olmasaydım dünyanın sonudeğil di enim yerime nasılsa biri olacaktı..ben ce olmak bu dünyada daha zor..olmadan cenin olmuşsan ve orada ölmüşssen en şanslı olan işte o..olmamak hiç bir şey değil.

ürkütücü...

benim olan şeyler benim yokluğumla yok olucaklar...

iyiki yaşıyorum...bütün herşeye rağmen...

Ben çok düşünürüm bunu.Hiç olmasaydım,dünyaya gelmeseydim,ailemi tanımasaydım.Bence o zaman hiç sorun yok,çünki benle tanışmadılar,sevmediler.Benim içinde bi sakıncası yok olmayışımın çünki hissetmedim insani duyguları ve yaşamadım dünyada.

Ama şu an dünyadan alsalar beni,bu çok korkunç düşününce.Sevdiğim insanları bidaha hiç göremicem,sarılamicam,çooookkk korkunç..Derine inince bu büyük korkuyu yaşıyosunuz.

Ben olmasaydım eminim birkaç insanın hayatı daha güzel olurdu..Ama  ben varım ve sayemde çok fazla insanın hayatı iyi...Emek veriyorum Türkiyem için...Alnın akıyla çalışan bir emekçiyim...Ben olmasaydım bir kişi eksik olurdu..Belki yalnız insanlardan biri eksikte olabilirdi...

ayy ben olmasan ne olurdu bu dünyanın haliii düşünmek bile istemiyorum  ;Daman hiç bişey olmazdı şu anda olmayanlar gibi hayat devam ederdi sadece çocuklarım olmazdı olmadıkları içinde kimse için üzülmeye gerek yok

Olmasaydım...Yaşıyorken olmamayı düşünmek...Görüyorken ama olmayı düşünmek gibi.Ama unutmamak lazım ki kör doğmakla sonradan kör olmak arasında çok fark var.Hiç olmamayı istediğim bir an olmadı..yoksam yokumdur.Varsam demek ki boşuna yaratılmadım.Bu varlığımın bir amacı var...Hayattan hiç bir beklentim olmasaydı belki o vakit olmamayı düşünürdüm 

hayatına girmeseydim belki daha iyi ve güzel bir hayatları olabilecek dediğim insanlar var