canım arkadaşım benim forumlara bakıyormusun bilmiyorum ama yazıyorum bak bir deli de burda var:))sevebilmek için nefret etmek değilde baya baya nefret ettiğini sevebilmeyi öğreniyorsun..sevebilmek içinse nefret etmek diye bişey yokturki..zaten eğer hala sevgin varsa içinde nefrette edersin ;)artık sevgin tamamen bittiyle kork hiçbişey hissettirmez..hayatta kimseye karşı bukadar uzak ve soğuk hissetmek istemem onlar adına üzülürüm çünkü..kendine gelince işte ıspatı yapmışsın,nefrette etsen bazen kendinden gene seversin kendini gibii..selamlarla filozofumm kişisel gelişim bence asla zarar vermez.aksine hayatın boyunca tekrarına ve devamına ihtiyaç duyarsın gibi:)bende en son 5 sevgi dilini okudum çok geç kalmışım okumak için tabide..herkese tavsiye edebilirim

Aslında anlatmaya çalıştığım şey kendimle bir topla oynar gibi oynamaktan fark lı birşeyi. Hadi potaya sokabilir miyim kendimi. Tüh ya bu sefer olmadı bir daha ki sefere.
 Anlatmak istediğim kutupları olan insanlar olduğumuz. Negatiften pozife geçmek konusunda hepimizin yetenekli olduğu. Bu enerjikeri bünyemizde takip etmenin muhteşem bir deneyim olduğuna ilişkindi. Yani hiç yaoan oldu mu diyorum kendini bilinçli olarak negatif düşünceden pozitif düşünceye polyanacılık oynamadan taşımayı başarabilen.

Diğer taraftan önerilerini aklımda tutacağımdan emin olabilirsin. Deneme tahtasına çevirme kısmı sadece duygularımın hareketlerini izyebilmek için kendime bilinçli olarak hissettirmeye çalışıtığım şeylerle ilgili. Yani sadece an da kalabilme pratikleri.  Ha diğer taraftan. Eğer gerçekten istersen olur. Bir şartla olmayacağında korkarak değil. Sadece olacağına inanarak. 

e o zaman bırakalım da insanlar kendileri için doğru olan şeyleri kendileri şeçsinler. Kişisel gelişim kitaplarda yazan bişey midir ki her kitap her kişiye hitap etsin. Yemek kitaplarından yapılan yemeklerin bile tatları farklı oluyor aynı malzemeler kullanıldığı halde. İnsanları olumsuzlukla karşı koruma çabaları güzel erdemli bir davranıştır. Ancak bu insanların deneyimlerini yaşamlarına engel olacak kadar ciddi boyutta olmamalı. İnsanlar kendi öğretmenlerini kendileri seçebilirler. Ve hatta kendi iç rehberliklerine güvenmeleri en iyisi. Öldürmeyen acı güçlendirirmiş Ayşen Hanım. Henüz ölmediğime göre güçleniyorum demek ki. Eğer bir Kişisel gelişim kitabını kahve falı dinler gibi okursa insan tabiki zarar görecektir. Ayrıca Üstün Dökmen insan ilişkilerinde oldukça başarılı bir terapisttir. Kitaplarını okurken her zaman çok eğlenmişimdir. Kişisel gelişim kitapları sadece insanlara doğru sorular sormaları ve hayattaki duruşlarını seçmeleri konusunda yön gösterir. Eğer zihninin kılavuzluğunu kişisel gelişim kitaplarına bırakırsa insan yaşadığı hayat kendi hayatı değil kitabın ısmarlama hayatı olacaktır.

Ben uzun yazıları anlamakda oldukça güçlük çekmişimdir. Bir süre sonra dikkatim dağılır. Şimdi burada hiperaktifite ile ilgili bir dizi yazı görürsem şaşırmıcam. Herkes teşhis koymak ister gibi. Bu konuyu hemen açıklayayım. Hiperaktif değilim. Terapisitim de olmadığımı söylüyor zaten.Bu kadar uzun yazı yazabilen insanların en yalnız olanlar olduklarını düşünmüşümdür. Kendilerini koruyamamış olmanın acısını diğerlerini korumaya çalışarak telafi etmeye çalışırlar. Yetişkin bir insanım, neyin zarar verdiğini neyin, eğlendirdiğini tespit edebilecek kadar iç gözlem yapabilirim. Aslı varken taklitle uğraşmak cilde iltehap kaptırabilir belki. Ama izin verirseniz bunu kendim öğrenmek istiyorum. Ya da tereddüttüm olan bir konu yaşarsam bunu terapistime sorarım. Beni herkesten daha iyi tanıdığı kesin. Yani şunu söylemeye çalışıyorum. Birilerinin bana şöyle yapmalısın böyle yapmalısın demelerinden nefret ediyorum. Aslında ters giden hiç bir şey yok. Sadece ben kendimce eğlenmek için bir oyun oynuyorum ki oyun olduğunun farkındayım siz bu oyunu ciddiye alırsan acı çekersin diyorsunuz. Anlatamadığım şeyse ben zaten acı çektiğim için oyun oynamaya başladım. Biraz güç toplamak için. Rica ederim endişelerinizi böyle ulu orta yerde yayınlamayınız. Bu benim kişisel alanıma giriyor. Hatta daha iyisi endişelenmeyiniz. Zira hayatımın her döneminde sizden rehberlik almıyorum. Başımın çaresine bakabilecek kadar güçlüyüm. Yani kısacası ters giden gibi görünen tek şey hayata bakışlardaki farklılık. Sizin bakış açısına uygun olmadığı için ters geliyor. Bu da çok doğal bir tepki.

Noluyo ben hicbisey anlamadim.

Sen neden bu kadar dusunuyosun bu konuyu, sevecegin zaman seversin ki engellenemez o...

Gerçekten savunma mekanizman süper:)Eleştiriden hoşlanmıyorsun sanırım.Neyse konuya dönelim,bende ani duygu değişikliğini yapıyormuşum ama bunu yazını okuyunca farkettim  sanırım bunu çogumuz yapıyoruz.Mesela oryantal duyduğumda çıkar oynarım hemen arkasından hüzünlü bir şarkı beni hüngür hüngür ağlatır bence bunda bir sorun yada bana göre çıkaracağım bir sonuç yok.O an ne hissediyorsam onu yaşıyorum o kadar.

rohat lütfen konuyu sabote etme  ben başka bir şey anlamaya çalışıyorum. Bizler kutupları olan bir gezegende yaşıyoruz ve Güney Kutbunda olan bir hadise Kuzey Kutbunu, Kuzey kutbunda olan bir hadise Güney kutbunu etkiliyor. Bizler bu gezegenin bir parçası olduğumuza göre kutuplarımız olduğu kaçınılmaz bir gerçek. Negatif ve Pozitif kutuplarımız var. Burada sözünü ettiğim toplu tarafından onaylanan ya da onaylanmayan taraflarımız değil, enerjimizi düşüren ve yükselten taraflarımız. Enerji bedenimizde çakralarımızda özgürce dolaşabildiği sürece ruhsal ve bedensel dengemizi sağlayabiliyoruz. İşte benim de sözünü ettiğim bu diyalektiği bu akışı sağlayabilen ya da sağlamaya çalışan birileri olup olmadığı ile ilgili.

Görüşüme gelince insanlar neden kişisel gelişim kitapları okur?Kendini daha mutlu,huzurlu,iyi hissetmek kendini en kısa yoldan iyileştirmek için.İllüzyon asıl anlatmak istediğim eğer kişi bu kitapları okuyor ve hayatında uygulayamıyorsa bunların yarardan çok zararı oluyor.Üstün dökmenin küçük şeyler1ve2 adlı kitaplarında gerçekten hayatımızdaki en ufak olayların bile bizlere neler kazandırdığını ve neler kaybettirdiğini anlayabiliyoruz.Halbuki anthony robbinsin sınırsız güç ve içindeki devi uyandır adlı kitapları kişiyi tamamen motive eden çok güzel kitaplar.Ama ben keşke bu kitapları okumasaydım.Çünkü bu bilgileri bilipte hayatıma uygulayamadığım için kendi kendime düşman kesildim.Eylem,bilgi,hayatımızı kontrol etmek.İşte bütün mesele bundan kaynaklanıyor.Bir insan çok okuyor,çok biliyor,ama kendini geliştiremiyorsa bu tamamen yaşamış olduğu çevre ve hayat anlayışıyla ilgilidir.Mesela şu son günlerde rhonde byran (ismi yanlış yazmış olabilirim)Sır adlı kitabı satış rekorları kırıyor.Kitabı okudum ve tam anlamıyla bir hayalperestlikten insanları kandırma,aldatmadan ibaret olduğunu anladım.Neymiş bir çekim yasası varmış.Ve biz neyi düşünüyorsak ona göre yaşarmışız.Tam bir saçmalık.Keşke bu kitabıda okumasaydım.Çünkü yaşamış olduğumuz şu hayatta hiç bir olay düşünerek bize gelmez.Biz onu istemeliyiz.Hayatta eyleme geçerek bilgili olarak bunu yapabiliriz.Ne yazık ki şimdiye kadar okumuş olduğum kişisel gelişim kitaplarının bana hiç bir faydası olmadı daha çok moralimi bozmama bana daha çok negatif enerji verdiler diyebilirim.