Cumartesi akşamı bi yere gittim... İlk gidişimdi..... Ama  gittiğim yer uzun zamandır görüşemediğim bir dostumun müdavimi olduğu bi yermiş..... Orada karşılaştık.....
Oturduk , konuştuk , hasret giderdik , muhabbetimize sanki daha dün birbirimize " hadi yarın görüşürüz" diyerek ayrılmışız gibi devam ettik.... Bir aksilik olmazsa haftaya tekrar görüşçez...

Dostluk böyle bişey bence...... Uzun zamandır görüşmesen bile gördüğünde , varlığını hissettiğinde içinde oluşan huzur, güven..vs.... Bunun gibi birşeyy.....

Paylaşımın için saol...
Bende belli ederim kendimi..Zaten genelde dostumdur...Düşmanlık kırıntılarının bile olduğu ortamlarda bulunmam genelde...

slm tsk ederim Nazo burada aklima mevlanayi getirdin
-ya oldugun gibi görün ,yada göründügün gibi ol,düsman olan zaten kendisini bir sekilde belli eder önemli olan Dost olanin kendisini göstermesidir Bence birde Dost görünen Düsmanlar var iste onlar asil tehlikeli olanlardir yoksa kendini düsman olarak gösterenler degil,islamda böylelerine münafik derler cok tehlikelilerdir.Güzel bir Hikaye...

YARABBİM beni dostlarımdan koru düşmanlarım la ben başedebilirim

yok böyle bir kavram

mutlu olduğunda ilk aradığın
üzgün olduğunda ilk aradığın 
çağırdığında ardına bakmadan yanına koştuğun
arada olan mesafeye aldırmana heran aklının en önemli yerinde tuttuğun
kaybetmekten korktuğun     dur dosluk........