az önce ay ismailin günlüğüne göz attım kızlarıyla bayram geçireceği için içi umut doluydu..sevindim kızları adına çünkü ben hiç bayramları sevmem. 20 bayram babam yoktu ve sonrasında geldiğinde hiç de hoşuma gitmedi.. belkide umduğum gibi bir baba çıkmadığı için di..
ama neyse yaa boşver gitsin ben geçmişle yaşamak istemiyorum çünkü geçmişe takılan geleceği göremez..
engüzeli bugün güzel bir kafa dinlemek.. ama nerdeee.. kim kaybetmiş zaten havalarda bozuk temelli eve kapanırım.. zaten benim dünya evin duvarlarıyla sınırlı arada çıktığım çarşı pazar..ama bir kaç gündür mutfaktan çıkmıyorum. ne kadar kalorili yemek varsa yapıyorum.. yesin sevgili kocam şişmanlasın

belki kıpırdayacak hali kalmazsa bende rahatlarım değil mi... şaka şaka.. birden kendimi mutfakta buldum.. pudingler börekler çörekler kurabiyeler közlemeler.. salatalar... kebab tarzı yemekler. dün tartıdaydım demekki ne yemişim ne de yememişim çünkü kilom aynıdydı..