Arkadaşlar ben şunu sormak istiyorum. Dayağı yiyince rapor almak istediğimiz de illki şikayetçi mi olmak lazım? Ben rapor alıp bu raporu ilerisi için kullanmak istiyorum. Savcılık filan karışıyor mu bu işe? Nasıl, ne yapacağım? Bilgisi olan varsa lütfen yazsın.

Aile içi şiddet ve kadınların yaşadığı şiddete karşı neler yapılabilir?  

Erkek şiddeti, kuşkusuz kadının evlilikte ve evinde uğradığı en yaygın haksızlıktır. Kadınlar aile içinde çoğu kez bu kaba güce maruz kalıyorlar. Erkek şiddeti, erkeğin kadına uyguladığı baskı, yıldırma, boyun eğdirme amacı güden, erkek iktidarını evde ve hayatın bütününde sürdürmeye yarayan bir mekanizmadır. Oysa gerek fiziksel şiddet, gerek psikolojik şiddet hem erkeğin hem de kadının yaşamlarına, ilişkilerine, işlerine, üretimlerine, çocuklarının ruh, beden sağlığına, eğitimlerine ve tabii tüm
 toplumsal yapıya çok büyük zararlar, yaralar açar. Aile içinde kadına karşı uygulanan şiddet fiziksel, duygusal, ekonomik, cinsel, tehdit, çocukları kullanma, kadını çevresinden ayırma şeklinde olabilir.

 
Kadınların aile içinde maruz kaldığı şiddete karşı, önce evine yakın bir karakola giderek şikayet etmesi gerekir.

Polis memurları “nasıl olsa savcılığa gidecek, o nedenle doğrudan doğruya oraya başvur” deseler de karakoldan şikayetinin tutanağa geçirilmesinde ısrar edip, imzalatılmak istenen yeri okuduktan ve söylediklerinin dışında birşey yazılmadığından emin olduktan sonra tutanağı imzalayıp mümkünse bir örneğini, değilse tarih ve numarasını alınması gerekir.

Bu şikayet başvurusu üzerine karakolun yapması gereken, şiddete maruz kaldığını ileri süren kadını yetkili hükümet tabibine ya da adli tıp doktoruna gönderecek ve şiddetin belirtilerine ilişkin bir rapor alınması gerekir.

Bu raporla koca aleyhine ceza davası açılması kadının şikayetine bağlıdır. Eğer kadına uygulanan şiddet en az 10 gün ve daha fazla bir süre günlük işlerini yapmasına engel olacak bir durum yaratmışsa ya da vücudunda kalıcı bir iz bırakmışsa, savcılıkça koca aleyhine kamu davası açılacaktır.  

Aile içinde şiddete maruz kalan kadının, kocası aleyhine cezai yönden
şikayet etmek ve dava açılmasını sağlamak dışında, boşanma davası açmaya, bu nedenle manevi tazminat istemeye, sulh hukuk mahkemesi hakimine başvurarak ayrı bir ikamet edinme talebinde bulunmaya hakkı vardır.

Ayrıca evlilik, insanların cinsel gereksinimlerinin yasala uygun bir biçimde karşılandığı bir kurumdur. Türk Ceza Kanunu’na göre maalesef evlilikte ırza geçme söz konusu değildir.

Ancak cinsel ilişkiye zorlamak amacıyla şiddete başvurulmuşsa Yargıtay’ın bazı kararlarında bunun suç olduğu kabul edilmiştir. Kadın kocası tarafından istemediği cinsel davranışlara zorlanması durumunda da şikayette bulunabilir ve şiddet kullanılarak buna zorlanmışsa boşanma davası açabilir. şiddetin kullanıldığını doktor raporu vb. şekilde ispat edebilen kadın, kocasından manevi tazminat da talep edebilir.

 Aile içinde eşlerden biri diğerine, çocuklara ya da çocuklar tarafından ebeveynlerine karşı terbiye yetkisini kötüye kullanmak, birlikte yaşanan aile bireylerine fena muamelede bulunmak şeklinde cereyan ederse, takibi şikayete bağlı olmak üzere, taraflardan herhangi birisi, kötü muamelede bulunan aleyhine şikayette bulunabilir.
 
Eşler arasında böyle bir olay cereyan ederse aynı zamanda boşanmaya, ebeveynler ile evlatları arasında cereyan ederse velayetin, vasi ile vesayet altında bulunan bir kimse arasında cereyan ederse, vesayetin ortadan kaldırılmasına karar verilebilir.
 
(Örneğin evdeki kocanın, eşi kadın ile ergin olmayan çocuklarını soğukta ve
 yoksulluk içinde sokağa atması hali, manevi cebir yoluyla eşin ters ilişkiye zorlanması halleri gibi...)
 
ALINTIDIR

Sağolun arkadaşlar ilginiz için. Ben şu anda beklemek istiyorum. Haa bu bekleyiş düzelir mi diye değil biraz daha hata yapması için. Yapsınki kendini savunacak hiçbir tutar dalı kalmasın. Onun için ilerde kullanmak istiyorum dedim. Ama bu yaptığınız açıklamalara göre rapor için gidince diretk olarak yargı süreci başlıyor.
Bu da benim işime gelmez. Biraz daha hata yapsın hele, bakın ona nasıl ödeteceğim attığı o dayağın bedelini...

Jandarmaya telefon açmıştım, bana adli olmayan raporun geçerliliği olmaz dedi mahkemeleri kastetti sanırım.
dayağı ben yedim, hakaretleri ve aşağılanmaları ben işittim, sanki bütün bunları yapan benmişim gibi özüre ya da konuşmaya yaklaşmıyor beyefendi. Evet eşim oluyor kendileri. Bununla  uzmana filan da gidilmez çünkü adam kendini suçlu olarak görmüyor.
Haa arkadaşlar benim suçum da ne biliyor musunuz? Y.Lisans tezimi yazıyorum. Geç saatlere kadar oturmak zorundayım. Bu arada msn de açık duruyor. Aklıma takılan bir şey oldu mu msn de hocama yazıyorum o da ertesi gün görünce cevap veriyor. vay efendim ben internette nerelerde dolaşıyormuşum, kimlerle chatleşiyormuşum.
Adam salak. Kişi karşısındakini kendi gibi bilirmiş. Kendinin yüz tane kırığı oldu bu zamana kadar. Kırdığı ceviz bini aştı internet sayesinde beni de kendi gibi zannediyor. kızlarla buluşmalara bile gitti. Sonra fantaziydi dedi çıktı işin içinden.
Ama ben de salağım ki hala bu adamın .....çamaşırlarını yıkamak, suratsız suratını görmek için oturuyorum burda. Ama sanırım sona çok az kaldı artık....
Bundan sonra yok çocuklarmış yok aileymiş hepsi hikaye benim için...

Acikcasi bulundugunuz yerle, kanunlari ile ilgili benim cok fazla bir bilgim, tecrubem yok. Sadece sizi bir parca da olsa anlayabiliyorum.Kendimce, gerek kendi yasadigim tecrubeler gerekse etrafimda yasanilanlar ve gozlemlerim, hislerim derecesinde sizi anliyorum.Yoksa bunun otesini tabii ki sizin kadar anliyor, hissediyor olmam imkansiz.Tabiri caizse "ates dustugu yeri yakar" ben sadece gorebildigim kadarini aktariyorum.

Anladigim kadariyla siz esinizden kendi sorumlulugunu almasini, hatasini gormesini istiyorsunuz( bu beklentiniz de azaliyor gibi?) Galiba insan kendini sasirdigi, kendinden emin olma hissini yitirmeye basladikca, kendisini de karsindakinin ona baktigi gibi bakmaya basliyor azicik da olsa.
Ne oluyorsa zaten ondan sonra oluyor bence.

Tipki sizin de su an yaptiginiz gibi...Hakliliginizi daha "net" hale getirmek icin yine ondan bir hareket bekliyorsunuz.(siddeti vs...)Negatif ve hatta tehlikeli boyutlara ulasma riskini de goze alarak. Halbuki esinizin simdiye kadar ki, sizin dusuncelerinize, hislerinize, bedeninize yapmis oldugu tahripler, acmis oldugu yaralar bunun icin yeterli olmaliydi...Bazen oyle bir boyuta ulasirki sadece kendinizi o ortamdan cikartmaniz bile yeterli olabiliyor.Bana kalirsa esinizin once "kendisiyle" ilgili sorunlari once farkedip, sonra da degisim adina harekete gecmesi lazim...Ancak ondan sonra sizinle bir cift olarak birarada cozum yoluna gidilebilinir.Yalniz bu arada siz de mumkun mertebe "kendi" icinizde daha fazla yaralar acmayacak sekilde, sorunlar olusturmayacak sekilde kendinizi guven altina almaniz lazim.

Ozel olarak bilemem ama esiniz belki de su sizin egitiminizden sonra belki sizin uzerinizdeki etkisinin, gucunun azalacagindan korkmus olabilir ve bu yuzden cikmaza girmis olabilir."Kendi" icinde cozememis oldugu rahatsizligi da size ancak bu sekilde yansitmayi becermis olabilir. Bu da zaten basli basina bir sorun cunku her guvensizliginde (once kendine karsi) siddete yonelebilir?

Karsi cinslerle olan iliskilere gelince de ben burada yine esinizin ne kendisine ne de size saglikli bir sekilde saygi gostermedigini ve guveni kokunden sarsici tutumlari oldugunu dusunuyorum.

Su an kendinize kizgin biraz da kirgin olabilirsiniz.Bu cok normal yasadiklarinizdan sonra. Yalniz lutfen kendinizi soylemis oldugunuz gibi salak olarak ne adlandirin , ne de gorun. Hala sorgulamaya ve cozum bulmaya calisyorsunuz. Bu bir salaklik degil aksine guzel ve mantikli birsey.Yani sadece yolunda gitmeyen, kontrol edemediginiz durumlar yuzunden bu kadar hirpalamyin kendinizi.. Bunlarin yerine herseyi ve size yapilanlari gayet normal gorup, kabullenmis de olabilirdiniz. Boyle olsayd bile bu cok da sasilacak bir durumda degildir zaten bedeni ve ruhu orselenmis, yaralanmis insanlar icin...Ama siz yine de icinizdeki mucadele gucuyle birseylerin ucundan tutunmaya calisiyorsunuz bence. O yuzden kendi ustunuze bu kadar gidip de daha fazla yipratmayiniz.

Cevrenizden, yakinlarinizdan sizin bu durmunuzu bilen insanlar, dostlariniz var mi?. Varsa onlardan uzak kalmamaya gayret edin. Yoruldugunuzu hissettiginizde onlar size gucunuzu toplamada yardimci olacaklardir ve kendinizden emin olamadiginizda da size guvenli hatirlatici takviyeler de bulunacaklardir. Mumkun mertebe yalniz kalmayiniz bence. Yani soyutlamayin kendinizi yada eger esiniz boyle bir kontrol derdinde ise buna goz yummayin.

Eger cok da tedirgin oluyorsaniz, bence size ihtiyaciniz olursa diye yardimci bir "plan" hazirlayin. Kafanizda bunlarin size artik otomatik bir refleks haline gelinceye kadar tartip, iyi dusunun.(cunku bazi durumlarda donup kalma olasiligi var)Ornegin bir kenarda uc kurus da olsa bir paraniz olsun, gerekli evraklari, onemli esyalarinizi, gerekli telefon numaralarini vs... guvenli bir yerde, bir cantada tutun.Evinizde guvenli degilse guvendiginiz bir yakininizda tutun ve esinizin bundan haberi olmasin. Bulundugunuz yerde de siginma evleri varsa gerektiginde onlarla nasil kontaga girebilirsiniz diye bilgi edinmeye calisin.

Umarim bunlarin hicbirine ihtiyac duymaniz gerekmez ve uygulamaya gecmek zorunda kalmazsiniz. Dilerim bir butun olarak daha fazla parcalanmadan, cift olarak sorunlarinizin ustunden gelmeyi basarirsiniz.

Sevgiler

Teşekkürler arkadaşlar.
Ben hiç iyi değilim artık. Ama bu tez benim için bir onur meselesi oldu. Bana yapamazsın yok veremeyeceksin filan gibi llaflar etmişti. Sırf bunun yüzünden bir kaç gün daha sabredeceğim iyi olmak için.
Sonrası Allah kerim.
Küçük bir kızım var ve babaya çok düşkün. Çok üzülüyor durumumuza
daha 6 yaşında. Onun hatırı için bir iletişim kurmaya çalıştım. Hadi dedim ben özür diliyorum sana söylediklerim için. Gerçi o beni dövüp hakaretlmer ettikten sonra ben de ona hakaret etmiştim. Sen de hak etmemiştin bunları de dedim. Demedi. Ve bu gün bana benden nefret ettiğini söyledi.
yani artık bir şeyleri daha beklemenin hiç gereği yok bitecekse bir an önce bitmeli.
Ben onun söylediği gibi onursuz değilim. Benim, onun soy ismimi taşımamı da istemiyormuş. İnceldiği yerden kopsun artık.
Çok seviyordum onu ama hak etmiyormuş demek ki...