çocuklarımız bizim herşeyimiz

eminim her anne böyle düşünüyordur

onların mutlu olması bizi mutlu kılar

bazen de sanki bize aitlermiş gibi

onlara ben böyle değildim gibihunharca yargılayabiliyoruz

onlar bizim içim bir lütuf

allah kimseye evladının acısını göstermesin

şimdi okudum gözyaşlarım yanaklarımdan süzüldü aktı benimde kızım var ve bende aynı olayı yaşadım yanlız araba kızıma değilde bana çarptı bende hastanede yattım aylarca yürüyemedim ve benim minik bebeğim henüz 2 yaşındaydı Allaha Çok Şükürler olsunki ben iyileştim, daha sonrada kızımın başına görünmeyen bir kaza geldi ve kızımın üztüne balkonun kapısı düştü ve kızım altında kaldı hastanenin acil servisinde saatlerce filmler, röntgen, ulrtason, tahliller aman Allahım dayanılır gibi değildi herşey temiz çıktı fakat kızım hala yürüyemiyordu bu bana inanılmaz acı veriyordu Allahım ne olur kızım yürüsün diye dualar ediyordum yemek yemek aklıma bile gelmiyordu iyice bitkin düşmüştüm ama tek dileğim kızımın yürümesiydi inanın hayatta her şey boşmuş o zaman anladım şimdi çok şükür kızımda yürümeye başladı ama bende hayatın gerçeklerini anladım sizede Allah Sabırlar Versin

Kelimelerin bittigi..... yazsakta degersiz anlamsız kaldığı bir an.....daha......

Kızın da bir melek ve....Senin her an baş ucunda.....buna  eminim...

"Canım Damlam biliyorum beni yalnız koymamak için direniyorsun ama gitmek istiyorsan beni düşünme git..." sevgili setenay bu nasıl bir söz ya tüylerim diken diken oldu..Annelik ne kadar yüce değil mi?Allah sabır versin cnm bende anneyim oğluma bişey olsa off düşüncesi bile kötü allah yardımcın olsun kıyamam yüreğine sana..

BİR NEFES NE DEMEK BİLİR MİSİNİZ?
Bir nefes binlerce şüküre değer çocuklarınızın her nefesi için, parmaklarının her oynaması için, gözlerini her sabah açtıkları için şükretmeyi ihmal etmeyin. Sevdiklerimizi gördüğümüz heran son an olabilir o anı güzel yaşayalım.

bende bi çocuk sayılırım hala bi ana kuzusuyum yani inanın yazınız çok etkiledi.Allah sabirlar versin bu durumlarda ne denir tam bilemem.

Çok istenirse herşeyi yapabileceğimizi düşünürüz,ama başımıza öyle birşey gelir ki...Hiç olmayacak sandığımız birşey...kabullenmek zorunda kalırız..Tabi o kadar kolay olmaz bu..tüm hücrelerimizle acı çeker ve anlarız bazı zamanlarda bizde çaresiz kalabilirmişiz,anlarız bu hayat bazen çok acımasız olabilir..Olgunlaşmak böyle birşey sanırım...Allah sabır versin..Hiçbir anneye göstermesin...