Ya allah rızası için biri bana yardım etsin, deliricem çıldırıcam ya... Ben bir tek ben böyleyim sanıyordum, içimdekileri anlatmak istiyorum artık yaaa... Bana tek çözümün yemek yemek olmadığını söylicek birini arıyordum, buldum heralde. Her neyse ben 170 boyundayım, iki yıl önce Öss'ye hazırlanırken 1 yılda 15 kilo aldım ve 72 kiloya kadar çıktım. Daha sonra 42 bedene zor girmeye başlayınca yediklerimi kusmaya başladım. Yaklaşık üç ay boyunca her yediğimi kustum ve daha sonra 1 buçuk ay içinde yaklasık 12 kilo verdim bir anda, sonra 2 ayda da sadece diyet kola içtim ve 12 kilo fln daha verdim. İki kere hastaneye kaldırıldım, mide kanaması geçirmekten son anda kurtuldum. Her neyse şuanda 50 kiloyum ama deliricem yaaa ders dinleyemiyorum, arkadaşlarımla vakit geçiremiyorum, 2 gün hiçbir şey yemiyorum, daha sonra bir oturuşta obez insanların yediğinden daha fazla yiyorum ve kusmaktan ertesi gün konuşamıyorum bile 1 saat sonra ne yiyeceğimi düşünmekten, kaç kalori alacağımı düşünmekten bıktım artık ama hala şişmanım, yani aynaya baktığımda göbeğim var, yanlarım çıkık. Sinirlerim alt üst ya psikoloğa gittim ama antidepresan ya da bole aptal şeyler kullanmaktan nefret ediyorum. Bu arada sürekli müshil içmekten bağırsaklarım aşırı tahriş olmuş ama gene 45 kiloya düşmeden rahat edemeyeceğimi biliyorum. Napıcam ben yaaa... Ders dinleyemiyorum, uyuyamıyorum, salakça olduğunu biliyorum ama hala böyle davranmaya devam ediyorum, mesela dün ağzıma lokma sokmadım, bugün de tüm gün hiçbir şey yemedim. Akşam sırf bağırsaklarım çalışsın diye salata yemek için masaya oturdum, revaniden tutun cikolatadan pilava, makarnaya, lokuma... Sonra kustum hepsini, bir daha yapmicam dedim ama az önce gene iki tabak makarna yedim, bir de nutella, ama kusmaya calıştığımda kan gelince ağzımdan korktum ve gidip 3 tane müshil içtim, off delırcem yaa gene aynı şey ve yarın da hiçbir şey yemicem. Benim 45 kilo olmam lazım kurtulamicam yoksaaaa bu davranışlardan ve düşüncelerden ve suanda oturmus anorexia ve blumıa hastaları nasıl kilo veriyorlar diye bakıyorumm... Başınızı ağrıttıysam özür dilerim ama gerçekten delireceğimi hissediyorum yaaa, içimi benim gibi olanlara dökmenin en iyisi olduğunu düşündüm, birileri bana ya 5 kilo verebileceğim bir diyet versin ya da ben hiçbir şey yemicemmmmm ama yemeyince de verilmiyor offffffff:,(

Dünya ne kadar ters değil mi? Ben kendimi bildim bileli 3-5 kilo alayım diye çabalıyorum. Siz de kilo vermek için bunalıma giriyorsunuz.

Benim boyum senden kısa ve 40-45 kilo arasında gidip geliyorum. Benim kilomda olmak niye bu kadar cazip geliyor anlayamıyorum. Bir kere mini etek giyemiyorum çünkü bacaklarım çırpı gibi. Kısa kollu giyemiyorum, kollarımın zayıflığı insanların dikkatini çekiyor. Dar etek giyemiyorum. Çünkü leğen kemiğim belli oluyor. Ne gariptir ki kilolu olanlar bana imrenerek bakıyor. İskelet gibi olmanın nesi güzel?

Kendimi rahat bıraktığımda hemen 40 kilonun altına düşüveriyorum ve sağlık sorunlarıyla başetmek zorunda kalıyorum. Baş dönmesi, göz kararması halsizlik vb. gibi rahatsızlıklardan başımı kaldıracak halim kalmıyor. İş yapamaz duruma geliyorum.

46 yaşındayım ve kilo alabilmek için bu yaşıma kadar hep fazla yemek zorunda hissediyorum kendimi. Yıllarca niye ben deyip durdum.

2 ay önce gittim doktora, antideprasan verdi. Zaten uyku problemim var benim, her ne kadar ilaç alsam da etki etmiyor, neyse gene de çok teşekkür ederim. Ben kendimi düzelteceğim, bugün karar verdim, aklıma koydum, ama gene de çok sağolun okuyup uğraşıp yazdığınız için...

Başlamak bitirmenin yarısı. Şuan söyleyeceklerim sana çok beylik laflar gibi gelebilir. Sen de biliyorsun ki hiçbir problem, insan iradesinden daha büyük ve güçlü değil. Ben, inanırsan ve istersen başarabileceğine inanıyorum. Yeter ki gerçekten iste. Başlarda biraz zorlanabilirsin ama inan bana çözmemen için hiçbir sebep yok. Güzelim sana kolay gelsin. Ben seni başlamış görüyorum şuan.

help merhaba, benfeslegen'in söyledikleri çok doğru; beslenme konusunda doğru olanı öğrenmelisin. Bir kere kusarak ve yemeyerek kaybettiğin kas dokusu ve su oluyor; yağ değil. O yüzden ileride azıcık yesen bile yağa dönüşeceği için kilo, gerçekten problem haline geliyor. Şuan biliyorum sana öyle gelmiyor ama çok zayıfsın aslında. Uykusuzluk, dikkat toplayamama gibi şeyler de vücudun yetersiz beslenmesinin bir sonucu. 5 kilo daha verirsen ders dinlemeyi bırak, okula gidecek halin olmayacak. Bu hastalık zamanla çok tehlikeli boyutlara varıyor, ve kontrolu geri kazanmak o kadar zorlaşıyor ki... Fiziksel olarak çöküyorsun, ruhen zaten söylememe gerek yok...
Bu hastalığın ilacı gerçekten istemek. Bu istekle beraber bir de doktor ve ilaç desteği alırsan çok daha çabuk kurtulacaksın. Anti-depresan da doktor da aslında düşündüğünün aksine çok yardımcı oluyor; ama önce senin tedaviye açık olman lazım. Lütfen bu forumdaki yazıların hepsini oku, özellikle de bilgilendirici yazılar bölümünde yazdıklarımı okumalısın.
Görüşmek üzere,
Sağlıkla kal

Bu arada yaşım 21, Bilkent Üniversitesi Mütercim Tercümanlık bölümünde okuyorummm.

Doğru beslenme! Dengeli beslenme! Beslenmeyi ciddiye alalım arkadaşlar. Ne hikmetse para verip almadığımızı düşündüğümüzden olsa gerek canımızın kıymetini bilmiyoruz. Her insanın günlük aktiviteleri için belli bir enerjiye, bu enerjiyi sağlayabileceği besinlere ihtiyacı var. Eğer ihtiyacınız olandan fazlasını alırsanız fazla kilo, azını alırsanız düşük kilo problemi ortaya çıkar. Bırakın vücüdunuz karar versin... Aç kalarak, kusarak kilo verme mantığı çok yanlış ve ciddi sonuçlar doğurur. Kilo probleminiz varsa bunlardan kurtulmak hiç de zor değil. Dengeli beslenme konusunda yeterli bilgiye sahip değilseniz yardım alabilirsiniz. Ben bilgilerimi paylaşmaya hazırım.

Evet, tamamiyle psikolojik bir rahatsızlık blumiya. İlk önce kilo korkusuyla başlıyor, daha sonra kendini kötü hissettiğinde çevrenden olumsuz bir şey gördüğünde bile kusarak tepki veriyor olunur. Anoreksiya da öyle, mesela ben annemle kavga ettiğim zaman içeceğim suyu bile içmezdim, aç yatmak beni rahatlatırdı, bir nevi hırsımı kendimdem çıkarırdım. Hangi insan kendine zarar vermek ister ki psikolojik sorunu olmadığı sürece. Ben ilk bu foruma katıldığımdaki halimle şimdiki halimi karşılaştırıyorum ve baya yol kat ettiğimi düşünüyorum, diğer arkadaşlarım da öyle, birbirimizi destekleyerek düzeleceğiz inşallah, sen de düzeleceksin help, inanırsan olacak. Senin iradan zayıf değil. Eğer iradesi zayıf bir insan olsaydın yemek yemek gibi zevk verecek bir şeyden vazgeçmezdin ama o iradeni kullanarak tekrar yemek yiyecek ve çıkarmayacaksın. Kendini değerli hisset ve bu eziyeti kendine yapma.
Günlüğe de yaz, hep yanındayız, kib