Hatunca.NET Forum

http://www.hatunca.net/content/view/360/109/ (http://www.hatunca.net/content/view/360/109/)

mrb aynı belirtiler bende de var mesela cok mutluyken aniden çok sinirli oluyorum ama elimde olmuyo bu o anda geliyor kendime hakim olamaya çalışıyorum sakinleşmeye çalışıyorum ama nafile o anda karşımdaki insan benim iyiliğimede konussa bana sanki kötü bir söz söylüyrmuş gibi beni acaip sinirlendiriyor o anda kimse olmayacak yalnız olacağım ve devamlı bişeylerle meşgul olmam gerekiyoki ondan sonra normale dönüyorum ve bu durum bu aralar çok karşıma çıkıyor.bazen durduk yere ağlıyorum eşim soruyor ne oldu diyor bende cvp veremiyorumki cünkü gerçekten ne oldugunu bende anlıyamıyorum o anda ağlamak ihtiyacı hissettiğim için ağlıyorum ama bunu ona anlatamıyorum gerçekten bazen kendimden şüphe ediyorum acaba delirdimmi ben diye

bu delirmekle ilgili değil sanırım daha evvelden kafanıza taktığınız bir olay yüzünden   olabilir . o anda hatırlamıyor olabilirsin ama esinle paylassan sanki daha iyi olur ..

olabilir bülent tşkler düşüncelerini benimle paylaştığın için :)

Merhaba bayanbilmiş

Zor bir dönem atlatıyor olduğunuz anlaşılıyor.  Fakat kendinize teşhis koymadan önce mutlaka bir psikolog ile görüşmenizi öneririm.  Çoğu kez davranışların kaynağı günlük sorunlar, stres, depresyon yada başka sebepler olabilir.

tşkler admin :)

Yaklaşık 5 sene önce manik-depresif epizod geçirdim. O günden beri de lityum kullanıyorum.İlacı düzenli aldıktan sonra bi sorun yok ama ilacı kafana göre bırakır veya düzenli almazsan vay haline... İlk ataktan daha beter oluyo.. Çok büyük ihtimalle de bi-polar sorunu olanlar, lityumu ömür boyu kullanmak zorundaymış..Napalımm, kullanıyosss bizde..

naz hanım bende bizzat bu sorunu eşimlen beraber yaşamak zorundayım,oda bu rahatsızlığa maruz yaklaşık 10 senedir lithuril kullanıyo.ve maalesef oda önceki doktorumuzun yanlış vede hızlı tedavisi yüzünden 2. bi ilaçda kullanmak zorunda kaldık(depakin krono 500mg)o yüzden sakın kendiniz karar vermeyin bırakma konusunda....yeni doktoru bu rahatsızlığın en az 1 en fazla 3yılda bir,tekrar edebileceğini sölüyo malesef.sırf çocuğumuz olmayacak yada çok geç olacak diye endişe ettiği için kafasına çok takıyo napalım böle gitcek gibi.en az bi on sene daha böle  ???kafana takılan yada sormak istediğin bişey varsa her zaman rahatsız edebilirsiniz.

çocuk konusunda doktorların çoğu katı konuşuyor ama bazıları da olumlu yaklaşıyor .. Belki de bizi üzmemek için olabilir ama.. Bence, bu rahatsızlığı olan biri çocukla uğraşamaz, onun bakımı zor bilirsiniz. Benim 1 tane oğlum var 7 yaşında.. Bi daha da düşünmüyorum ama eşim çok istiyor haklı olarak.. (Bu ikinci kocam bu arada :)) Ben de lityumu bahane ediyorum ama bakalım nereye kadar kaçabilcem.. Belki de bu yüzden evliliğimiz bile bitebilir.. Ben kendimi bi daha hiçbir zaman çocuk doğurmak için hazır hissetmicem çünkü....

merhabalar,ben selin.kendimde hissettiğim bazı problemler için siteyi inceliyordum ve bende kendimi anlatma kararı verdim.evleneli daha 9 ay oldu.öğretmenim ve uzun zamandan beri sık sık sinirleniyor,sürekli kendimi mutsuz ve yorgun hissediyorum,yaptığım hiçbirşey bana zevk vermiyor,bazen karşımdaki insanı duvara fırlatmak bile içimden geliyor (tabi bunu kimseye belli etmiyor,içimde yaşıyorum)ve kendimi tutmaya ve sakinleştirmeye çalıştığımda da nefes almakta güçlük çekiyorum ve yutkunamıyorum.aniden ağlamaya başlıyorum.eşim neyin var dediği zamanda kendimi ona ifade edemiyorum çünkü aniden geliyor bazen bu duygular.bundan 1 sene kadar öncede panik atak yaşadım,uzun bir süre zanax,atarax ve lustral kullandım.onlarıda kullandığımda kendimi uyuşmuş gibi hissediyordum ve doktoruma sormadan bıraktım.sanki heran tekrar o atağı geçirecekmişim gibi oluyor belirtiler aynı fakat o şiddette olmuyor neyseki.gerçekten ruh sağlığım iyi değil gibi geliyor bana.karşımdaki insanları kırmamak için hep içime atıyorum ve bu da bende inanılmaz stres yapıyor.artık iyice ruhumun daraldığını ve tahammül sınırımın çok azaldığını hissediyorum.ne yapacağım bilmiyorum.yaşam çok sıkıcı....

arkadaşlar bende 2 sene lityum tedavisi gördüm ;D

merhaba ben daha yeni üye oldum. okudum ve bu belirtilerin hepsi bende var. sebepsiz yere ağlama krizleri, çabuk sinirlenme, intihar etme duygusu.içkiden nefret ediyorum ama sarhoş olup derin uykuya dalmak istiyorum.
bilmek isteğim gerçekten tedavisi var mı?

arkadaşlar ben 8 senedir bu hastalıkla mücadele ediyorum 8 sene önce bu hastalık yüzünden hastaneye yatarak başladım manik depresif teşhisi konuldu 2002 senesinde bi atak daha yaşadım ve yine hastaneye yatmak zorunda kaldım.bence bi uzmana danışmadan kendi kendinize teşhis koymayın,sevgiler...

ben bipolar hastalığını 3 yıldır ciddi anlamda yaşıyorum. öncelikle anladım ki sadece benim değil cevremdeki insanlarında benim hastalığımı kabul etmesi gerekiyor ama bizde o toplım nerde ve anladım ki ben daha çok depakin,lityum,serekual,zaipireksa,ativan vs vs vs bunnların hepsini kullanacağım bunun tek nedeni toplumun bunu kabul etmemesi ve bana akıl hastası gibi bakması
şuda bir gerçek ilaçlarım vücudum alışana kadar dışardan öyle gözüküyor
en son hastaneye yattım kendime geldiğimde 4 gün geçmişti 4 koca gün ve ben bunu sadece bir gün olarak algıladım hastayım bunu biliyorum iyi olacağım iyi olacağım

mrb öncelikle siteniz çok güzül insanları okadar aydınlatıyosunuzki,
size teşşekkür ederim benmi bisorunum var nişanlım da bu hastalıktan tedavi oluyor belirtilerini görüyorum ama bazen tahammül edemiyorum bazen evlenmekten bile vazgeçiyorum ama seb
vdigim için napıcagımı bilemiyorum nasıl kurtulur diye merak ediyorum ama ilaç alıyo aldıgı zamanda sürekli uyuyo ve çok sinirli geçme imkanı varmı bana yardımcı olun lütfen

bende de aynı belirtiler var ben çok uyuyan bi insan değilim ama hep uyuyasım gelio sürekli yemek yiyorum kendimden nefret ediyorum ayrıca derslerimde çok düşüş var çalışamıyorum bir türlü yerimde duramıyorum sürekli değişik şeyler yapmak istiyorum hatta saçlarımı kestim şimdi aptalca gelio ama bi anlık aklıma esti ve daha bi çok belirtisi uyuyo bak şimdi korktum ya ne yapmam gerekir bu konu hakkında lütfen beni bilgilendirin

(: 3yil once kendi istegimle psikiyatriste gittigimde bu teshis konuldu bana bende sac kesiyorum ama biktim artik hep uzatcam diye dusunurken kesiyorum o makas sesi hosuma gidio((: 6 aydir kesmiorum saclarimi son 2 ayda 4 kez boyadim sadece(((: ilac kullanmiyorum cunku kendim gibi olmadigimi farkediyorum o zamanlarda..ben bu olaya sinirlenirdim ama oyle baygin baygin bakiyorum etrafa diye dusunup daha cok mutsuz oluyorum..herkese karsi cok anlayisli olmaya basladim son zamanlarda..bi ara cok takardim normal mi? bu kelime ne demek neye gore kime gore normal?..geciyor hepsi seviyorum ben dengesizliklerimi hasta degilim sadece biraz farkliyim..kimde varsa bu hastalik boyle dusunmeye calissin fazla boslukta hissettigimiz donemlerde kesin kararlar almamiz pek yararimiza olmuyor test edildi onaylandi(:

yorumları okurken gözyaşlarımı tutamadım.inşallah burda konuşacak birileri vardır.çünkü benim tek derdim konuşamamak ve anlaşılamamak.devamlı sinir halindeyim.artık gerçekten kırıcı olmaya başladım.engel olamıyorum.sürekli ağlıyorum.bazen çok uyuyorum bazende sabahlıyorum.herşeye kızıyorum.herkezi kaybediyorum.doktora çok gittim ama bana ilaç vererek uyutmayı uygun buldular.uyumak istemiyorum.eğer acı çekiceksemde bunu yaşaya yaşaya acıyı hissederek çekmek istiyorum.ben insanım robot diil.robot gibi hiçbişeye tepkisiz yaşamak istemiyorum.etrafımda biraz anlayışlı insanlar olsaydı belki çoktan atlatmıştım.ama herkezin senden bıktım demesi bana deli demeleri acayip canımı sıkıyo.deli diilim ben sadece hastayım ve gerçekten yardıma çok ihtiyacım var...

Bence kendinde ruhsal bazı rahatsızlıklar oldgunu hisseden arkadaslarımız bu yazıları okumamalı. cunku bazen insan kendi icinde olan seylere bı anlam veremez ve bu tarz yazılarla kendıne teshıs koymaya calısırkı bu pekde ıyı bı sey degıl. Bu tarz rahatsızlıklarının oldugunu dusunen arkadaslar oncelıkle bı psıkologa gorunmelı. Tabi bu benım sahsı fıkrım.

arkadaşlar hepiniz bir kabustan bahsediyor gibisiniz.bende 4 atak geçirdim.ve hepsindede hem komik hem sıkıntılı olaylar yaşadım.ama en kötüsü tedavi başlangıcından sonraki deprasyon.ben hepsinide ilçsız yendim.şu ana lithuril ve depakin kullanıyorum.biliyorum ömür boyu kullanacağım ama en azından kanser değilim değil mi.hayata hep pozitif bakıyorum anı yaşıyorum.nasıl oluyor demeyin bu mümkün.bu hastalığın atak sonrası tedevi edici ilacı risprdal asla başka ilaç kullandırmasın doktorlarınız.birde şunu meraqk ediyorum .içinizde kendini çok öemli biri gibi gören oldumu.ben kendimi isa peygamber zannediyordum da.

depresyonun hemen hemen tüm belirtileri var. yeme bozukluğuda çıktı zaten başımıza şimdi): aiileme yansıtmamaya çalıştığım içinde dengem bozuldu,bazen sebepsiz yere huzurlu oluyorum ama kısa sürüyor sonra yine depresif. bualarda nötrm.iyce içime kapandım evden de çıkmak istemiyorum anneme bi pskolog.a gtmk istediğmi belirtmeye çalştm ama gerek görmüyor sanırm anlamyorumki ...zevk almıyorum artık bişeyden...okuldan çook sıkıldım..insanlardan..sonra düşünnüyorum kime ne bunlardan ,dile getirmemin bi faydası olacakmı..herkes gbi yaşa git..diyorum.. böyle diye diye ruhsuzun teki oldum ağlıyamıyorumda sanki 2.bi ben oluştu bunalımdaki beni arkalara itti onu saklamaya çalışıyo gbi yok etmye...of bilmiyorum belki geçer... /:

 :) lutfen

Gencler yada yetiskinler; lutfen buyutmeyin.

Bu gun ve sonrasi; ertelemeden kendiniz icin ve cevreniz icin guzel ve yararli seyler yapmaya baslayin..goreceksiniz gececek..

hepsinden de onemlisi;

''yasama sebebinizi belirleyin!..''

''kendinize bir hedef belirleyin''

''unutmayin siz sadece kendiniz icin degil; baskalari icin de onemlisiniz''

''baskalarinin da siz'lere ihtiyaci var''

''hayat siz'lerle olusan bir zincirdir''  :)


sevgiler..saygilar..

newadressreaaly

Kitap okumanın, erdem yüklü kazanımlarına ulaşmışlardı ve bu düşünce ile, inançla çeviriyorlardı gönül sayfalarını!. Bahar mevsiminin, ılık ve temiz havasının yaşandığı ruh hallerinde; sessizlik ve sakinlik deminde yaşayabileceği mutlulukların üzerine gitmeyi istiyorlardı.

İki can yoldaşı; nitelikli bir kitap okuyucusu olarak düşünebilen ve tüm kitapları okumak istediğini dile getiren, diğer bir, can yoldaşı kitapseverlerin varolabileceğini hatırladıkça ümitleniyorlardı! Ve kitapseverlerin ruhsal açlığını giderecek, temiz duygu ve düşüncelerin yer aldığı, kitap paragraflarından, tüm can yoldaşı, kitapseverlerin de yararlanabilmesini istiyorlardı!.

Kitaplara duydukları sevgi öylesine büyüktü ki; her türlü kitaptan, hayra yorulan girişimlerle, hayra yorulan yorumlarla: anlayış ve kavrama bilinci üzerinde, iyi niyetliliği muhafaza ederek çeviriyorlardı gönül sayfalarını!. Ne bir şikayet, ne bir öfke, ne de bir ümitsizlik vardı; inançla kuvvetlendirilmiş olan belleklerinde!. İyi niyetle çevirdikçe gönül sayfalarını; hayatta onlara: ümidini, şükrünü ve zikrini veriyordu temiz bir kalp ile!. Hayatı ve kitap okumayı seviyorlardı; çünkü, mücadeleci insanların hayatlarıyla, kendilerinde, ince ayrıntıda bir benzerlik buluyorlardı!.

Düşünen insan için; hayat ve gönül sayfası kitapların anlatısı: iyi niyetliliğe davet ediyor ve en güzel yorumu kim yapabilecek diye, birbirleri ile yarışıyorlardı adeta iki dost canlısı, iki temiz kalpli duyarlı insan!. Temiz kalpliliğin sınırları zorlanıyordu ve insanlık adına, bir adım geride kalıveren bilinç; acizliği ve tembelliği sebebiyle, düşünememiş olması sebebiyle, iyi niyetliliği başkasına kaptırıvermiş olmanın hüznünü yaşıyordu.

İki can yoldaş; ikisi birlikte bütünün bir parçası olduklarına inanıyorlardı. Ve aslında; kendilerinde göremediği iyi niyet ve bağışlayıcı, merhamet yüklü anlayış, kavrama becerisini en yakın bellediği can yoldaşında görebilmenin ümit ve sevincini yaşıyorlardı!.

Ruhsal açlıklarının ilacı olan kitaplar üzerine yoğunlaşmıştı iki dost canlısı!. Çıkar gütmeyen ve hiçbir beklentisi olmayan kitap paragrafı yaklaşımlarıyla aydınlığa erişebilmeyi istiyorlardı!. Kendi varlığının, daimi ümidi ve sevinci adına yüzleşebilmeyi arzu eden; iki bilinçli ve erdem sahibi, iki olgun ve duyarlık örneği, iki alçak gönüllü ve cömert karakter, iki titizlik ve sabır yüklü sevimli insan: yaşamış oldukları ve ilaçlarla tedavi etmeye çalıştıkları depresif ruh halinden sıyrılabilmeyi ve atan şafağa, mendil elde selam durabilmeyi istiyorlardı!.

Kitaplar; ne inciniyor, ne de incitiyordu onları! Okudukça; yalnızlıklarını büyütüyorlardı ve mücadeleci insanların, davranış biçimi ve erdemliliğini, kitap sayfalarından okuyabilmiş olmanın ümidi ve sevinci ile dolup-taşıyorlardı!. Ayakları yere basan bir bilinçle; okuduklarına anlam yüklemeyi çare belleyen iki dost canlısı: çıkar gütmemenin ve beklentisizliklerdeki hayatı çok sevmişlerdi!.

Kitap kültürü ile aydınlanan hayallerinde; öfke ve kine yer yoktu!. İnsan varlığının saygınlığına sunulan kitap paragrafı anlatılarıyla ruhsal açlıklarının önüne geçebilmeyi ve depresif konumdan kurtuluşa ererek, normal bir insan gibi; ümit ve sevinçten yana pay alabilmeyi düşünüyorlardı!

Yalnızlıklar; kitap okumak, ve yorum getirmek için: yaşanılası fırsatlar sunuyordu!. Her bir yalnızlık; can dost bellediği, sevgi makamında bulunana ulaşabilme maksadında olandı!. Acaba, iyi niyetliliğin sonsuzluğundan; bir zerrecik, anlayış ve kavrama kabiliyeti ile, kim-kimin yüzünde, tatlı bir tebessüme sebep olabilecek, hassas duyarlılıklardaydı?, diye, içlerinden geçiriyorlardı!. İki dost canlısı; temiz kalplerinin verimliliğinde: anlayış ve sorumluluk yüklüydü ve aşk ile çevrilen gönül sayfaları; vuslata dair bir çığlık, vuslata dair bir sesleniş oluyordu onlar için!.

[/size]

{…+.+.+…} ama üstteki üç kat, sevimli, iç açıcı bir ev haline getirilmiştir. {…+.+.+…}

{ KISA SÜREN SALTANAT – Roman - Kaleme Alan: John STEINBCECK – Türkçesi: Belkıs ÇORAKÇI –BİLGİ YAYINEVİ - Sayfa: 007, Paragraf: 01 - 03 Şubat 2008 Pazar  08:03:54 }

Zorlu hayat koşullarında; sevgiyi kaynağından öğrenmek istiyorlardı!. Bu düşünce ile; aşk anlatısı, gönül sayfalarını, inançla çeviriyorlardı. Bugün için; kazanımını sağlayacakları  yeni bir bilgi ile, kendi karakter donanımlarını zenginleştirebilmeyi ve paylaşımla ayakta durabilmeyi arzu ediyorlardı!. Her bir insanın; anca kendisi için bir ümit ve sevinç kaynağı olabileceğini ve haddini aşan güven verme alışkanlığından kurtuluşa erebilmeyi amaç edinmişlerdi!. Haddini aşan ve ölçülü yaklaşımı gölgeleyen her türlü davranış biçimi ve her türlü söz sarfiyatlarının; varoluşa engel olabilecek, çeşitli tehlikeleri de beraberinde getirebileceğine inanıyorlardı!.

İki can yoldaşı; evlerinin odalarını yaşanır bir hale getirebilmek için çaba sarf etmeye karar verdiler. İç açıcı ve insanı sakinliğe taşıyan, bir odanın düzenli yapısı için düşünmeye başladılar. Öncelikle; her zaman için sakinliğin gereksinim olduğu çalışma odasından başlamayı gerekli buldular: çünkü, düşüncenin, temiz bir kalple yeşerebilmesi için, düzenli ve tertipli bir çalışma ortamının gerekliliğine yürekten inanç besliyorlardı. Bu inanç doğrultusunda çalışmalarına yön veriyorlar ve işe çalışma masasının düzenini ele alarak çalışmaya koyuldular!.

Çalışma masasının düzeni; insanın verimliliğini artıran en temel unsurdu: çünkü, yerinde ve zamanında yapılan girişimlerle, çalışma masasının düzeni konusunda sergilenecek olan duyarlılık, istenilen eşyayı, zorluk çekmeden bulmaya ve elverişli bir biçimde eşyayı kullanmaya olanak sağlayandı!. Tedbirli ve düzenli bir çalışma masası; insan ruhunun verimliliğini artıran ince bir ayrıntıydı!. Düzeni bozuk ve masa üzerine rasgele saçılmış eşyaların, insan ruhunda, farkında olmadan, içsel bir sıkıntı yarattığını, deneyimleriyle öğrenmişlerdi!. Bu konu üzerinde titizlilik gösteren  insanların, hastalık derecesindeki huzurlu ortamda çalışma isteklerine ulaşabilmeleri için, illaki, her ortamda düzenli olmaları gerektiği konusunda çok dikkatli olmalıydılar!.

Huzur ve güven arayışlarında olan bilinçlerin verimliliği adına, dikkatli ve nitelikli bir kitap okuyucusu olmak için; evin odaları düzene koyularak, insan ruhunun iç açıcı ferahlığına erişebilmek için çaba göstermek gerekiyordu!. Düşünce ile zenginleşen bilinci; düzenli aile yapısı ile muhafaza etmek mümkündü ve dış çevre ile kolaylıkla etkileşime giren ruhları, kötü etkenlerden koruyabilmeliydi!.

{…+.+.+…} iki aile arasındaki ilişki, avluda karşılaştıkları zaman resmi biçimde selamlaşmalarıyla sınırlanmıştı. {…+.+.+…}

{ KISA SÜREN SALTANAT – Roman - Kaleme Alan: John STEINBCECK – Türkçesi: Belkıs ÇORAKÇI –BİLGİ YAYINEVİ - Sayfa: 007-008, Paragraf: 02-01 - 03 Şubat 2008 Pazar  08:14:15 }

İnsan; ilişkilerinde, ölçülü davranmalı ve ölçülü yaklaşım gösterebilmedir. Bu düşünce ile çevresindeki insanlarla iletişim kuruyorlar, ve aşırı samimiyetin, ciddiyetten yoksun kalmış girişimlerinden kendilerini muhafaza edebilmeyi düşünüyorlardı. İnsanlar arası yaşanılan iletişimlerden olumlu yönde sonuç çıkarmalı ve yeni bir olgunluk örneğinin sergilendiği yaklaşımlardan yararlanarak, olgunluk adına yeni bir kazanım elde edilebilmeliydi!.

İnsan; dikkatli ve nitelikli, olgun bir karaktere sahip olabilirse eğer ki: iletişim kurduğu her bir insandan yararlanabilir ve kendi olgun karakterini daha da güçlendirebilirdi!. İki dost canlısı, iki duyarlı ve cömert saygılı insan; insanlarla iletişim halinde iken: dostluğa ve arkadaşlığa ne kazandırabileceklerini düşünüyordu. İnce ayrıntılarla, hassasiyet bekleyen hayat prensipleri ile, iletişime renk ve ahenk katmak; duyarlılığında titizlik sergileyen insanların becerisi idi!.

İnsan; şahsi çıkarlarının kölesi olmamalıydı!. Dostluk ve arkadaşlıktan neler kazanılabileceği değil, dostluğa ve arkadaşlığa neler kazandırılabileceğini düşünmesi gerektiğine inanç besleyen iki sevda yüklü insan; beklentisizlikte, hizmet verebilmenin arayışı içinde idiler!. Sevgi ve saygının galip geldiği dostluk ve arkadaşlıkları yaşamak istiyorlardı!. Bu düşünce ile insanlara yaklaşım gösteriyor ve ruhsal verimlilikte, duyarlılığın, bir ağaç fidesi gibi, boy atarak yeşermesini arzu ediyorlardı!.

İki dost canlısı, iki sevdalı yürek; paylaşımın önemini, zorlu hayat koşullarında gereği gibi öğrenmiş ve dostluk ile arkadaşlık adına, her türlü fedakarlığı yapmaya hazırdılar!. Akıp gitmekte olan zaman; yaşanılası dostluk ve arkadaşlıklar adına, kapılarını sonuna kadar aralamıştı. Ve her bir yalnızlık; dost bellenen arkadaşın varlığı ile anlam ve coşku kazanıyordu!. Sorumlulukların üzerine giden iki bilinçli insan; menfaatsizliğin verimliliğinde: kitap okuyor ve temiz kalplerinden süzülen duygularla, kendilerine has olan, tüm güzel düşünceleri kaleme alıyorlardı!.

İnsan; menfaatsizliği ile, dost bellenen arkadaşının gönlünü fethedebilirdi!. Bu düşünce ile; zorlu hayat yolunda mesafeler almış iki sevdalı yürek: dost bellenen arkadaşlarının iyiliği ve güzelliği adına düşünüyordu!. Dost bellenen arkadaşlarının; varoluşa sürükleyen düşüncelerle, kendi-kendilerine yararlı olabilmelerini sağlamayı amaç edinmişlerdi!. Her bir insanın; gereği gibi sevgiyi anlayabilmesini ve saygı ile her bir insana yaklaşım gösterebilmesini arzu ediyorlardı!.

İnsan; kendine karşı dürüst davranabildiği ölçüde, olgunluğu yaşayabilecek olandı. İki dost canlısı, iki cömert ve titiz insan; olgunluğun, gereksinim duyduğu duyarlılıkla: her bir insanın varoluşu yaşayabilmesini ümit ediyorlardı! Bu inanç ve bu ümitle döndürüyorlardı kalemlerini!. Kalem; şahsi çıkar gütmeksizin: sevgi ve saygı adına dönmeliydi! İki dost canlısı, sevgi ve saygı varoluşunu sürdürdükçe; daha nice yazılası konu ve düşünceler: gönül sayfalarının defterini süslemeye devam edecektir, diyerek, kendilerini motive ediyorlardı!

{…+.+.+…} on yıldır Paris’te oturduğu halde hala burayı benimsemeyi reddediyordu. {…+.+.+…}

{ KISA SÜREN SALTANAT – Roman - Kaleme Alan: John STEINBCECK – Türkçesi: Belkıs ÇORAKÇI –BİLGİ YAYINEVİ - Sayfa: 008, Paragraf: 01 - 03 Şubat 2008 Pazar  08:46:01 }

Kitap paragrafı anlatılarından gereği gibi yararlanabilmeyi düşünen iki bilinçli insan; ilaçla tedavilerinin sürdürüldüğü depresyon nöbetlerinden kurtulabilmek için çaba sarf etmekteydi! Kitap paragrafı kültürü ile, depresyonuna çare uman iki dost canlısı insan; anlayış ve yorum getirme becerisi adına birbirlerine derman olabilmek için mücadele ediyorlardı!

Tedavisinin gerçekleşmesini sağlayan doktorlarına karşı büyük saygı ve sevgi duymaktaydılar!. Doktorlarının tedavi sürecine, harfiyen dahil oluyorlar ve doktorlarını incitmemek için, ellerinden gelen çabayı esirgemiyorlardı. Bu düşüncede haklı olduklarını ve doktorlarının bir bildiğinin olduğunu zaman içersinde, güçlükle anlayabilmişlerdi!. Bu düşünce ile; ilaçla tedaviyi gerekli buluyorlar ve, ilaç yardımı ile duygu ve düşünceleri dizginleyerek, kendilerini, düşünce ve eylem ölçüsünde dengeleyebilmek için, doktorlarına karşı kendilerini sorumlu tutarak, doktorlarına karşı yardımda bulunabilmeyi arzu ediyor ve ilaçla tedaviye cevap verebilme niyetindeydiler!.

İnsan; başarının, bir adım ötesinde olabileceğini gördüğü vakit heyecanlanır ve, kendi düşüncesinde yol gösteren başarı grafiği etkisiyle, taşkın hallerde bulunulabileceğini yaşayarak öğrenmişlerdi!. Ve, bu sarsılmaz inançla; doğru bakış açısında, kitap paragrafı anlatılarını, gereği gibi, olumlu yönde değerlendirme altına almaları gerektiğini düşünüyorlardı!. Ve, büyük bir inanç içersinde, olumlulukla karşılaşılan kitap paragrafı anlatılarını, aşırı heyecanlara kapılmadan, taşkın hareketlerde bulunmadan ve illaki, kendi duygu ve düşüncelerini, bir başkasına kabul ettirmelerinin gereksizliğine inanarak, günlük hayata yansıyan bilgi birikimi ile; sessizliği ve sakinliği yaşamak istiyorlardı!.

Doktorlarının bir bildiği olduğunu ve, doktorlarının, kendilerine ilaç yardımı ile hayatı öğretmeye çabaladıkları konusunda zerrece şüphe duymamaktaydılar! Ve, bu düşünce ile, doktorlarına karşı besledikleri sevgi ve saygı, gün geçtikçe daha da büyüyordu!. Yani, zaman içersinde kendi bilinçlerinde yeşeren ve boy atan, düşüncelerin ve eylemlerin muhasebesini, ince ayar hassasiyetliklerle gerçekleştirebildikleri anda, doktorlarının kıymet ve önemi daha da büyüyüvermişti!. İnce ayar hassasiyetliklerde, düşünce ve eylem muhasebesini başarılı kılan; tedavide kullanılan ilaçların etkisi çok büyüktü!. Bu bilinç ile; doktorlarına sevgi ve saygı ile yaklaşım gösteriyor, ve doktorlarının gözetiminde hayata hazırlanıyorlardı!. İlaçla tedavi sonucunda; doğru bakış açısı sayesinde: çift kutuplu rahatsızlığa sebep olacak, duygu durum bozukluklarından, kendilerini muhafaza edebilmeyi düşünüyorlardı!.

Bu konu üzerinde de, doktorlarının sergilemiş olduğu azim ve iradeyi de, takdirle karşılıyor ve iyiye dönüştürdükleri ruh halleri yapısı ile; başta doktorlarının olmak üzere ve daha sonra da, aile fertlerinin sevgisini ve dikkatini kazanabilmek için mücadele veriyorlardı!. Kendi düşüncelerinde geliştirdikleri kazanım ile ve arkasından, sürekliliği mecburiyet olmuş eylemleri ile; sessizlik ve sakinlik içersinde, doktorlarının ve tüm aile fertlerinin sevgisini kazanmayı, insan başarısı adına: yeterli ve önemli bir başarı grafiği olduğuna inanıyorlardı!.

{…+.+.+…} Bay Heristal’in göksel hobisi hep geceleri ve sessizlik içinde yürütüldüğünden ev sahibinin pek bir şikayeti yoktu. {…+.+.+…}

{ KISA SÜREN SALTANAT – Roman - Kaleme Alan: John STEINBCECK – Türkçesi: Belkıs ÇORAKÇI –BİLGİ YAYINEVİ - Sayfa: 008, Paragraf: 01 - 04 Şubat 2008 Pazartesi  02:20:20 }

Düşünen düşünürlerin düş ürünü ümitleri ile; hayatı göğüsleme düşüncesinde olan: iki paylaşımcı ve cömert insanlardı! İki dost canlısı, sevda yüklü iki insan; okuma aşkının verimliliklerinde: huzur ve ümit arayışı içerisinde olandı. Depresyona sebep olabilecek girişimlerden, kendilerini koruyabilmeyi düşünüyorlardı. Bu inançla; alfabemizde, bir yıldız değeri taşıyan tüm harfleri aşkla seviyorlar ve duygu ile düşüncelerimizi kaleme almaya yarayan, alfabemizin ışık saçan yıldızlarına, yani, alfabemizin tüm harflerine saygı ile yaklaşım göstererek, alfabemizin ışığı tüm harfleri, iyi niyetlilikle koruma altına almak istiyorlardı!. Bu inançla döndürüyorlardı kalemlerini!.

Gökte, geceleyin ışık saçan yıldızlara benzetiyorlardı; tüm aşk yüklü, alfabemizin dikkat ve beceri isteyen, nitelikli harflerini! Duygu ve düşünceleri kaleme almamıza yarayan harfler ne kadar da şirindi, diye içlerinden geçiriyorlar ve gündeme taşıyacakları düşüncelerle, harflerin kümeleşmesinden oluşan kitap paragrafı anlatılarına odaklanmışlardı!. İnançla; depresyondan uzak kalabilmek adına: anlayış ve yorum getirebilme becerisi üzerine düşünüyorlardı!.

Teleskopla; gökte yer alan yıldızların gizemine ulaşılmaya çalışılır ve gönül gözü ile de; ışık saçan yıldız misali gibi, sayfalara saçılmış olan harf kümelerinin oluşturduğu, bütün iyi ve güzel düşüncelerin sırrına erişebilmeye çalışılırdı!. Huzur ve ümidi; gökte ararken, kitap paragrafı anlatılarında, hayatın ümitli verimliliğine ve hayatın duyarlı huzurluluğuna ışık saçan harf kümelerine ulaşmak, ne kadar da güzeldi ve bu yaşanan güzellik dolu olay, hayatın bir mucizesi idi onlar için!. İki dost canlısı; inançla sayfaları çeviriyor ve dertlilere derman olabilmeye çabalıyordu!.

Alfabemizin güzelliği olan tüm harflere bir yıldız değeri vermek, suç sayılamazdı; çünkü, farklı zemin üzerinde düşünülen ve algılamalarımızla renk ve ahenk bulan bilincimiz: düşüncesinde ve eyleminde kendi gibi olabilmesi için, illaki, bakış farklılıkları ve yorum getirebilme becerisi ile, her bir insan kendine has özgün konumu keşfedebilmelidir, diye düşünüyorlardı!. İki can yoldaşı, sevimli ve duyarlı iki insan; tüm olumsuz tepkilerin yıpratıcı ezikliğini yaşama pahasına, düşüncelerini kaleme alabilmekte bulmuşlardı çözümü!. İki titiz ve samimi dost, iki sabırlı ve metanetli dost; insanlar arasında, iyi niyetli yaklaşımlarla; kaleme aldıkları düşünce ve duygulara: hakkıyla, paylaşıma sunulan paragrafların yararlı olabildiğini açığa vuracak, temiz kalpli insanların var olduğuna yürekten inanç besliyorlardı!.

İki dost canlısı sevdalı yürek; doktorlarının ilaçla tedavisine cevap verebilmiş olmanın huzur ve ümidi içinde olandı. Tüm insanlara dostça yaklaşım göstererek, her geçen günde biraz daha duyarlı ve cömert yaklaşımlarla, bilgi paylaşımını gerçekleştirebilmeyi düşünüyorlardı!. Doktorlarının emeğine ve duyarlılığına; sevgi ve saygı çerçevesinde karşılık vermek ne kadar da güzeldi. Çift kutuplu rahatsızlıktan; doktorlarının emeği ve kullanmış oldukları ilaçlarla kurtuluşa erebildiğini düşünen iki samimi ve duyarlı insan: doktorlarının sevgi ve dikkatini kazanmaktan başka bir şey düşünemez olmuşlardı. Bu inançla; bilgi paylaşımında, etkili ve verimli olabilmeyi düşünüyorlardı!.

 {…+.+.+…} Ama astronomi tutkusunu, gürültüsü yok diye, diğer hobilerden daha yüzeysel bir tutku sanmak hata olur.

{ KISA SÜREN SALTANAT – Roman - Kaleme Alan: John STEINBCECK – Türkçesi: Belkıs ÇORAKÇI –BİLGİ YAYINEVİ - Sayfa: 008, Paragraf: 01 - 04 Şubat 2008 Pazartesi  03:55:51 }

[/b]

 Bay Heristal’in geliri bir Fransız için benzer türdeki gelirler arasında en kusursuzlarından sayılırdı. Loire Vadisinde, Auxerre yakınlarında, doğuya bakan yamaçlardaki bağlardan gelen bir gelirdi. Asmalar sabah güneşinin yararlarını alıyor, öğleden sonra güneşin zehrinden korunmuş oluyorlardı. {…+.+.+…}

{ KISA SÜREN SALTANAT – Roman - Kaleme Alan: John STEINBCECK – Türkçesi: Belkıs ÇORAKÇI –BİLGİ YAYINEVİ - Sayfa: 008, Paragraf: 02 - 05 Şubat 2008 Salı  01:43:42 }

bu bendede var ve aileme belli edemiyorum yanlış karşılarlar beni diye.Çok ani tepkiler veriyorum derslerim çok düştü,ders çalışmak içimden gelmiyor,sürekli mutsuz bi hal içindeyim,2 kilo verdim,karşımdakilerin beni anlamadığını düşünüyorum.Ne yapmam gerek benim :'(

   slm arkadaşlar ben çukurova üni.. psikolojik danışmanlık ve rehberlik son sınıf öğrencisiyim.. bitirme sınavım için 5 kişi ile görüşmem gerekiyor... konuşmalar sadece ödev için olacak yani gizli olacak.. bi takım testler uygulamamız gerekiyo.. belki katılan kişilere yardımım olur.. adana ve çevresinden katılım olursa sevinirim.
katılmak isteyenler: psikolojikdanisma83@mynet.com   adresine  mail atmaları yeterli olur..
teşekkürler...

Slm Arkadaşlar benim eşimde son 1-2 aydır takıntı haline geldiğini düşündüğüm bi olay var

biz bi binanın 4. katında oturuyoruz annemler bi üstümüzde agbimlerde bi altımızda oturmaktayız.  2 yıldır evli ve 10 aylık bir kızımız var. eşim-kaynana-elti üçlüsünde herkeste olduğu gibi onlar arasındada sıkıntılar yaşandı ve yaşanmaya devam etmekte, haklı ve haksız hiçbir zaman yargılanamamakla beraber hiçbir zamanda küsüp konuşmama söz konusu olmuyo, yani olaylar sonunda belli bir süre taraflar arası soğuk davranmalar olduktan sonra herşey normale dönmesede normal gözükmekte

eşimle şuana kadar kaale alınacak aile içi bi tartışmamız olmadı ancak son zamanlarda eşim annemle ilgili biraz fazla ön yargılı davranarak her söylediği şeyi ters anlamaya başladı ve bundan dolayı evde huzursuzluk çıkmakta
eşime her konuda sonuna kadar hak veriyorum annemi sevmek zorunda olmadığını ve benim annem olduğu için sadece saydı göstermesini istiyorum ve her ne yaparsa yapsın doğrusu ile yanlışı ile o kadının benim annem olduğunu ifade etmeye çalışsamda eşimle fikir çatışması yaşıyorum. işin kötü tarafı sırf bu yüzden evimde huzurum kalmadı

kafasını dağıtması için akşamları sürekli dışarı çıkıp geziyoruz hafta sonlarıda aynı şekilde değişik biyerlere gidip kafa dağıtmaya çalışıyorum bu konuyla ilgili beni aydınlatırsanız çok sevinirim ne yapmam gerekiyo nası davranmam gerekiyo ve en önemlisi eşimi doktora götürmeme gerekiyomu?? gerekiyosa onu nası ikna etmeliyim.

şimdiden teşekkürler

Herkese huzur dolu ömür diliyorum

merhaba blueface,doktora gitmelisiniz ama eşin ikna olmazsa sen başta git sonra 1-2 gitmenden sonra eşini doktor benimle ilgili seninle konuşaçakmış de o şekilde götüre bilirsin.....

erkekler kendi ailelerinn yanında oturunca sorun yaşamıyorlar ama konu eşinin ailesin,n yanında olunca problem çıkıyor sende eşinle konuş aynı apartmanda değilde aynı mahallede farklı 1 ev tutabileceğinizi söyle böylece ilişkiler zarar görmez sende biiyorsundur aileler damat yada gelinle anlaşamazsa o evliliğin gidiş yönü değişiyor sevgimle umarım evliliğine zarar gelmeden çözersin

sayın bengüsu ben annemlerin yanında oturuyorum zaten durum biraz yanlış anlaşıldı durum tam tersi bi bayan sitesi olmasına karşın üye olup bu sorunumu sizinle paylaşmak istedim yukarıda belirtmek istediğim gelin-kaynana-elti ilişkisidir

adamın biri mahallesindesözü geçenbilgili bir abisi ile dertleşmiş.

"abi biz çok sıkılıyoruz. evimiz dar ve küçük anne bab çocuklar bide üzerine hiç bitmeyen yatılı misafirler. evde kavga gürültü hiç bitmiyor. herkes birbirine bağırıyor. imkanımda yokki daha büyüğünde oturuyum"

abi gayet mütevazi bir şekilde "senin sıkıntılarını geçirecek bir akıl veririm ama bana sormadan verdiğim akılı uygulamaktan vaz geçmeyeceksen"


adamcağız son derece sıkılmış olacakki hemen kabul etmiş.

abi" senin ineğin varya onu eve alcaksın, dört tavuğunu ve bahçedeki köğeğini"

adam hık mık etmiş, itiraz etse olmayacak, adam son derece saygıdeğer bir adam bir daha yüzüne bakmaz.

abi devam etmiş" bir hafta olunca yanıma gel"

bir hafta sonra adam çıldırmış bir vaziyetteabiye gelmiş. "abi kulun olayım bu işkence yeter, daha ne yapıcam"

abi gülmüş"tamamdır şimdi git evine"

adam koşa koşa eve gelmiş, hayvanlar çıkarılmış ev temizlenmiş herkes banyosunu yapmış.

ertesi gün adam abiye tekrar gitmiş "ALLAH senden razı olsun evimiz ne kadar geniş ve ferah oldu. hepimiz çok mutlu ve huzurluyuz. herkes birbirine ikram izzette yarışıyor"


kızım sana söyledim, gelinim sen anla ;)

slm siteye yeni geldim.her fırsatta,her bölümü inceliyorum,okuyorum.
psikoloji özel ilgi alanım.insanları incelemek,iç dünyalarına ulaşmak farklı bir duygu.belirtilen rahatsızlıkları yaşayan arkadaşım var.o da ilaç kullandı ara verdi,tekrar kullanıyor.onu ilk dinledigimden hemen sonra ikna edip uzmanına götürdüm.ilaçlarını kullanırken;olumsuz etkilendiği ortamlardan uzak olmasını sagladım.bu ona inanılmaz iyi geldi.artık kendisi neşeli ortamları tercih ediyor,dertli müzik dinlemiyor,hasta yanına ve cenazelere gitmiyor.en önemlisi de kendini mutlu edecek şeylerin arayışı içinde artık aglamıyor GÜLEBİLİYOR.

merhaba benim rahatsizligim benim elimde olmadan doktor oluyorum sanatci oluyorum yani gunluk hersey oluyorum sanki ben iki kisiyim biri gercek hayatta cekinken konusmakta zorlanan oburu basarili herkesin hayran kaldigi bori birde kafamin icinde rahatsizlik var kafamin yan taraflri sisi yor o rahatsizlik oldugu zaman konusamiyorum kendimi hic bir ise veremiyorum lutfen bana yardim edin cok ilac kullandim efexor xanax seroxat prozak risperdal lityum toz rivotril kullandai