Damlanın somut bedenini sadece hastanede gördüm,  hastane çalışanları olarak o kadar iyi tanıdık ki onu, ne zaman nefes aldı, ateşi oldumu, ct sonuçları, daha çok anne olanlarımız istemsiz akıttık onun için göz yaşlarımızı. insan oğlu ne kadar bencil Damla için canımız ne kadar yansada iyi ki bizim çocuğumuzun başına gelmedi şükrü eksik olmadı dilimizden. Annesini tanımıyorduk ama babası bizdendi. Bu insan üstü çabalarını kendilerine sezdirmeden izledik, ne kadar yararı olurdu emin olmasakta hep dua ettik.
Sonra bir gün duyduk Damla gitmiş. Babası değil annesiydi ilk aklımıza gelen. Kaç anne çocuğu için bu kadar emek verebilirdi. Ve kaç anne onun yokluğa dayanabilirdi.

Bu yazının seni ne kadar zorladığını biliyorum sevgili anne, ama yine biliyorumki aralasam satırları, bu bir sayfalık yazı koca bir ansiklopedi aslında. Kaç yürek böylesine kanayarak bu kadar net anlatır kaybettiği canını.     
SEVGİLERİMLE

gerçekten çok üzüldüm

Çok Zor Bir durum gerçekten

boğazım düğüm düğüm okudum yazılanları.....
allah kimseye böyle bir acı yaşatmasın...

Sevgili setenay cennete bir melek de ben gönderdiğim için seni çok iyi anlayabiliyorum  canım.Allah sabırlar versin.

Sevgili arkadaşlar uzun süredir nete giremiyordum yorumlarınıza çok teşekkürler.Ben hala aynıyım bu acı zamanla azalır sanmışım artacağını hiç hesaba bile katmadan.Bu şehre ve onun kötü anılarına katlanamıyorum artık gideceğim burdan. Tek üzüntüm kızımı burda bırakmak olacak ama sonra düşünüyorum ki o toprağın altında değil ki o hep yanımda.Artık hayatın bi ucundan benimde yakalamam lazım,bu kadar tembellik yapmama kızım eminim kızmıştır.

Ne desen haklısın,insan gerketen şehri değil,dünyayaı yakmak ister.Başınız sağolsun çok üzüldüm.Sağlıcakla kalın.