Her nekadar yazdiklariniza hak versemde ben yapamadim keske yapabilsem, keske  o cok deger verdigim insanin beni nasil uzdugunu unatabilsem, birde kendimi affedebilsem sonucta ben izin vermeseydim boyle olmazdi oyle degilmi. Her bos kaldigim anda aklima geliyor yasananlar.   

Evet affetmek, affedilecek kişi(-leri) daha çabuk unutturuyor.
Yazınızın üzerine fazla birşeyler yazma ihtiyacı istemedim bir çok şeyi bir klavyede özetleyi vermişsiniz. Teşekkürler.

hayatımızda affedecek insanlar olmaması dileği ile...

Sevgili Arkadaşlar,

Bir şeyi düşünmek ve öyle olması gerektiğini bilmek her zaman onu eyleme geçirmeye yetmiyor. Benim de hayatımda affedip yoluma devam edebildiklerim olduğu gibi affetmek için çaba sarfedip henüz başaramadıklarım da oldu.

Ama yazıda bahsettiğim gibi çok yakınlarımın birilerini affetme ya da hoşgörmeyle zihinsel yüklerini hafiflettiklerini gördüm. En azından o kişiyi hayatınızın odak noktası olmaktan çıkarıyorsunuz, ona zihninizde daha az yer ayırıyorsunuz. Niye bizi mutlu edecek kişilere, hobilere, alışkanlıklara odaklanmayalım. En azından denemek bile önemli. Bugün başaramasakta, yapabilmeye giden yolda bir adım atmış oluruz.

Yorumlarınız ve katkılarınız için hepinize teşekkür ederim.

Leyla

biz su kısacık hayata insanlar niye gecınemıyoruz da bırbirlerımze zarar ver bılmek için yarşıyoz.

anlamsız olan aslında hayat değil bizler bu duruma anlamsız laşdırıyoruz bizler nankörüz nakör

bence affedebılmek bır erdemdır bu erdeme herkez nail olamaz
bız affetmeyı bılelım kı bızımde yaptıgımız yanlıslar olabılır o zaman affedılmeyı bekleyebılırız ınanın kı kın gutmek,nefret etmek ınsana hıcbırsey
getırmıyor

Affetmek bize sunulan bazı güzellikleri görebilmek için hoş bir fırsatttır.