http://www.hatunca.net/content/view/2414/59/


Hem bir anne aday adayı hem de bir psikolojik danışman adayı olarak tam da olmak istediğim ve bence olması gereken anne baba modelini tarif etmişsiniz,aradan yıllar geçince "bu çocuk neden böyle yetişti"diye sorarken çok anne baba iğneyi azıcık olsun kendine batırmıyor bizim toplumumuzda malesef,bilinçli birer ebeveyn olmaya istekli herkese sevgilerimle...

Çocuğu doğurmak ve karnını doyurmak önemli değildir.......

 Önemli olan çocuğun gönlünü doyurmaktır......

 Farkında olmadan çocuklarımıza karşı öyle sözler söylüyoruz ki, yıllarca hatta bir ömür boyu sürecek kişilik bozukluklarına ve özgüven yoksunluğuna yol açabiliyoruz......

Benimde bir hikayem var özgüven için.....



Amerika'da bir mucit profesöre, kendisini diğer insanlardan farklı kılan sebebi soruyorlar, başarısının sırrını söylemesini istiyorlar. 
Çok ilginç bir cevap veriyor :

"Başarımın sırrı annemin 6 yaşımdayken bana takındığı bir tavırdır. 6 yaşımdayken buzdolabından süt alırken süt şişesini düşürüp kırdım. Annem olayı görünce beni dövmedi, kızmadı. Aaaa Henri sütten ne güzel bir göl oluşturmuşsun. Bu gölde benimle biraz oynamak ister misin?" Bir süre oynadıktan sonra annem : "Biliyor musun Henri, herkes kendi yaptığı şeyleri kendisi toplamalıdır. Şimdi bu süt gölünü temizlemek için benden sünger mi istersin, havlu mu ?" Elimden geldiğince dökülen sütü temizledikten sonra annem beni bahçeye çıkardı. Süt şişesinin, düşürmeden nasıl taşınacağını bana gösterdi. Bu olay benim diğer insanlardan farklı olmamı sağlamıştır"

 Evet mucit profesör başarısının sırrını bu şekilde ifade ediyor. Bu olay sadece ona mahsus bir özellik değildir. Onun annesi büyük bir eğitimcidir....Yeşil sizin gibi..