asıl mesele çorak araziyi nasıl yeşillendireceğimizde tek başına bunu başardığımızda zaten ikinci bir kişiye belkide ihtiyaç duymayacağız,tek başına başaramadığımızdan bir yardımcı arayışı içine girmemiz belkide bu yüzden,her gelene yağmur gibi davranmamız bu yüzden...

Ben bu durumun tam tersi olacağını düşünüyorum simeranya. Eğer kendi çölünü vahaya çevirebilrise insan, keni çölünü vahaya çevirenleri çekecektir kendine. Ve iki iyi bahçevan nadide çiçekler ve ağaçlar yetiştirebilirler o zaman.

insan kendine güvendiği sürece ayakları yere basacak ve korkusu olmayacaktır.

Bu yazı bana da çok yakın geldi,ama bana kimse yardım etmedi ne annem oturup nasihat etti nede bir başkası benim hiç çorak arazim olmadı buna galiba izn vermedim.Kendimle çocukluğumdan beri barışığım.Tek yaptığım kendimi seviyor olmamdı ve insanları da hep sevdim anlıyacagınız ben hep kendime harika bir vaha kurmuşum ama bunu nasıl yaptım inanın bende bilmiyorum...Ve ben bu çorak araziyi yeşil tuttukça  hep hancı oldum ama gidenlerin arkasından da yas tutmadım.günün birinde bu arazimi paylaşacağım kişi geldi ve hala buradayız bu arazide onunla hancıyız gelen geçenler çok olsada biz burdayız....Önemli olan kendi başınıza mutlu olmayı ögrenmek başkalarına muhtaç olmadan mücadele etmek..Bu mutlulugu paylaşacak olan elbet sizi bulacaktır...Fazla iyimserim galiba ama dedim ya ben hep böyleyim:)

Yine çok güzel bir yazıydı.Herkezin içinde kendinden birşeyler bulabileceği
bir yazı yürekden kutluyorum sizi.
Herkesin kendi arazisini biran önce yeşillendirmesi dileğiyle

Beklenti sadece kendinizden kaynaklı bir dinamik değil. Çevreniz olsun, yaşamın getirdikleri ve gerektirdikleri olsun hepsi zaten bir otokontrolde insanın içinde şekilleniyor.. Hiç bir zaman kuralı koyan siz olmuyorsunuz! Tek göreviniz kurallara uymak ve oyunu ona göre oynamak. Her ne kadar size ters gelse de! İşte buna da zaten ''hayatın anlamı'' diyorlar. Mutluk ise ne kadar örtüşebildiğinizle orantılı seviyede o rakamın ''0'' ın ne tarafında olduguna baglı değişiyor.