benim bir komşum vardı kulakları çınlasın şimdi nerelerde kim bilir.. kocası onu bir kadınla değil yüzlercesiyle aldatıyordu. ve aldattğı kadınlar genelde benim komşumun evine girip çıkan sofrasını paylaştığı bayanlar oluyordu. defalarca kavga etti ben bu yuvayı çok zor kurdum çocuklarım var babasız büyütmeyeceğim dedi ve sabretti her defasında affetti. dayaklar yedi hastanelik oldu.. ben ona affetme bu yolun sonu yok derdim bana kızardı.
 sonrasında adam malı mülkü bitirdi.. kadınlardan bir kaç çocuğu olmuş haberi yoktu mahkeme dna sonrasında haberi oldu.. sonrası daha vahim vergi borçları icralar iflaslar kadın onunla resmi nikahlı olduğu için bütün icralar ortak evlerine geliyordu.. kadının neyi var neyi yok bitirdi.. ben son telefon açtığımda boşanacağım dedi ve boşandı.. şimdi mutlu ve huzurlu adamsa perişan ektiği tarlalardaki armutlara bakıyor..
komşum olan bayan derdiki; bak bu hafta ona tam 28 tane atlet aldım ama üç haftanın sonunda elinde bir tane atleti kaldı naptın diye sormuyorum çünkü gittiği kadınların evinde unutup geliyor diyordu.
acı tecrübeler bunlar ama gerçekler işte ister devam dersin ister tamam dersin çünkü alışmış kudurmuştan beterdir diye bir laf vardır bizlerde bilmem siizlerde varmıdır.

ALLAH tan tek dileğim hiç bi kadının bunu yaşamaması ve yaşatmaması........ama bnm eşim öyle bişey yapsa asla o gün orda o saatte o dakikada bitmiştir herşey........

bu konuyla ilgili aslında söylenecek çok şey vardır,kimimiz anında boşanırım der kimimiz asla affetmem der yada affetderim der...bence bu yaşanmadan anlaşılmaz.ben yaşamış olsam duygularım tamamen biter eşime karşı ve zaten boşanmasamda boşanmış gibi olur herşey yani önemli olan duyguların birbirinden boşanmaması....

Affetseniz bile ona asla bidaha güvenemessiniz.

Yaşamadan çok zor bunu söylemek, büyük ihtimalle affetmem. Allah kimsenin başına vermesin

bu başlığı görünce bir kitapta dikkatimi çeken bir söz aklıma geldi
''kadınlar affederler ama asla unutmazlar''