sizi bu kadar karamsarlığa iten etken nedir ? neden bu kadar karamsarsınız?
Merhaba değerli EsLeem, uzay çok derin ve sonsuz bir boşluk.............Orada her aradığımızı her an bulamıyoruz maalesef.
İnsan ömrü basamak, basamak. Bir solukta çıkıveriyorsunuz. 10......20...30...........Anlıyorsunuz değil mi.
Emirganda bir yerde 99 basamaklı bir yokuş vardır. Bilmem hiç çıktınız mı o merdivenleri ve 99 uncuya geldiğinizde arkaya dönüp bir baktınız mı.
1 inci...3üncü...10 onuncu.........basamaklar ne kadar aşağılarda ve ne kadar uzakta kalıyorlar değil mi. 20 inci basamakta kaybettiklerinizi 60 ıncı da ararsanız bir gün.......işte o an için böyle oluyorsunuz.
Birde son basamakların ne kadar yaklaştığını gördüğünüzde...........İşte böyle oluyor.
Sonra dağılıyor tabii o karamsar sisler...İçinde yaşadığınız ana ve o anın güzellikleri içinde normale dönüyorsunuz. Elinizde hala var olan varlıklarla mutlu oluyorsunuz..Ne varki bazan yaşanan o dalıp gittiğiniz ruhsal girdapta bazı resimler çekiyorsunuz istemeden ve sonra onları da unutup gidiyorsunuz.
İşte bu yazı öyle bir anın resmiydi. O anda çekilmişti.
Zaten Berkant'ın Samanyolu şarkısı da çoktan unutulmadı mı ve demode olmadı mı..............
Tıpkı bir zamanlar yaşanmış ve çoktan demode olmuş anılar gibi.
Sevgiler size...... 
Gönderen
