evet önemli ,çok büyükte olmaz ,çok küçükte olmaz ..en fazla 4-5 yaş olmalı .sonradan çok sorunlar yaşanıyor ...

6 yaş ama düşündüm de 10 yaş olsa daha iyi olurmuş .

evlilikte yaş farki çok olmamalı benim eşim benden büyük bense 31 yaşındayım  daha şimdiden çatışmalar başladı ben gezmeye tatile gidelim diyorum ben uğraşamam  diyor  geçen bir kızdımki yaşlarımız uysa eminimki benden önce düşünecek tatili bende oğlumla giderim araba olmasada olur dedim biner bir otobüse gideriz gördünmü ben daha gencim gezip tozmak istiyorum o ise ben her şeyden bıktım hevesim yok diyor arkadaşlar inanın çok üzücü bir durum etrafımda birlikte tatil planları yapan arkadaşlarıma  özeniyorum hiç tavsiye etmem somra nemi oldu sen gezmemi istiyorsun dedi bakalım güya beni tatile götürecekmiş haydi hayırlısı kızlar dua edin de olsun bari 

bence bayan biraz daha küçük olmalı max 1 - 7 arasında olabilir bu fark.
hem bayan küçük olmalı ki biraz kıpır kıpır olsun

bayan küçük oluyor kıpırtı bitmiyor, sonra erkeğin içi geçiyor sendromları başlıyor. hanımlar kendini terk edilmiş gibi yalnız hissediyor. erkek bu ne hal 15 yaşındamısın ağır ol biraz demeye başlıyor. hele birde bakımlı ve sağlık işlerine dikkat eden bir hanımsa yaş ileri değil geri gidiyor. ayrıca ciddiyim metabolizma yaşı gençleşiyor. çünkü her organın belli evrelerle yenilenme yaşı vardır. hadi al bakalım yaş farkı kaçlara çıkıyor. ee şimdi herkes kendine nasıl bakması gerektiğini biliyor.

bu durumda bence, görüşler, sağlıklar uyuştuğu sürece yaş farkının hiçbir önemi yok. insanlar yaşlarını aldıkça geliştirirler kendilerini.  önemli olan eşlerden birisi kültür ve sağlık olarak gelişirken diğerinin geri kalmaması. aradaki farkı ömür oldukça ne kadar kısa tutarsanız mutluluk o kadar büyük oluyor.

Önce kendi ayaklarının üzerinde duramasın ,gözü açılmasın aileye muhtaç kalsın ,diye okumasına izin vermezler..

Diyelim ki binbir hakarete maruz kalmayı reddedilmeyi göze aldı ,zorla okudu,az ya da çok mütevazi de olsa  kimseye muhtaç olmayacağı bir işi olsun diye kafa patlattı..

Bu sefer çalışmasına izin vermezler...

Diyelim ki yine binbir hakarete göğüs gererek çalışmaya başladı bu sefer evlenince kocası “ben karıma bakarım.sen çocuklarını büyüt.Bundan güzel iş mi var?” der işten çıkarır..

Sonra birgün....işte böyle üzücü,çok talihsiz olaylar yaşanır..

Ortada kalıverirsin.. Ne anan baban sahip çıkar ve kocanınkiler...

Seni çocuğunla kabul eden birini buldun diye haline şükret derler...

Bu öykü ne kadar tanıdık değil mi arkadaşlar...Sadece burada bahsi geçen kardeşimiz değil , bunun gibi binlerce örnek var.. Daha kötüsü her gün örnekler biraz daha fazlalaşıyor..Yasalar da kadınların aleyhine değişmeye başladı...

Arkadaşlar, ailenizin yanındayken ,imkanlarınız varken okuyun, okuyamıyorsanız çalışın,ayaklarınızın üstünde durun..Az da olsa ekmek alabilecek bir geliriniz olsun..Onun bunun eline bakmayın..Ailem beni reddeder diye korkmayın.. Onlar nasılsa sizi her şartta reddetmekle korkutacaklar..Ne yaparsanız yapın nihai ve trajik sonu kabullenmeniz için tüm baskıyı uygulayacaklar..

Görüyorsunuz ki “işler ters gitmeye başladığında “ size sizden başka dost yok...

tam bir türk kadını portresi çizmiş arkadaş bu dünyada peki kadının elinden kim tutacak ya yasalar bile kadının aleyhine yakın bir arkadaşın eşi vefat etti daha yeni çocukları yoktu şimdi eşinden kalan toplu parayı o alamayacakmış o paradan ölen eşin kardeşleri de pay alacak maaşı bile o alamayacak niye çocuğu yok diye çocuk olsa herşey ona kalacakmış  haksızlık değilmi şimdi bu kadın nasıl ayakta duracak devlet sahip çıkmazken  adı dul kadın oluvermişken  zaten yapayanlız kaldım deyip duruyor başında bir evi bile yok devlet verse alacak ama yasayla o hakda alındı ne yapsın şimdi bu kadın yarın bir gün bizdemi böyle olacağız nefret ediyorum bu dünyada yaşamaktan