simge86 'cım,

ekleme yapmak istedim, çünkü başka bir başlık altında kısıtlıyıcı blumia yaşadığını belirtmişin, şimdi okudum. bence kusmadığın için yüzyılın en şanslısı olabilrsin...
spor yapmak iyidir. anoreksiadan sonra böle bir aşamaya geçmiş olduğun için kendini tebrik et, öp, sev, sarıl... hatta ben de sarılayım...
kilo almak istemediğin için buna geçmişsin ki sende biliyorsundur eminim... kronikleşen durum kilo almak istememen yani... anoreksia havuz problemiyse, bu sorun toplama çıkarma gibi birşey. ama asla hafife de almamak lazım. spor yapmak her zaman iydir. insanın zihnini de açar. ama herşeyin fazlası zarar işte.
yemenin de, sporun da... kendine güvenin, kendine olan inancın yükseldikçe bu sorunu da aşacağından şüphem yok...

güzel şeyler düşün, ve yedim, kilo alcam, aman allahım düşüncelerinden kurtulmaya çalış. öle bir günde olacak bir şey değil.. sürekli kendini telkin etmelisin... sürekli kontrol altında tutmalısın düşüncelerini belki de. ve bu çok zordur doğal olarak. ama zamanla bununda üstesinden geleceğine eminim...

kronik kilo almamalıyım düşüncesi yerine, kronik bir ben superim, kendimi seviorm, kendime güveniorm düşüncesini oluştur...
bölece zaten kötü olan alışkanlığının yerine, iyi düşüncelerle iyi alışkanlık yerleşcektir...

mucka 

 

Arkadaslar istanbul-avrupa yakasında yeme bozukluğuyla alakalı faydasını gördüğünüz yada duyduğunuz diyetisyen önerirseniz çok sevinirim ,acildir.buradan yazmanız site için sakıncalıysa özel mesaj atın çoook aciiilll

Sevgili cekelez,
Kusmamaya basladigimda baslarda kilo korkusundan dolayi cok yeterli beslenemiyordum, ama yavas yavas arttirdim hergun. Ben 41-42 kilo yani cok zayiftim, daha dogrusu igrenctim. O kadar zayif olunca zaten beyin iyi calisamadigi icin aman duzenli besleniym, soyle yapiym boyle yapiym falan hepsi yalan oluyor, hep basa donuyorsun. Sonra yavas yavas 44-45 kilo oldum ve gittikce guzellestigimi ve iyi hissettigimi fark etmeye basladim. Sunu yedim bunu yedim diyemem cunku belli bir sinirlama getirmedim. Olay su ki; yediginle harcadigin esitse sabitsin, yedigin harcadigindan fazlaysa kilo aliyosun, yedigin harcadigindan azsa kilo veriyosun (zaten biliyosun). Ben 50 kilo civarina cikmaya karar verdim, ve baya yesem de uzun aylar aldi o 4-5 kiloyu alabilmem. Suan 49-50-51 o civarlardayimdir. Tarti gormeyeli 1 yil fln olmustur, tam bilemiyorum.
Onemli olan sevdiginiz seyleri yiyeceginiz sekilde beslenmek ve acikma-doyma hissinin duzelmesi. Hamburger seviyorsan brokoliye 2 gun tahammul edebilirsin. Vala ben istedigim seyi yiyorum uzun zamandir, doydugum icin; daha dogrusu artik duygusal acligim doyurulmus oldugu icin fazlasina ihtiyac duymuyorum.
Ne guzel di mi, evet cok guzel, ama bu noktaya gelmek icin cok sabretmeniz, cok kararli olmaniz, gerekirse hergun yeni bir baslangic yapmaniz lazim. Bende 84838583. baslangicimda basardim belki bunu:)
Onceligi hep psikolojiye verdim, ben iyi oldukca zaten yemeklerin hayatimdaki yeri kuculmeye basladi ve suan yemek yemek; uyumak, calismak gibi bir rutin halini aldi. O yuzden burda yemek listelerine falan karsiyim, beslenme hakkinda tabi ki bilgi sahibi olmakta fayda var ama sunu bunu yiyerek bu hastaliktan kurtulunamiyor, cozum dissal degil; tamamen icinizde..
Sevgiler

aferin canımcım umutsuzluga kapılmak yok. bugün olmadıysa yarın olur. hayatta en kötü şey unutsuzluk ve baştan pes etmek. istiyor olman ve denemen başarmaya giden yolda büyük bir adım zaten. istemeden hiç bir şey olmaz, insan kendi kendine düşünüp aşabilirim dedikçe bu bilinçaltına yerleşiyor ve başarmayı sağlıyor. ben de çok umutsuzdum ama yavaş yavaş oluyor işte. 1 ay - 1,5 ay sonra geri geldiği oldu benim mesela ama bunlar hep gelişme aslında. Başarısızlık olarak görmemek lazım.

haklısın hayatım beynimizin içinde bi şeyler yemekten nefret ediyor gerçekten. hatta ben yemek yapanlara da kıl oluyorum, insanlar yakınlarımda yemek yaptıklarında benim daha fazla yiyip daha fazla kusmam için yapıyolarmış fikrine kapılıyorum ve nası geriliyorum anlatamam. Sırf bu yüzden kavga çıkardığımı bilirim, ne salaklık di mi.

ince çizgi konusunda da haklısın aynen. aslında olay o anki tek seferlik kusma değil, o kusmanın diğerlerini tetikliyor olması. başta çok zor kusmamak gerçekten ama 1 hafta falan zar zor dayanınca sonra kolaylaşıyor. ama bir kere dayanamayınca yine ataklar geliyor. herkes için farklıdır belki bilmiyorum ama bende böyle.

bence sen kendini çok iyi tanımışsın ve ayrıca çözmüşsün şu ana kadarki aşamaların ile şu anki durumunu. normal gördüğümüz insanların çoğu kendini bu kadar iyi irdeleyemiyor haberin olsun. öperim..

slm bende bir bulimiğim ve nefret ediyorum şu lanet hastalıktan hergün söz veriyorum yapmıyacağıma ama olmuyo offff offff nasıl kurtulacagim bundan ne illet ne pis bir hastalık allah düşmanımın başına vermesin ama birgün yeneceğim bunu

slm ben bugün bir karar aldım artık yapmıyacağım die ve bugün gerçekten yapmadım bir hafta dayansam bu krizlere acaba kurtulabilirmiyim lütfen yardım

ilk günler çok zor oluyo ama ilk haftayı atlattıktan sonra çok daha rahat ilerliyo.. bi kere başka işlere daha iyi konsantre olabiliyosun kusmayınca, sürekli aman ne yesem de kussam derdi olmuyo. başta biraz diş sıkmak lazım işte çok zor biliyorum ama.. umarım başarırsın.