Bu başlık altında yeme bozukluklarıyla ilgili, kendiniz ve/veya başkaları için "yapıcı" olmayı hedefleyen, psikolojik ve fiziksel her tür konuda soru-cevaplarınızı paylaşabilirsiniz.

Tahin'ciğim merhaba,
Anoreksiya problemi yaşayanların aşırı yeme isteği problemi yaşaması çok normal. Ki genelde aşırı yeme bozukluğu ve çoğunlukla bunu takip eden bulimia, anoreksik dönemlerden sonra başlar. Kişi kendini aç bırakır, ve hem fiziksel hem de psikolojik olarak aşırı yeme ihtiyacı başlar. Şuan büyük ihtimal hala kısıtlamalar vardır yeme düzeninde (farkında olarak ya da olmayarak); ve vücuda ihtiyacı olanı vermemek=aşırı yeme isteği ve yeme bozuklukları...
O yüzden yeme düzenini gözden geçirmeni, ihtiyacın olanı öğrenmeni ve bunu karşılamanı tavsiye ediyorum,
sevgiler

Selam mariacım,

Öncelikle psikopat falan değilsin.. Hatta şöyle söyliyim, bu hastalıktan muzdarip insanlar genelde eğitim, kültür seviyesi ve yaşam standardı olarak normalin çok daha üstü insanlar. İnsanın bir sorununun olduğunu bilmesi ve onu çözmek için çaba sarfetmesi bile çok önemli bir aşama. Hatta bunu şu anda burada dile getirebiliyor olmak bile çok büyük bir adım bence. Ben de yeni üyeyim ve buraya yazmaya başladığımdan beri (ki daha çok az mesaj yazdım) kendimi daha iyi hissediyorum. Bir kere insan bir şeyi paylaştığı zaman rahatlıyor. Artı tek başına yaşadığını sandığın şeyleri insanların yıllardır yaşadığını görüyorsun ve en önemlisi insanlar seni anlıyor. "Kilo almak istiyorum" veya "bende psikolojik olarak yeme bozukluğu var" dediğin zaman kimse sana "e yemek ye o zaman nolcak ki bence abartıyosun, normalsin" demiyor. Allahım nasıl gıcık oluyorum bilip bilmeden yorum yapanlara anlatamam.

Tabii ki kurtulabiliriz hepimiz bundan, sen buraya yazmaya devam et bak nasıl rahatlicaksın..

Ben dün gece profiterol yedim yatmadan ve çok rahatsız oldum çok kusasım geldi ama kusmadım, çünkü biliyodum ki bi kere ile bitmicek ve daha çok yemek daha çok kusmak isticem. Bugün kendimi iğrenç hissediyorum sanki çok şişmanmışım gibi geliyor ama nasıl saçma şöyle söyliyim; 170 boy, 44 kg'ım. Aslında 42 falandım ama son yeme krizlerimden sonra kusamadım ve 2 kg almışım. Şimdi herkes "aaa sen kilo aldın" diyor, benim de aslında sinirim bozuluyor ama ben eminim kendimden ve karar verdim, artık kusmicam ama kilo da almicam. Herkes çok zayıfsın dicek belki ama ben şu anki halimi seviyorum, daha fit hissediyorum çünkü ve orantısız da değilim. Neyse, diyeceğim şudur ki kendimize hedefler koyalım. Ya da kendini kötü hissedince buraya gir ve sadece yaz, hatta bazen okumadan yaz bak nasıl iyi gelecek.

Çook öpüyorum canımcım seni, hepimiz daha iyi olacağız bak görüceksin..

  canım herhalde anoraksia başlangıcı olmuş sende.kendini kusturuyomusun onu bilmiyorum ama anoraksia çok ciddi bi hastalıktır (saç dökülmesi,adet kesilmesi,turnaklardaki zayıflık,deride pullanma,baş dönmesi,bazı lefleks hareketler belirtileridir.)bunlar gibi bir sürü şey henüz başındayken kendini zorlamaya çalış bizim böle bi sitemiz var bilğilendirici yazılar kısmında hereyi bulabilirsin oku istersen ama takıntını sadece kendin yenebilirsin kib canım ve daha ayrıntılı olarak yaz ki nasıl başladığını  anlayalım ğörüşmek üzere

duygusal açlık, ve kendien güven eksikliği demek istiyorum o zaman.

benimde tek isteğim babamla oturup güzel bi aksam yemeği yiyebilmek mesela.

cocugun seni her zaman güzel görür. önemli olan ona yaklasımındır bence. şişman anneler var etrafta ama öle bi güzel davranıyolarki cocuklarına.. inanılmaz kıskanıyorm. ben annemden hiç bi zaman öyle bi davranıs görmedim. ama önemli değil, artık cok geç ..


ve sakın kusma. öyle cok yiyince die baslıyo, ama soradan sürekli hal dönüşüyor, hepimiz aynı yollardan gectik.. ayda 2 die baslıyor, sora hafta1, sora hafta 3, sora hergün.. bütün hayatını elinden alıyor. ve sürekli yemek kusmak düşünür oluyorsun.. güzel cocugunla bile ilgilenemeyecek duruma gelmek ister misin ?? ciddiyim, içini sadece o kaplıyor.

evet saglıklı bir sekilde kilo vermek cok zaman alabilir, hele ki irademizi kullanmayı yemek konusunda pek basaramıyorsak. ama dengeli beslenmek artık cok cok cok önemli. ve spor yapmak. ama bogazından kesmeyince, istersen sabaha kadar koş, yüz , yürü... hiç bi fayda göremezsin..

diyet lerin hiç bi işe yaramadıgını artık hepimiz biliyoruz. az ve sıksık yemek, herseyden azcık azcık yemek olayın özü.
kendini sürekli telkin etmelisin, bu yediğim bana yeter, daha fazlasına ihtiyacım yok. ve yemek aklına geldiği zaman , hemen baska bişi üretmelisin aklında. mesela ne güzel bir cocugun var. hemen onla oyna, ounu sevindircek bişi yap: onun mutlulugu seni de mutlu eder, seninde aklında yemek ve yemek yeme isteği cıkar. kendini ama illlaki telkin etmelisin.

ve kendini sev. düşünme. kilom da kilom. hiç bi yere varılmıyo.. düşündüğünde daha fazla yiosun.. ben düşündüğümde cok daha fazla yiorm, yemiycem dediğimde illaki dünyaları yiorm, kusmıycam dediğimde illaki yiorm..
zor gözüküo. kesinlikle. aylardır düşünüorm bu konu üstünde. cok kesin sonuclara vardım. ama hala ve hala kusuyorm. tutamıyorm kendimi. herkes iyileşti bi ben kaldım. ama düzelcek. ve tek yolumda düzgün yemek yemeği ögrenmek.. agzına attıgı her lokmanın keyfini cıkar. yavas yavas ye.. yemek esnasından sohbet et.. ne kadar uzun sürede yersen, ki zaten az bişiler yemeni temel alıyoruz, daha  doydugunu hissetceksin.. zamanla alıscaksın.

ben mesela ne aclık ne tokluk hissediorm. bi sorun oluyo ve ndimi 2 büyük boy piza isterken buluyorum telefonda. sorun çözme mekanizmam bu.

duygusal aclık benim en byük sorunum mesela. beni seven veya sevecen kimsenin olmadıgını düşünüorm. yani duygusal olarak acım, ve vucüdüm ve beynim bu aclıgı yemek yierek dolduruo..
sevildiğimi hissettiğim yerlerde aklımdan yemek bile gecmio. ama mesela eski erkek arkadasımla beraberken o kadar sıkılıyodum ve o kadar yalnız hissediyordum ki direk yemege saldırıyodum.

   

düzenli yemeye başladıktan sonra geri geliyor merak etme;) ama çok geç olmasını bekleme! zaman ilerledikçe kaybedilenlerin yerine gelmesi zorlaşıyor cann...

hoşgeldin pisuar,
bence bu steye girip yazman bile bir kurtulma isteği bende yeni üyeyim ama bu steye girmenin çok faydasını gördüm seninde görüceğine inanıyorum.
kendimden  bahsetmek istiyorum biraz 5 yıldır bulimia hastasıyım. önceside 1 yıl anoreksia çok zorlandım çok şeyler yaşadım. senin gibi gidip gelmeler çelişkiler oluyordu tabi hayatımı çok erteledim benden çok şeyler götürdü.ama hiçbirşey için geç değil başarıcağına inanıyorum.
stedeki bütün yazıları okumanı tavsiye ederim çok faydasını görüceksin. ben 1,5 aydır artık kurtuldum çünkü beynimde bitirdim bu olayı okumanın paylaşmanın çok faydası var şunu da söylemek istiyorum hiç psikolojik yardım almadım inan beyinde bitiyor bu kadar uzun zaman bu sorunu yaşamış biri olarak başardıysam ki senin daha az kesinlikle yeniceksin kendine inan ve yazmaya devam et.
sevgiler

süre filan yok. yedikten sonra kusma eylemini alışkanlı haline getirmişsen olay kronikleşmiştir.
kronikleşen yeme bozukluğundan kurtulmak mümkündür. ama çok zordur. çünkü yeme bozukluğu psikolojik bir rahatsızlıktır. eğer psikolojini düzeltmezsen, yeme bozukluğu filan geçmez. aksine iş kronikleşir, işte alışkanlık olur. ve zaman geçtikçe kurtulmak zorlaşır.
sigara gibi düşün. resmen bağımlılık.
ben mesela iyleşemiorm. olmuyo. illa yiyorum ve kusuyorm. zaman yer mekan durum hiç fark etmiyor. çıkıp bahçeye bile kustuğumu biliyorum bizimkiler çakmasın diye. rezillik   ve hala geçer diye düşünebiliyorum.

blumia ya geçtiğini nası tespit etmiş doktor merak ettim?
anoreksia da yemiyodum tamam, blumia da yiyip kusman gerek. ama kustuğuna dair birşey yazmamışın.. öle anoreksikler blumik olur bi müddet sora die bir kural yok... kusmuyorsan blumik deilsindir.

ve lütfen, isimlere, tanımlamalara, süre zarflarına filan bu kadar takılma.
kendine iyi bak... bosuna ziyan etme kendini. yani iyi davran...
seninle yakından ilgilenen bir doktorun var anladığım kadarıyla. kıymetini bil ve , iyileşmek için uğraş... lütfen ...

öperim