Hatunca.NET Forum

http://www.hatunca.net/content/view/487/109/ (http://www.hatunca.net/content/view/487/109/)

neden yaşanır oLdu tüm bu saçmaLıkLar :(  mutluyken mutsuzLuğa ittik kendimizi..değdimi?
HAYIIIIIIIIIRR!
 :'(

merhabalar ben yenıyım yasım ılerı ama sorunlarım yenı nasgosterdı yanı henuz bır sorum degıl benım ıcın vermem gereken 30 35 kılo daha var cunku.saolun.herseye bır ad da takılmıs ben neyım onuda bılmıorum sımdı.sevgıler.

arkadaşlar  mrh.siteye az önce üye oldum...konuşacak üye olacak ve yalnız olmadığınızı hşssettiirecek kişiler arandğı izlenimine kapıldım.belki de üye olmak için bahanemdir bilmiyorum.

4 seneye yaklaştı bulimiayım.usanmazlarda yazıodum...ama düzelemedim.gt gide olayı abarttım.nasıl başladığım falan hep orda yazıo aynı isimle...bu aralr her yediğimi ama her yediğimi kusuyorum ve her yediğim de kriz şekilinde oluo..günde 6-7-8-9-.....ne kadar uyanık kalırsam..am 5 kez kriz benim için süper diyim anlayın.

ağzım yara,dişlerimin mineleri gidio,çürükler çoook,boğazımda ve midemde yaralar var ama dönem dönmem acısını hissediyorum...öyle acılar içindeyken bile yedim ve kustum önüne geçemiorum...

birtek mesela başka bir yere gidersem kusmuyorm ama o zamanda bişi yemiyorum.ortasını bulamadım..kendimi çok takip ettim  sadece üzüldüğüm yada kızdığım zmn değil sevindiğimde bile aynı şeyi yapıorum...ailem perişan..özellike annem...

artık mesela (evde olduğum zmn için sööliyim)bir an bile ağzımı boş bırakamıyorum.ama şuna dikkat ettim sadece kustuktan sonra 1-2 saat yemeden duruyorum..biraz da yemekten yorulduğum için  kusmayı kaçış olarak kullanıyorum sanki..tabi tuvaletten çıkar çıkmaz yemeye başladığım da çok olmuştur.

ama şu var artık yediklerim hemen ağzıma gelio kusmıcam desemde çıkmaya çalışo..peristaltik hareketi bozuldu yani. ço ciddi bişi daha 3 gecedir(2 si peş peşe) gece uykumda bile çıkardım..uyurken düşünebiliyomusunz.su içmiştim birinde de süt.bi kalktım ağzımdan burnumdan su akıyor.nefes alamadım sesim çıkmadı.boğuluyordum resmen...ölmekten korkmuyorum ama kendimi alıştırsam da yinede hazır değilim.geride kalanlar için.neyse uykumda gerçekten kusmak dışında çoğu kez gece uyanırım...acaba midem dolumu die..çünkü bi dk bile yemeden duramıyrum ya..belki uyua kalmışımdır sanıp....neyse midemi yokluyorum.bazen dolumu anlayamıyorum gidip çıkarıyorum.sarı suyu görünce rahatlıyorum...o sarı su....hastayken görmek istemediğimz o şey benim zaferim...onu görünce tamam diyorum yine başardın...onu görene kadar devam ediyorum..

kısa kesiyim.krizler olmasa, sarı suya ulaşma çabam olmasa,arada sırada çok yediğimde yaptığım bişi hem bedenim bu kadar zarar görmicek,hem zamanım ,hem param bana kalıcak.

kurtulanların hikayelerini okuyorum hepsi eski kilolarına yakın değerde..ben işte ilk olarak buna hazır değilim.tartıda 100 gr bile tahammül edemiyorum.içtiğim su yüzünden fazla çıktımı bile bile sırf inadım dan onu bile çıkarıyorum.

bikaç bulimik arkadaşla konuşuorum ama onlar benden çok çoooook iyiler.tüm zamnımı yemeye ve kusmaya ayrıyorum desem abartmam..

sesimi bi de siz duyun istedim:( umarım çok şey istemedim...

Merhaba kiipi,

Aramiza hosgeldin. Hikayen gercekten cok etkileyici. Bizimle paylastigin icin tesekkurler, cok iyi yapmissin.

Burada hislerimizi, hikayelerimizi hepimiz paylasiyoruz, ama sanirim seni bu durumdan kurtaracak seviyede olan spesifik bir kisi yoktur herhalde bu forumda. Anlasildigi kadariyla diger forumlarda da yazdigina gore az cok burada neler bulabilecegini biliyorsun. Ozellikle gunluk bolumunde yazilanlari okumani oneririm. Kendine faydali olacak seyler bulabilirsin.

Ama bundan daha da onemlisi, bence mutlaka bir hastaneye yatman gerekiyor. Cunku kusmalarin istem disi olmaya baslamis ve sadece senin veya bizim yardimimizla durdurabilmen mumkun degil. Surekli bir personel gozetimi altinda olman, yogun bir bicimde tedavi gormen sart. Bu konuda ne dusunuyorsun bilemiyorum ama cok gec olmadan birseyler yapman gerekiyor. Onunde yasayacak cok daha guzel bir hayat var, o sekilde klozetin basinda olmeye hic bir sey degmez. Umarim cok gec olmadan tedavi olmaya baslarsin.

En iyi dileklerimle.

hoş geldin kiipi...

chi katılıyorum.... tedaviye başlaman senin için çok iyi olur :(

daha önce konuşmuştuk msn de falan istem dışı değildi kusmaların o zamanlar... mutlaka yardım al....

Umarım en kısa zamanda düzelir her şey...

sevgiler

  Selam ve sevgiyle herkese merhaba.Ben daha önce -karabiber- adıyla kendimden ve yeme bozukluğuyla tedavi gördüğümden bahsetmiştim.Bu bölümde yazılan yazıları okudukça benimle tamamen aynı duyguları yaşayan insanların olduğunu gördüm.Bu yüzden bir takım duygularımızı paylaşabileceğimizi düşündüm.Ancak bugün okuduğum yazısında -kiipi- adlı arkadaşımızın benden daha evvel sorunlarınını çözüme kavuşturmalıyız gibi geldi.Umarım hastalığının ciddiyetini anlar.(Bu konuyu onunla görüşmek gerektiğini biliyorum.Şimdilik böyle seslenmiş oldum.)
    Giriş şeklimde bir kusur olduysa tüm arkadaşlardan özür diliyorum.Görüşmek üzere....

merhaba tahin  :)

arkadaşlar ilginize teşekkürler açıkçası bu kadar cevap beklemiyordum.bu site daha duyarlı.hastaneye yatmak istiyorum tedavi olmak da.ama okulumun bitmsine az kaldı onları erteleyemem.ayrıca daha en başlarında bi çok dr a danıştım,ilaç kullandım ama işe yaramadı.ilaçları da kriz anında kusmaka zorunda kalıyodum..dr larda beni ciddiye almadı açıkçası hala bile almıyolar.çünkü beni görseniz o kadr neşeli hayat dolu duruyorum ki,inanamazsınız.yani öyle görünmeye şartlanmış gibiyim.bilmiyorum yatarsam o anlık iyileşirim ama çıkınca yine başlar ki yatan bir bulimikle tanıştım,çıkınca tekrar başlamış.tekrar başlıcaksa orada aylarımı geçirmemin ne gereği var.bir işm olunca bırakacağımı sanıyorum.çünkü birşey yapmaya zorunlu olduğum zamanlarda yemeyi unutuyorum yani anoreksi oluyorum.ben bunada razıyım.yeterki krize girmeyim. aslında kriz şeklinde yemesem yine de kusmıcam ama biliosunuz krizleri kusmadan olmaz.
neyse işte bugün 2 kere kustum çok iii benim için.ama dünden çiğnemekten dişlerim acıyo bugün yemek yemek çok acı verdi.boğazımdaki yara da hisedilmeye başladı..artık yemekten yoruldum.ihtiyacım kadar yemek istiyotum..şuan bile yiyorum ama kusmıcam yazıyı bitirip hemen yatıcam..tartıda eksik çıktım o yüzden kusmıcam diyebiliyorum.marım sabah da fazla çıkmam.çünkü fazla çıkınca daha kahvaltıdan başlıyotum kusmaya...
öbür yazımı okudunuz mu bilmiyorum şu fotoğraf için yazmıştım.o kadar sondayım ki,ama kimse görmüyor.
iiki sizler varsınız varsınızda keşeke sizde bulimik olmasaydınız tabi:(

Okulunu bitirir bitirmez başlamasın o zaman kiipi.... Ama iyi olacğaım diyerek ve burdan çıktıktan sonra ya da tedai süreci bittikten sonra bir daha olmayacak diye... Sen kendini buna inandır ki tedavi de fydalı olsun.. Ama iyileşip tekrarlamayanlar da var canım ayrıca.

sevgiler

Meraba kiipi hosgeldin :)
Usanmaza ben de yazıyordum seni hatırlıyorum oradan ;) artık o siteye ulasamıyorum ancak burada da benzer sorunları yasayan arkadaslar guzel bir paylasım yakaladık senin de gelmene sevindim. O zamana gore durumunun kotuye gitmis olmasına cok uzuldum :( artık uykuda bile cıkarman ise bana cok tehlikeli geldi cok dikkatli ol her turlu ic fiziksel zararı bir yana uykunda nefessiz bile kalabilirsin aman dikkat et. kendini sev bunu hak ettgine inan bunları kendime mektup olarak yazmısım 2 sene once bugun buldum. sahip olamadıkların icin uzulmek yerine sahip olduklarının tadını cıkarmaya calıs. iyi aksamlar.

Sen de hoşgeldin kiipi, tabi ki ben de hatırlıyorum seni. Şuan yaşadığın dönemi burdaki herkes yaşadı; ama bundan kurtulabileceğini bilmelisin, buna gerçekten inanmalısın; çünkü neye inanırsak nasıl düşünürsek onu yaşarız.. Başlangıçlar, değişimler her zaman zordur; ama bir başladıktan sonra gerisi çok daha kolay gelir. Lütfen sen de düşüncelerini değiştirmeye başla, en önemlisi bu, bu olayın kökten çözümü bu; yemek-yememek, diyet vs. ile bir şey çözülmez; tamamen zihinde çözülecek, sonra da zaten otomatik olarak davranışın değişecek.
Sen kendine layık gördüğün hayatı yaşamalısın, ve bu kesinlikle o değil,

kendine iyi bak

arkadaşlar ben de sizi hatırlıyorum tabikki..okulumun bitmesine 2 ay kaldı.işe başlarsam eğer düzelebileceğimi düşünyorum hem de bir kere de ve geri dönmemesinece...çünkü şuanda kendimi o kadar değersiziaptal, gereksiz bi varlık olarak görüyorum ki...para bile kazanmıyorum artı yetmezmiş gibi ailemin ,annemin ,bababın ,kardeşimin hakkını kusarak yiyorum.iş demiyorum sadece mesleğime kavuşunca düzelicekmişim gibi geliyo..5 enedir okuyorum ve artık bişey olmak istiyorum...sürekli elinde kitap çok  okuyan ama bi b... olamayan biri olmak ve bu imajdan kurtulmak istiyorum....umarım sizler böyle duygular içinde değilsinizdir...sevgilerimle....

slm ne zamndr girmiyodum siteye okuyunca çok etkilendim bende kusuyorum ama senin gibi değil seninki baya ileri dereceye gelmiş lütfen tedavi ol benimde oluyo ama en son 8 gün önce kustum ayrıca kusunca zayıf kalmıyosun kilo bile alıyosun dikkat et kendine...benimde diş minelerim zarar gördü bırakmaya çalışıyorum kendi kendime kafanda sileceksin ilk onu.hoşçakal

selam arkadaşlar, bende yaklaşık 7 yıldır bulimigim. ayrıca depsresyon, panik atak gibi durumlarımda vardı var.
o kadar çok tedavi gördüm o kadar çok ilaç kullandımki ama birşey var önemli olan, insan önce kendi beyninde kararlı ve güçlü olacak.
geçen 1,5 ay hiç kusmadım oysa bir kroniktim ben. Allah insana çok büyük bir güç ve akıl vermiş gerçekten. hala ilaç tedavime devam ediyorum psikologumada gidiyorum ama bugün kusmaya başlasam yine başlarım. sonuçta inanın bana herşey insanın kendi elinde aslında.
hayvanlardan farkımız düşünmek ve uygulamak değilmi. peki bir hayat sadece yemekten ve kusmaktan ibaret olabilirmi yada bunun için ölmeye değermi?, tartıda gördügümüz rakamlarla bizim dışımızda hiçkimse ilgilenmiyor aslında.
dünya o kadar büyükki ve kalabalık ve ayrıca o kadar felaketler savaşlar açlık hastalık varki dünyada ülkemizde, hiçkimsenin bizim kilomuzla ilgilenmeye vakti yok.
mantıklı olmak ve insan gibi düşünüp yaşamak zorundayız. hayatımızın merkezinden yemeği çıkartıp insan gibi yaşamaya başlamalıyız. selamlar tekrar ve teşekkürler

hoş geldin eso27;

seni yürektem tebrik ederim.... o kadar güzel ifade etmişsin ki bazı şeyleri....tekrar hoş geldin...

sevgiler

esocuğum hoşgeldin;)
şu yazdıklarını okudum da şimdi; bu bilince ulaşabildikten sonra artık bu hastalık seni korkutmasın zaten. En zor kısmı bu, eminim sen de neler neler yaşayarak geldin bu noktaya... Belki inişi çıkışlar olur ama sonunda tamamen biter.
Seni de sık sık burda görmek isteriz,
öpücükler

sevgili eso27 ve kiipi her ikinizde foruma hoşgeldiniz.
 eso27 kardeşim yazdıkların çok doğru bende katılıyorum gerçekten güzel özetlemişsin bazı gerçekleri. eminim kiipi kardeşimde dahil bu yazdıklarını hepimiz bikere daha düşüneceğiz. bazen bişeyleri bilsekte ya unutuyoruz yada belki işimize gelmiyo bazende bi araya getirmeyi beceremiyoruz. hatırlattığın için sağol canım.
sevgili kiipi buraya yazmaya devam edersen eğer eminim sanada iyi gelecek bu forum.
herkese sevgiler.

sevgili kiipi şunu eklemek istedim canım,
yediklerini çıkararak başlarda kilo veriyo olabilir belki insan ama hergeçen gün işler tam tersine dönüyo ve inan bana kurtulması çoook daha zametli kilolara sahip oluyosun. bunun yanında tabi dişler, midedeki deformasyon, vs. bisürü kayıpda cabası. bunu tecrübe etmiş biri olarak rahatlıkla söyleyebilirim. belkide daha neler neler.. bi doktora gideyim o tecrübelerimide bilahare anlatırım inşallah.
bi atasözü varya ''zararın neresinden dönülse kardır''diye bu misalle bence en kısa sürede kurtuluş yolunda adımlar atmaya başlamalısın canım.
kendine iyi davranman dileğiyle   :-* seni.

Herkese Selam
5 yıldır bu pis hastalık hayatımda. Oysa herşey bir aile dostumuzun o dönemki aşırı kilolarımla ilgili olumsuz bir yorumuyla başlamıştı.Bilinçsizce yaptığım bir diyet sonucu bir ayda tam 12 kilo verdim. Tekrar kilo almama korkusuyla yediklerimi kusmaya başladım. İlk başlarda tıka basa yemek yiyor ve  günde 2-3 kere yediklerimi çıkarıyordum. Şimdi ise normal besleniyorum. Ama her ne kadar tamamiyle bu hastaklıktan kurtulamasamda günde 1 kez o da yemek yedikten 6-7 saat sonra yediklerimi çıkarmaya çalışıyorum. Yani her ne kadar midem boş olsada genede kusmaya çalışıyorum. Beyinde bunu yapmaya şartlanma gibi bir durum var galiba. Aslında  buda benim için bir aşama sayılır.Biliyorum ki bir gün bunu yapmayıda bırakıcam. Ama bu pis hastalığın vücudumda bıraktığı hasarı onarmam çok zor. Sevgiyle ve inançla kalın.

Hoşgeldin MadamBovari,
Öncelikle geçmiş olsun, ve en zor dönemleri atlatmışsın gördüğüm kadarıyla, bu çok güzel..
Aslında vücuduna yaptığı hasardan çok beyinde bitirmek daha zor; ve bunu yapabileceğine inanıyorsan zaten bitireceksin ve vücudundaki hasarları da yavaş yavaş onaracaksın.
Umarım çok ciddi hasarlara mal olmamıştır sana, lütfen yaz bizlere ;)
Sevgiler

Kurtulmak gerek bu illet hastaliktan... daha bunlar ne ki, mide agrilarindan dolayi uykusuz geceler var :(
soluk alamama, gece nefes alamadan oksuruklerle uyanma :(
sebebi belli korkun sac dokulmesi :(
disetlerinde kanama ve diseti cekilmesi :(
kalpte ritim bozuklugu,bobreklerde agri ve her seyin rayindan ciktigini gosteren burundan gelen su... (yemek yedikten hemen sonra beyin size kusun diyor ve banyoya bile gidemeden burundan su akmaya basliyor)
daha da kotusu sebepsiz aglamalar,duygusal krizler... yeme krizleri kadar kusma krizleri kadar.

kurtulmak gerek bu illet hastaliktan...

Ben de aynen bu şekilde kendi kendime konuşarak iyileşme çabalarıma başlamıştım, 1.5 yıl oldu sanırım. Bu bahsettiklerinin de hepsini yaşadım kedii, hatta diş ve dişeti problemlerim hala devam ediyor, dişetleri çekilince eski haline dönmüyor biliyorsundur, hala 1-2dişimi kaybetme riskim var.
Ama bu hastalıktan kurtulmak lazımdı, ve kurtuldum, senin de kurtulman lazım, burdaki tüm arkadaşlarımın da... Artık aramızdasındır umarım?

merhaba arkadaşlar bende 7 yıldır bulimiğim.başladığımda 80 kiloydum çevremden duymuştum ve beni cezbetmişti ilk başlarda oyun gibiydi yiyodum ve zayıflıyodum ve hergeçengün bu yemelerin miktarı arttı zayıftım artık insanlar beni begeniyo ilgi görüyodum ama tek bişey vardı herkes beni begeniyodu ama ben kendimden nefret ediyodum.80 kiloydum ama çok mutluydum hayattan şimdi ise güzelim zayıfım ama çokda mutsuzum.şuan başladığım o günlere lanet ediyorum ve işin işinden çıkamıyorum.yolun başında olanlar varsa yol yakınken geri dönsünler zararın neresinden dönülse kardır nede olsa

ilk hoşgeldin benden olsun damloş,
haklısın canım yol yakınken geri dönsün herkes. zararın neresinden dönülse kardır, evet! senin için ve daha uzun süre bu hastalıkla yaşayan herkes için. ben zarardan ancak 14 yıldan sonra dönebildim :-\ sense benden çok daha şanslısın canım :) umarım senin ka^rın benden çok daha fazla olur.
sevgili damloş foruma, ortak günlüğe veya diğer başlıklara katılmaya devam edersen eğer eminim sende buradaki tüm arkadaşlar gibi bunun çok faydasını göreceksin.
kendine çok iyi bak güzelim, sevgiyle :-*

merhaba;
ben 10 yıldır bulimiğim.başladığımda 14 yaşındaydım.68 kiloydum.1 sene içerisinde 49 kiloya kadar düştüm. 10 senelik dönemde sürekli kilo alıp verdim.3 sene önce 2 hafta süreyle hastaneye yatırıldım.serumla beslendim.ama yattığım hastane bir rehabilite merkezi olmadığı için fiziksel olarak "düzeldiğimde" taburcu oldum.çünkü ne ben nede ailen bulimia yı bir hastalık olarak görmedik.geçen sene evlendim.evlendikten sonra 3 ay gibi bir süre hiç kusmadım ve kilo almaya başladım.kendimden memnun olmama halim tekrar başladı.eşimi bunun normal bir durum olduğunu,sadece yediklerimin dokunduğunu ikna etmeye çalıştım.müdahale etmeye çalıştığında ise agresifleştim.kesin bir dille karışmamasını söyledim.o bütün sabırı ve inatı ile benimle ilgilenmeye devam ediyor.bu yüzden her yemekten sonra banyo yapma bahanesini kullanıyorum ya da akşamları yememeye çalışıyorum.
bazen günde 4-5 kere kusuyorum.bana kalan ise şiddetli baş ağrıları,aşırı yorgunluk,ellerimin üstyündeki yaralar oluyor.
kendiyle ve bedeni ile sorunu olmayan insanlara o kadar özeniyorum ki....

yazalı baya olmuş ama kiipinin hikayesini az önce okudum ve tüğlerim diken diken oldu.sanırım bu zamana kadar beni en çok etkileyen hikayeydi.kiipi bende anoreksiyadan bulimiaya geçmiş ve son 3 aydır kısıtlayıcı(kusmadan açlık ve egzersiz gibi yöntemlerle yediklerini telafi etme)blumia hastası olarak sıkıntılarını çok iyi anlıyorum.elimden ne gelir bilmiyorum ama iyi olmanda katkım olsun çok isterim.bu seninle derdini paylaşmak bile olsa çok sevinirim.yazılarının tamamını okumadım tedavi oluyor musun istanbulda isen sana iyi doktor hastane vb konularda bilgi vermek isterim

Bu tam bi işkence.5 senedir bende boğuşuyorum bu hastalıkla.Geçen sene artık tavana vurmuştu yiip kusmalar.bi saniye bile yemeden duramıodm.ailemin evinden uzaklaştıım zaman biraz duruluodm ama sadce zorunluluktan.eve dönmek için can atma durumu soora.çünkü anlayışla karşılandığım hiç çekinmeden tıkınıp tıkınıp raatça boşalttığım tek yer evimdi.ama hani şu hepimizin yaşadığı pişmanlık kendinden nefret etme yemelerden kusmalardan ölesiye bıkma normalliğin hayalini kurarken kendini yeniden yerken bulma durumları o kadar canımı yakmaya başladıki,utanıyodm kendimden hemde çok utanıodum..hala utanıorm gerçi ama iyileşme yolunda ilerlediimi görmek birazcık rahatlatıo beni..çünkü evet,herşey bi oyun gibiydi önceden..ama artık diil artık ölüm kalım meselesi bu.. bırakın içimizdeki tahribatı,çok sağlıklı olsa bile organlarımız onlar öldürmese bile bizi bu bunaltıyla biz kendimizi öldürürüz zaten işte ole bıkıorum kendimden.. ben çok yalvardım Allah'a noolur al beni die noolr al çok yoruldum çok bıktım,ben çok ahlaksızca bişe yapıorm.insanlar aç..ben 10tanesinin arayıpta bulamadıını bi hamlede yiip ondan soora kanalizasyona atıorm.bu ayıp bu insani bişe diil hiç.işte sürekli bi kendimi telkin içinde tam 1 sene geçti şimdi kusmalar günde bire düştü hatta geçen hafta kendimi o kadar normal hissettim ki bi hafta boyunca hiç kusmadım.ufacık bi sarsıntı ve içimdeki sıkıntıyı başka yolla ifade edip dışarı atamama durumu hemen yemeğe yöneltti beni.son 3 gündür yine berbat hissediorm ben bundan tamamen kurtulmak istiorm..herşeyin tadına bakabilmek ama ondan soora ı ıh artık yemicem seni diebilmek istiorm..beynim bütün kapasitesiyle sadce yemeyi düşünsün istemiorm ama çok zorluorm kendimi artık günde 1 yada 2 defa kussamdaben hala bulimiim..hala iyileşemedim..ama iyileşicemhepimiz iyileşebiliriz.bn bu yüzden üniversiteyi bıraktım..okulda bişeler yemeye başlamışsam artık durmam imkansızdı..eve atıodm kendimi ye yee yeee kus!e nooldu sadce geçici bi raatlık ama soora girilmemiş bi yığın ders ve daha beter bi sıkıntı..neyse çok uzattım sanırım..arkadaşlar size tavsiyem mutfağınıza büyükçe bi defter koyun ..herkesin görebileceği bi yere.mutfağa her girip çıkışınızda ne indirdiyseniz mideye yazın.bu işe yarıo,bana bi doktor solemişti vakti zamanında,bni az da olsa ii eden bu oldu.. beraber yaşadıınız insanlara gerçekten ciddi boyutta hasta olduunuzu anlatın ve anlayış dilenin onlardan..ve bide nekadar tıkıncaksanız tıkının,3 ekmek,2 tencere yemek,2buçuk litre kola kesmesse bi pakette makarna mesela,nolur televizyonun karşısına taşınmayın biliorum orda geçen zaman bomboş kafayla geçio dinlenirmiş gibi,ama diil bunu sizde bnm kadar ii biliosunuz..cezalandırın kendinizi madem bu kadar çok yiiceksin  o zmn otur mutfakta tek başına sessiz sessiz ye..gibi.. sizi çok seviorm..bi grup insan hiç birbirini tanımadan ancak bu kadar ii anlayabilir birbirini..hepimiz kurtulucaz inşallah

merhaba arkadaşlar .siteye yeni kaydoldum.arkadaşım kiipi durumuna üzüldüm .bende kendi duygu ve düşüncelerimi paylaşmak istedim.bende 2 yıla yakındır bulimi im .85 kiloydum 2 yıl önce artık kilolarımı kendime çok büyük sorun etmeye başlamıştım.anlamadan kusmaya başladım sonra aşırı kilo kaybı.her verdigim kilo beni daha çok yemeye kusmaya itiyodu.daha sonralarda hiç yememeye ve migden boşken bile dolu hissedip kusmaya başlamıştım.artık kontrolumden çıkmıştı.tamamen beni esir almıştı.deprosyana girmiştim.kimseye anlatamıyor ama tek başımada içinden çıkamıyordum.belkli kilolarımı kaybettim ama her giden kilo benden vucudumdan bedenimden bişeyler götürdü.artık isyan etmeye başlamıştım.kendimi odaya kitleyip akşama kadar çıkmıyordum yataktan.bırak yemek yemeyi karşımda yemek yiyene bile tahamul edemiyodum.kendim bile anlamıştım durumumun ciddiyetini ama olmuyodu.çok uzattım galiba arkadaşlar .anlatmak istedigim şu an 3 aydır çalışıyorum ve kusmalarım azaldı .evet saplanmış düşüncelerimden kurtulamadım ama azaldını ilk adımı attımı düşünüyorum.güzel arkadaşım bence tedavi için bekleme ilk adımı beyninde at.herşey elimizde bunu anlıcaksın inan bana.yeterki hedefin olsun .hayat güzel yaşanmaya deger her ne kadar acı tarafları olsada.bu site se ben ve bizim gibi arkadaşlar için çok iyi.paylaşabiliyoruz en azından içimizde kalmıyo .birbirimize teselli veriyor fikirler alıyoruz .hepimizin kurtulmasını temenni ediyorum.çok zor durum içersindeyiz .ama ümidimizi yitirmemeliyiz.hepinize teşekkürler .kiipi canım birgün seninde bu sitede güzel haberini almayı istiyorum.en azından kendinle barışıp ilk adımı attım demeni .lütfen dikkat et olurmu.durumun ciddi .ilerlemiş ama bu yenemezsin demek degildir .ben ve arkadaşlarım yanındayız .hadi bu gün yeni bir sayfa aç hayatında .başarılar dilerim.dualarım seninle

mrb.. ben şunu çok merak eidyorum,uzmanlarla görüşen arkadaşlar vardır..;niçin oluyor bu yeme krizleri?yanii insanın iştahı yokken bile yemek yemesi nasıl oluyor? neden engelleyemiyoruuz..o anlarda ne düşünmeliyiz. bunlar kafamı karıştırıyor yanii..tamam diyorum artık yemicem ..ama bian geliyor (özellikle akşamları,,sil baştan aynı şeyler..bi pskiyatrla görüşmeden halledilebilrmi sizcE? ):....

Herkese merhaba!Ben de burdayım çünkü aynı sorunlarla 8 senedir uğraşmaktayım.Masumane bir rejimle başladı ve 26 kiloya kadar düştüm.Hem de boyum 1.65 iken.Sonraları 55 kiloya kadar çıktım.Ama kısır döngü dedim ya hep başladığım yerde buldum kendimi.Şimdi 38 kiloyum.Yemek ya yemiyorum ya da tıkanırcasına yiyip saatlerce kusuyorum.Ben de bol bol burada ki arkadaşlarla yazışmak daha detaylı bir şekilde konuşmak ve düzelmek istiyorum.Umarım hepimiz başarılı oluruz.

selam zümra hoşgeldin. sen de çok zayıfmışsın. ben de senin gibi ya hiç yemeyip ya da deli gibi yiyorum. normal beslenmek imkansız bi şey benim için. yazmaya devam et, insan kendini daha iyi hissediyo yazdıkça, kimseye anlatamadığımız şeyler içimizde kalmamış oluyor en azından.

YA SELAMLAR HERKESE,VE BENİM GİBİ OLANLARA,DÜŞÜNEN ÇARESİZ BULİMİKLERE..BATMIŞIM HAYATIN EN PİSLİK DERİNLİKLERİNE,ÇIKMAK İÇİN KAÇ KERE FORMAT ATTIM HAYATIMA ,BOŞ ....... İŞİN EN GARİP YANI DA,BEN GÜÇSÜZ Bİ İNSAN DEĞİLDİM,ACILARA VE ÇARESİZLİKLERE KARŞI HAYATTA HEP DİK DURABİLDİM,DEVİREMEMİŞTİ HAYAT BENİ,TA Kİ BULİMYA OLANA KADAR..TAM 2 YIL OLCAK BULİMİK OLALI...AİLEM BİLİYOR SADECE AMA ONLARDAN AYRI OLDUĞUM İÇİN BU KADAR AĞIR OLDUĞUMU BİLMİYOLAR.İYİ BİR PSİKOLOG ARADIM AMA İSTANBUL GİBİ BÜYÜK ŞEHİRDE OLMADIĞIM İÇİN BULAMADIM.HEP KENDİ KENDİME ASLA ASLA YAPMİCAM YENİ BİR SAYFA,SİL BAŞTAN Bİ HAYAT DİYORUM VE GİDİP DE AYNI HALTI YİYORUM.NE ACILAR ÇEKİYORUM BİLSENİZ,AMA OLMUYOR,AYNAYA BAKIYORUM ALLAH IM BEN BU HALLERE NASIL DÜŞTÜM DİYORUM VE AĞLIYORUM,ZATEN HAYATTAN BİŞEY BEKLEMİYORUM,YAŞAMAKTAN ZEVK ASLA ALMIYORUM,BENİ ANLAYAN BİR GİTARIM,VE YAZDIĞIM ŞİİRLERİM VAR HAYATIMDA.BULİMİK OLMADAN ÖNCEKİ HAYATIMA YANİ RESİMLERİME BAKIYORUM TUTAMIYORUM KENDİMİ AĞLIYORUM.ÇOCUKLUĞUMU VE ÜNİVERSİTE YILLARIMI ÖZLÜYORUM,AİLEME KARŞI ÖLE Bİ ÖZLEM DUYUYORUM Kİ,GURBETİ ARTIK KALDIRAMIYORUM. 4 YILDIR HEMŞİREYİM VE BU HASTALIĞA DA 2 YILDIR YAKALANDIM..SEBEP İSE HAYATTAN BIKMAK BİŞEY BEKLEMEMEKTİ,PSİKOLOJİK OLARAK ÖLE Bİ ÇÖKKÜN DURUMA DÜŞÜYORUM Kİ,RESMEN BENİ KAFESE KAPATMIŞLAR GİBİ HİSSEDİYORUM VE BU KÖR BOŞLUĞU DA YEMEK VE KUSMAK EYLEMLERİYLE KAPATIYORUM.YEDİKTEN SONRA ÖLE Bİ ÇARESİZ OLUYORUM Kİ,BAŞLIYORUM SESLİ SESLİ AĞLAMAYA,OFFF ALLAH OFFF DİYORUM ,AİLEM AKLIMA GELİYO,DİĞER İNSANLARIN BENİM GİBİ YAPMADIKLARI GELİYO AKLIMA,NEDEN BEN BÖLE YAPIYORUM DİYORUM,BU KAÇINCI SÖZ DİYORUM....GİDİP MİDE ÖZSUYU GELENE KADAR KUSUYORUM RAHATLIYORUM VE SIFIRDAN BAŞLAMAZSAM NAMERDİM DİYORUM VE YAPIYORUM BEN YİNE.....İSTEMLİ KUSUYORUM ,BOYUM 165CM,KİLOM 40,,...SAĞLIKÇIYIM İŞİN GARİP YANI,VE YILLARDIR BESLENMEM KONUSUNDA OLMAZSA OLMAZLARIM VARDIR BENİM ASLINDA.TAMAMEN DOĞAL VE SAĞLIKLI BESLENME KONUSUNDA UZMANLAŞMIŞVE BÖLE BESLENEN BİRİYDİM..VÜCUDUMA GİREN HERTÜRLÜ BESİN MUTLAKA BANA YARARLI OLMALIDIR DÜŞÜNCESİNDE Bİ BESLENME TARZIYLA BESLENİRDİM HEP,,AMA KUSMAK İÇİN İÇİME ALDIĞIM O YAPMACIK KATKI MADDELİ ,YAĞLI BESİNLER,MAKARNALAR,EKMELER,CİPSLER BENİM SAĞLIKLI OLMAMI ENGELLEYECEĞİ İÇİN GİDİP KUSARDIM,,,İÇİMDE DURMASI BANA HUZURSUZLUK VERİRDİ.........ACABA NEREYE KADAR ACABA BUNU YAPMAK İÇİN KİŞİ KENDİ KENDİNE ATLATABİLİR Mİ,HAYATIM NEREYE GİDİYO,ACABA BİGÜN USUL USUL CAN MI VERECEM DİYORUM.OFFF YA NE İLLET Bİ HASTALIK BU,KEŞKE KEŞKE MADDE BAĞIMLISI OLSAYDIM DA,BULİMİK OLMASAYDIM............SIRF BU YÜZDEN EVDE YALNIZ YAŞIYORUM,EV ARKADAŞI ALMIYORUM KENDİME..AMA SADECE EVİMDEYKEN KUSMAK İSTİYORUM,EN SON KUSMADAN DURABİLDİĞİM REKOR GÜN SAYISI 4 GÜNDÜ. 4 GÜN BOYUNCA KUSMADIM AMA HİÇBİŞEYDE YEMEDİM,SADECE DOĞAL MEYVE SUYU,SÜT VE BOL BOL SİGARAYLA O 4 GÜNÜ GEÇİRDİM.......NE OLCAK HALİMİZ ARKADAŞLAR.......................................Bİ ÇOK YERDE BULİMİKLER SİTESİ ARADIM AMA ZOR BULDUM,ASLINDA BÖLE Bİ SİTE OLUŞTURMAK LAZIM..İHTİYACIMIZ VAR KONUŞMAYA............

merhaba ben gerı dondum
eskı adım mayısdı bazı arkadaslar hatırlar benı belkı:)ısmımı degıstırdım.
ılerleyen zamanlarda daha detaylı yazıcam sıze yazın neler yasadıklarımı.neler olup bıttıgını gercı cok enteresan bısey deolmadı ya neyse.en azından duraklama devresı gecırdım butun yaz oda bır ılerleme bence.ozlemısım sızlerı herkese merhaba tekrar:)

 bu siteyi yeni buldum ve az önce üye oldum.bu hastalığın bende var olduğunu 5 sene önce farkettim ve hiç bir doktor yardımı almadan kendi kendime çözümlemeye çalışıyorum.sitede yazan belirtilerin hepsi bende var bunun da bilincindeyim tedavimi kendi kendime yapmaya çalışıyorum ama bunların süresi çok ksa oluyor tekrar aynı şeyler oluyor bugün yine biraz daha araştırma yapıp tedavime başlayacağım inşallah başarılı olurum yoksa toplumdan kendimi tamamen soyutlayacğım.buarada benim kilo fazlam 5 ama ben 15 kilo vermek istiyorum çünkü kilo verdikce daha mutlu oluyorum ;)

merhabalar;
bende bu siteyı yeni keşfettim ve yeni uyu oldum...surekli duzelmek için araştırdım durdum ama bi çözum yolu bulamadım..ben 35 yaşında ust duzey yoneticilik yapıyorum aslında çok tıtızım çok sağlıklı besleniyorum kılo problemin de yok aslında 1.75 58 kiloyum ama bi an geliyo doymuyorum ve o gun canım ne isterse yiyıp kusuyorum ve bundan nefret ediyorum gerçi bu en fazla haftda 1 oluyo bunun doktorada gittim bana kocaman bir a4'e artık kusmucam diye bi yazı yazdırdı:) sanki bunu yapmamak çok kolaymış gıbı ama devam etti kusmalarım halende ediyo ama artık çok yoruldum ve sıkıldım bu durumdan

selam arkadaşlar bende yaklaşık 3 senedir bulimiğim ve nefret ediyorum bu hastalıktan aslında bu bizim beynimizde yarattığımız bir hastalık.ne zaman yapmıcam desem hep yapıyorum bence bunu ilk beyinde bitirmek lazım.hatta geceleri rüyalarıma bile giriyo.tıka basa yıyorum ve çıkaramıyorum.sanki gerçekte yemişim gibi ama uyanınca rahatlıyorum.sabah kalktığımda sanki bi saat gibi kurulmuşum tıka basa kahvaltı yapıp hemen tuvalete koşuyorum o meşhur sarı mide suyu gelene kadar çıkarıyorum.aslında üzüntülü olduğumuzda deil mutlu olsak bile sevinçten gidip yapıyoruz bunu. hepimiz biliyoruz ve yaşıyoruz çünkü aynı hastalıkla cebelleşioruz ,ben sizi çok iyi anlıyorum.bazen sebepsiz ağladığım bunalıma girdiğim ve kendimi bi aşşağılık gibi hissettiğim günler oluyor.allahım diyorum neden ben. keşke bu gelmeseydide başıma gene kilolu olsaydım diorum.aslında buna yakalanan kader arkadaşlarımızında fazla kilolu olduğunu düşünmüyorum.hep çevremizin bizle (sen biraz kilomu aldın azıcık zayıflaman lazım demesiyle başlıyor)dalga geçmesi sonucu oluyor.içimden geldi ve sizle paylaşmak istedim umarım sizi sıkmamışımdır bütün arkadaşlarıma burdan sağlık ve güzel günler diliyorum.

selam zeyno.. sitedeki yazıları detaylı okumanı öneririm. hep haftada 1 ile başlıyor malesef ataklar ama sonrasında yaşananlar için lütfen zamanını ayır ve oku. doktorun ile ilgili fazla yorum yapmak istemiyorum, sanırım konusunun uzmanı değil pek, ne kadar yanlış bir yaklaşım, inanamıyorum.

benim bu ataklar yeni değil yaklaşık 5 ,6 yıldır var artık inan bundan ve bu durumdan nefret ediyorum nasıl kurtulacağız bundan?? şimdilerde yeni bir doktor buldum ona gideceğim son care olarak ama ne olusa olsun doktor insanın kendisi birde bunu başarabilsek..

herkese merhaba yeni üye oldum.. ne zamandır bulimiğim bilmiyorum yada bunun adı bulimikmi yada başka bişeymi adlandıramıyorum... boyum 172 kilom 59-60 arası normalde kilom ideal ama ayna karsıına gecıp hala kendı kılomu fazla buldugum için dönem döbnemkusuyorum.. 3 ay gıbı bır sure yapmadım ve 62 kiloya cıktıgımı farkettım ... ben sadece kilo alınca yapıyor ve verdıkten sonra bırakıyorum... bi ara ciddi ciddi ne yesem kusmak ıstıyodum.. sürekli egzersızler yapıyodum.. evet kilo verdiriyor ama ben daha bugun saçlarımın sürekli dökulmesine sebep olanın bu hastalıgın oldugunu öğrendım...2 gundur tekrar basladım hedefım 50-52  olmadı en fazla 55 cok fazla değil gerek yok dıyenler olabılır... ama bılmıyorm...galiba ben beynıme söz gecırebılıyorum... ıstedıgım kıloya kavustuktan sonra bırakıyorum...

Merhaba "bitli_pufi".Öncelikle şunu söylemeliyim ki, daha çok başlardaki evreleri yaşıyorsun.Yani bilinçli olarak, kusmak istediğin zaman gidip kusuyor ve bunu yalnızca hedeflediğin kiloya ulaşmak için kullanıyorsun.Ama bunu en acı şekilde öğrenmiş biri olarak söylüyorum ki, asla sandğın gibi olmuyor.O istediğin kiloya ulaşsan da belli bir noktadan sonra kusmayı bırakamıyorsun.Artık sen bulimiayı değil, bulimia seni kullanmış oluyor.Atakları durduramıyorsun.Yani güzelim burada yazılanları dikkatlice okumalı ve yol yakınken daha fazla bu pisliğe bulaşmamalısın bence...Hoşçakal...

kısa sure once yaşadığım yeme ve kusma krizinden sonra bu işe bir son vermem gerektiğini anladım.. oysa herşey ne kadar iyi görünüyordu en başlarda 64 kilodan 50 kiloya indim 4 ay nerdeyse sadece meyve tahıl vs yedim arada bir dondurma yersem bile tum gun bunun karsılıgı ac gezıyodum ama bılıyosunuz kı bı sure sonra ınsanın dayanıcak gucu kalmıyor ve herseyı hatta eskıden yemedıgın aburcuburları bıle yıyesın gelıyor bende nasıl basladı bu ıs hatırlamıyorum ama yemekten acayıp zevk alırken tıkandıktan sonra sadece pısmanlık duyuyordum kendımı suclu kopek yavrusu gıbı hıssedıp duruken bı gun aklıma kusmak geldı ve hıc zor olmadı ne yedıysem hepsı gıttı ertesı gun bı tartıldım aynı kıloda dıılım dahada zayıflamısım!!! aman allahım nasıl mutlu oldum hem ye hem zayıfla ıste bu dedım ! ama 8 ay ıcınde ısler kontrolumden cıktı aynı sızın yasadıklarınızı yasadım burda aynı seylerı anlatmanın anlamı yok sanırım evde yanlız kalmalar yeme krızlerı sonrasında kusma yıne yeme aynı gun hıc bıseye konsantre olam adan sadece yeme kusma nobetlerı okula gıdememe sokaga cıkamama kımseyle gorusmek ıstememe sadece yemek kusmak sokakta bıle olsam suursuzca ılk pızza ustune bıskuvı keke cıkolata hamburger ne bulsam alıp paramın sonuna yada patlıycagımı dusundugum ana gelene kadar 2 saat dolasıp yıyıp gezdıgımı hatırlıyorum su an dusundukce bılene kadar zavallıymısım yardıma ıhtıyacım varmıs ..su an bıldıgım tek bısey var arkadaslar bunu yapmıycam hayatta kı en onemlı sey kemık torbası olmak dııl 34 beden olmak dııl ben o kıloda gezdım 1 sene 34 beden mango gıydım ama mutlumuydum hayır!! barbıe gıbıydım evet guzel harıka goruyodu benı arkadaslarım ama ne okulum ne sevgılım ne aılemle ılıskım neden ben mutluydum kendımı sevmıyodum dusunun ıste 34 beden pantolonun ıcındeyken bıle hala dıyet yapıyodum sozde tabı 3 gun elma sonra bı krız yemınler bı dahja yemıycem cıkolata asla dıye kusma ! yıne basa donme dejavu!!!!! cok zayıf olmak sızı saglıklı mutlu kılmıycak bızım ortak noktamız gercekten azımlı mukemmmelı seven ıncelıklere onem veren detayları bılen sabırlı ve cabalama gucu olan ınsanlar olmamız dusunsenıze ne kadar zaman gecırdık kendı vucudumuzu degıstırmek ıcın onunla ne kadar ugrsatık hep savastık hep hep hep... ama bu enerjıyı ve kısılık ozellıklerımızı daha yararlı bır ıse harcarsak emınım cok basarılı bıreyler oluruz ılk once kendınızı sevın 34 beden olmak hayatınızda kı solrunları cozmuyor bunu ben yasadım sızde yasadınız belkı 32 beden olanlar var hatta noldu cok mu mutlusunuz sımdı dokulen saclar kokan bır agız yaralı mıde ... lutfen kendımıze ıyı davranalım hayatta kı en onemlı sey bızız sahıpoldugumuz bu guzelk bedene ıyı bakalım akıl ve beden aynı anda gıderse hıc sorun kalmaz.. yasak koymayın kendınıze herseyı mutlaka yıyın herseyı cunku bunu yapmazsanız yıne bı krız ve arkadasından kusma korkmayın kılo almıycaksınız 5 gun  bısey yemeyıp sonra bı gunde 8000 kalorı alana kadar hergun 1500 alın ama herseyden yeterınce guzel sekılde yıyın kendınızı ac ve arsız hale getırmezsenız krızlerın tekrarlama sansını azaltırsınız,ben bunu bıraktım arkadaslar 38 beden halımle daha mutluydum aılemle sevdıklerımle her sekılde ıyıdım en azından ısıme okuluma konsantre oluyodum aksam yemege gıdıcez ben ne yıyemıycem ne dıycem mıllete dıye dusunmuyodum yada yerızm ya oranın tuvaletı uygun nasılsa demıyodum .. ben bole dııldım .saglıklı yıyerek yıne zayıflanır ve zayıf kalınır bana guvenın ve lutfen yasaklardan vazgecın hersey bızım ıcın hayatı doya doya gercek anlamda doya doya!!!! yasayalım sevgıler hepınıze kolaylıklar dılıyorum bunu atlatmakta.

mrba.. az önce bu siteye uye oldum ve böyle bi forum olduunu görmek gerçketen sevindirdi bni .. yaklaşık 3 yıldır kusuyorum seferinde bu son desemde dayanamıyorum .. kustuğum halde zayıflıyo olsam en azından boşuna olmuycak diyicem ama oda yok kendimle savasıyorum remen deli gbi yiorum bazen kusuyorum bazen kusmuyorum kusmadığım zmnlarda hepsi kilo olarak geri dönüyo tabiki... etrafımda psikologum hariç kimse bilmio böyle bi huyum olduunu oda zaten psikiyatra yonlendirdi ve ondanda kaçtımm .. eskiden mantıksız geliodu ilaç kullanmak kendi kendime başarırım diyodum fakat sanırım tedavi görmeden vazgeçemicem bu huyumdan :((

merhaba arkadaşlar bende yaklaşık bir haftadır yediğimi çıkartıyorum özel bir hastane ye mie doktoruna çıktım psikolojik olduğunu söyledi yanlız hayatım boyunca zayıfım klo vermek için bişey yapmadım 15 gündür böyle bi şikayetim var 15 gnde 5 kg verdim 45 kg dım 40 kg kaldım bu arada 23 yaşındayım :( psikolojik bir neden olduğunu tahmin bile etmemiştim taki doktora gidene kadar sonra anladım ki insan psikolojisi çok hasas ve önemli çok zor bi hastalık ALLAH hepmize acil şifara versin arkadaşlar geçmiş olsun

  amin  allah hepimize  sağlık versin şu sitede  yazılan  herşeyi harfi harfine  yaşadım ve yaşıyrm inanın buna bu çok pis bir illet kanser gibi günden güne sizi yiyip bitren bişey..  neyse ben  evlendm evlendkten snr bu işlmim bitti.  hamile kaldım bu işlem bitti.  arkdaşlar ne olur  konunun  derinine varın iş sadece kilo değil   psikolojk sorunlar ve nedenler   ve daha  snr  eşimden ayrıldım ve kusma işim tekarar başladı

MERHABA, BEN DE YILLARDIR KUSUYORUM.BENİMLE BENZER ŞEYLER YAŞAYAN İNSANLARIN OLMASI - LÜTFEN BENCİLLİK OLARAK ALGILAMAYIN. BELKİ DE ÖYLE,BİLEMİYORUM- KENDİMİ İYİ HİSSETMEME SEBEP OLDU.  BİLEMİYORUM SANIRIM KENDİMİ UCUBE GİBİ GÖRMEYE BAŞLADIĞIM  BİR DÖNEMDE RASTLADIĞIM İÇİN BU PLATFORMA. BENİM HİKAYEMİN NE ZAMAN BAŞLADIĞINI HATIRLAMIYORUM , O KADAR UZUN ZAMAN OLDU Kİ 6 YIL 7 YIL.....BU SÜREÇTE SİZİNLE AYNI ŞEYLERİ YAŞADIM HALA DA YAŞIYORU M. İNSANLARDAN KAÇTIM, AİLEMDEN KAÇTIM, GERÇEKLERDEN KAÇTIM EN ACISI KENDİMDEN KAÇTIM. HEP GİZLİ PİS BİR SIRRIM OLDU. KİMSEYE SÖYLEYEMEDİM. GİZLİ YEDİM VE KUSTUM.
İKİ HAFTADIR KUSMAMAYA ÇALIŞIYORUM. İKİ KEZ KUSTUM SADECE. KUSMAYI GÜNLÜK ALIŞKANLIK HALİNE GETİRMİŞ BİRİ İÇİN BU MUCİZE. İLK GÜN ÇOK ZORDU. HER GÜNÜN SONUNDA ALLAH' A ŞÜKRETTİM BUGÜN DE KUSMADIĞIM İÇİN. TEK İSTEĞİM TAMAMEN KURTULMAK. NORMALLEŞEBİLMEK. BU BİR TÜR DELİLİK GİBİ.BEN YILLARDIR AĞLAYAMIYORUM.HİÇ BİR DUYGUYU YAŞAYAMIYORUM.HERŞEY ANLAMSIZ GELİYOR.AŞIK OLAMIYORUM, ÖFKELENEMİYORUM, KIZAMIYORUM, SEVEMİYORUM,MUTLU OLAMIYORYM.HER DUYGUYU YEMEKLE BAŞTIRMAKTAN OLSA GEREK DİYE DÜŞÜNÜYORUM. KENDİMİ YEMEKLE DOLDURUP YEDİKLERİMİ KUSUYORUM AMA DUYGULAR İÇİMDE DOLUYOR DOLUYOR VE DUYGULARIMI KUSAMADIĞIM İÇİN DAHA DOĞRUSU OLMASI GEREKTİĞİ GİBİ YAŞAYAMADIĞIM İÇİN PATLAYACAK GİBİ OLUYORUM.
İKİ HAFTADIR SAĞLIKLI BESLENMEYE ÇALIŞIYORUM KAHVALTI YAPIYORUM SÜT İÇİYORUM SEBZE VE BEYAZ ET YİYORUM....V.S.  UMARIM DEVAM ETTİREBİLİRİM. YENİDEN KENDİME MERHABA DEMEK BARIŞMAK İSTİYORUM. HERKESE SABIR VE GÜÇ DİLİYORUM.HAYATTA VAROLABİLMEMİZ DİLEĞİYLE.....

Merhaba bende bir sporcuyum, yaklaşık 5 senedir rahatsızım, bir ara anti depresan ilaclar kullandım ama dr a diğer sorunlarımın beraberinde bunu söyliyemedim. Psikolojik sorunlarım geçti hatta o günlere kendime acıyor ve üzülüyorum. Şuan maçlar ve idmanlar dışında evden çıkmıyorum, bazen sıkıldığımı, bunaldığımı herşeyin aynı olduğunu ve evden çıkmanın bile gereksiz olduğunu düşünüyorum. O kadar sosyal ve hareketli bir yaşamın içinde olmama rağmen en güzel havalarda dahi yanlızım ve evdeyim, yaptığım herşeyide yanlız yapmak istiyorum. Benim kusma alışkanlığım artık nöbet nöbet, herşeyi yemek yemek çatlayıncaya kadar herşeyden tatmak istiyorum sonra boğazıma parmak atıyorum ve çıkarıyorum. Boğazlarım yara oluyor günlerce yutkunamıyorum. Şunu farkettim bu tamamen psikolojime bağlı. İlerleyen günlerde iş yaşamımda, sağlığımda yaratacağı problemleri biliyorum, kustğum gün yüzüm bembeyaz gözlerim mosmor tenim simsiyah oluyor, asla sigara ve alkol almam, uykuma dikkat ederim, işimin gereği yaşamıma özen gösteriyorum ama bunu nasıl aşacağımı bilmiyorum. Hepinize geçmiş olsun, Sevgiler

bakın birazdan idmanım var, dün gece resmen aç yattım sabah rahat kalkmak ve hareketli olmak için vede yorucu bir gün olacağından ağır tempo ile çalışacağımızdan. pastaneye gittim sevdiğim bütün şeylerden aldım ve eve gelip o bir torbayı bitirdim, şuan bunları yazıyorum ama içimden bir ses git çıkar kus rahatla boşal hafifle diyor .. birazdan bitki çayı yapıp idman saatine kadar dayanmaya çalışıcam kusmamaya çalışıcam

biliomusun bana da ne olduysa sporu bıraktıktan sonra oldu  :)

ben de çok agır idman yapıyordum
sporu bırakınca direkt kilo aldım ve sonra.....

öyle işte   ;D

merhaba,

3 senelik bir blumia hastası olarak bu gece, yeme krizinin tam ortasında internette dolaşıyordum. bir türlü kurtulamadığım bu delilik halinin sonuna dair bir şeyler arıyordum nette, bir çözüm, bir tedavi.

sonra ilk defa başka blumiklerin yazdıklarını gördüm.

bakın bu konu benim en mahrem en zayıf yanım.
günlük hayatımda hep güçlü, kararlı ve başarılı görülmeye bu kadar alışmışken, evde, başka insanların göremeyeceği yerlerde sefil bir rezilliğe yenilmek benim için çok ağır.

her an, her an aklım fikrim yemek yemekte.
tüm param nerdeyse yemeğe gidiyor, yediğimin ne olduğu bile önemli değil.
sadece yemek, midemin şişmesi, ve boş temiz bir tuvalet bulup kusmak.

sonrasında saatlerce kendimi pis hissediyorum. sanki kokuyormuş gibi, sanki yüzümden kustuğum anlaşılıyormuş gibi.

günde kaç defa mı? 5-10-20? nerden bileyim, tek bildiğim her fırsata bir şeyler yediğim ve her fırsatta kustuğum.

hadi bir de etrafındakilerden sakla kolaysa.. insanlar şok oluyor "bu kadar yiyorsun ve bu kadar zayıfsın". yüzlerine tokat atmak istiyorum. olabilir mi? bu kadar yerken, durmadan yerken nasıl zayıf kalınır.

3 senedir her allahın günü laksatif kullanıyorum. 1-2 derken günde 6 tane hap alıyorum nerdeyse 2buçuk senedir. her sabah güne tuvalette başlıyorum saat 6 civarında. her sabah inanılmaz bir mutluluk ile "yemekleri yendim bana zarar veremediler!" diye başlıyorum.

hastalık mı?
kesinlikle dünyanın en zavallıca, en iğrenç hastalığı.
önce kendinden, sonra sırrına ortak olan herkesten nefret ediyor insan.
bir yandan da
çok mutluyum
böyle yaşamaya devam edebilirim sanki
yaşamda en çok zevk aldığım şey sanırım yemek yemek
ve hem yemek yiyorum deliler gibi
hem de çok zayıf ve güzel kalıyorum.

anlayacağınız umutsuz durumdayım.

annem harap oldu.
en çok üzüldüğüm,
en çok utandığım da bu.

bakın size kendime has iğrençliğimden de bahsedeyim
evde herkes kustuğumu bildiği için banyoyu kullanamıyorum rahat rahat, annem hemen gelip bağırmaya başlıyor çünkü. babam da kötü kötü bakıyor ama susuyor.

ben de çözüm olarak odamda şişe biriktirmeye başladım. önce su şişesiydi, sonra 1lt oldu şimdi de 2,5lt lik şişeler. bunlara kusuyorum, odama gizliyorum ve sonra ertesi gün bol bol poşetleyip dışarda bir çöpe atıyorum.

korkunç değil mi?
ama annem rahatladı hiç olmazsa, eskisi kadar çok kusmadığımı düşünüyor.

oysa ben her allahın günü eve gizlice aldığım abur cubur ile giriyorum. of off..

Ya bir dakika, şişenin içine nasıl kusuyosun anlamadım!Ben koskoca klozete kusup, tamamen içimi boşaltana kadar minimum 30 dk geçiyor.Küçücük deliği olan bir şişeye nasıl kusulabilir bu bir.Bir de ikinci olarak kafama bir nokta daha takıldı.Mesela benim kusmam için illaki klozet ve bol su gerekiyor.Ben alafranga tuvalette bile kusamıyorum.Yani musluktan gelen, beni temizleyebilecek bir suya ihtiyaç duyuyorum.Odada yeterli su yok, nasıl oluyor?

slm ferattin istiosan ben de cevap verebiirim bu soruna  :)

mesela ben cok kolay kusabiliyorum. hiç zorlanmadan.şişeye de sanki bişi içiyormus gibi kusabiliyosun yani...biraz iğrenç anlatması ama öyle.
sonrada kapagını kapatıp hooop çöpe  :)

honey cim hoşgeldin

ilk başlarda kabullenmek zor gelebilir ama mutlaka ve mutlaka bi psikyatr a gitmen lazım. bunu olayını da mutlaka soylemen gerek psiologuna canım.
cunku gerçekten onemli bişi ve iyileşmesi zaman alan bir hastalık...ne kadar erken soylersen o kadar erken iyileşirsin :D

öptüm hepiniziiiii  :-*

yaklaşık 3 sene oldu..azevel yaptım bunu ..anladım ki zayıflamadan evel ruh ve beden olarak çok sağlıklıymışım..inanın şuan çok ağlıyorum..tüm beden sağlımı mahvettim..bi arkadaşımın bu duruma yeni başladıını farkettim..onmu caydırmak için neler yapıoum o her nekadar bunu yapmadıını sölesede (bizim gibi)ben inanmıoum..çünkü ben de söylemioum..2 gün sonra tedaviye başlıyorum...artık kalbim ağrımaya başladı...

kendimden utanmalimiyim bilmiyorum. artik yeter derken internette aramaay basladim sonra burayi buldum tum bu yazilari okurken kendime ceki duzen vermem gerekirken ben yeniden kustum

ve sizler benden sanslisiniz. tedavi sansiniz var yada baska imkanlar.
yasasigim bulundugum yer buna uygun degil.

kendimi artik daha kotu hissediyorum

sadece kilo degilmis sebeb :(

okudugum kadari ile ki buna takmis durumdayim tum hikayeleri okumaya calisiyorum,
ortak bir nokta daha benimde gecmisimde oldukca basarili bir sporculuk donemim var. milli takima kadar yukselip orada kendime guvenim olmadigi icin ve herseyi birilerine danismak zorunda kaldigim icin eridim gittim daha sonrada bu erime yerini kiloya birakti
ve artik hicbirsey eskisi gibi degil. ne kilo ne yasadiklarim.
igreniyorum ama kusuyorum
kustugumu buraya yazarken ilk defa utanmadim cunku buradakiler de kusuyor. annem esim herkez yiprandi bu durumdan ama ben asla kabul etmedim kustugumu
oysa kendi kendimi kusturuyorum
korkum ise asla duzelememek, dislerim neredeyse dokulucek eskiden beyaz disler kokusuz bir agiz varken simdi sapsari dalgali disler curuk ve igrenc bir koku ve tad var.
korkuyorum

mrb bu hastalıktanda kndimdende nefret ediyorum.mutlu olmak istiyorum.insanlar ac gezerken bunu yapmaktan nefret ediyorum7 ay önce 47 kiloydum aiemden ayrıydmm en yakın arkadasm sevgilmden ayrlmıştım bosluga düstüm kendmi yemekle oyaladm hızla kilo almaya basladm snra kusmaya basladm iş daha kötüye gtti 62 kiloyum tıp okuyorm 6 aydr okula pek ugramıyorum sınıfta kalmak üzereym ve bu vücutla cok mutsuzm kendmi yurda kapattm ve hiç kimseyi grmek istemiyorum her görenin ne kadar dgsmissn tombul ama tatlı olmussun demesnden nefret edyorum.3 gün dayandm az yiyerek ve kusmayarak.kilo vermek hayata dönmek istiyorm

merhaba, bende tıp okuyorum ve yurtta kalıyorum,,tıp okdugun ve herseyi saglık acısından iyi bilmen gerektiginin baskısıda cok kotu,,ne yazıkkı nekadar iyi bilirsek bilelim, kendimize soz geciremiyoruz. tıp eğitimi sağlıgın ne kadar onemli oldugunu her gun gozumuze soksada  biz de o kadar eziyet ediyoruz kendimize ,,cunku ruhumuzun derinliklerinde kelimelere dokemedigimiz o  kadar cok cıkmaz varki..insanların ac gezerken bizim bu halde olmamız kendimizi iyice suclamamıza ve daha da cezalandırmamıza neden oluyor. evet onlar ac ama herkes kendinden sorumlu onlar ac oldugu için degil  biz kendiimiz sağlıklı olmak için ozen gostermeliyiz kendimize,
dr bulimik: sende bir sekilde bir uzmandan yardım almayı dene, belki kusman veya kendini aclığa terketmen hemen gecmicek, hatta yıllarca devam edicek,ama bir sure sonra once kendine haksızlık yapmamayı gormeye baslıorsun, maddi olarak haftalık terapileri bile hocadan bende ssk karşılıor,eger ozel doktora gidemiyosan,yanlız sende bilirsiinki asistanlar yani poliklinik muanaesi sana surekli bi devam saglamaz,ilac sadece bir basamak ama deneyimlerimden tek basına yeterli olamıyor..kendini daha da yalnız hissediyosun.. kendi okulunda    gitmek istemeyebilirsin ama ozel veya universite hastanesi luutfen yardım almayı dene..tıp egitimine ara vermen gereksede lutfen vazgecme..

merhabalar

ben BM olup olmadi[imi b'lm'yorum
surekli gizli gizli yiyiyorum ve yedikten sonra kendimden nefret ediyorum Kusmak istiyorum cok denedim ama kusmayi bir turlu basaramiorum
yarim kiloluk nutellyayi bir oturusta bitiriyorum
O an yerken bile migdem bulaniyor ama yemeye devam ediyorum
Onu bitirinceye kadar yiyiyorum 
Yedikten sonra aglama krizleri geliyor ve yerken de oyle
yerken haz almadigimi bile bile yemeye devam ediyorum
bu yeme aliskanliklarimdan dolayi da diet yapamiyorum
BM olup olmadigimi bilmiyorum cunku butun belrtiler var ama kusmuyorum kusamiyorum
Normale gore kiloluyum ve bu ani gelen yeme krizlerinden ve kusamamaktan dolayi kiloluyum
ne olur bana yardim edin ne yapmam laizm

bende öyleyim ama ne olduğumu bilmiyorum anlamıyorum.. bende öğrenmek isterim.. seni çok iyi anlıyorum.. yalnız ben kusamadığım icin bir kaç gün dengeye girsin diye aç kaliyorum kilomu öyle koruyorum ama mutsuzum ... bende ne olduğumu bilmek isterim... kusura bakma sana yardım edemedim üzgünüm biliyorum cevap bekliyordun ama bende senin gibi napıcağımı bilmiyorum... gizli yiyorum sonra pişman olup ağlıyorum ve aynalara bakmak istemiyorum... tartıya aylardır hiç çıkmıyorum. birinin bu yeme bozukluk hakkında bilgisi varsa lütfen bize yardım etmesini diliyorum
sevgiler

merhaba.
yaklaşık sekiz yıldır bulimiğim. yaşım yirmi ve iki yıl önce aileme hastalığımı anlattım.
bu kadar üzüleceklerini hiç tahmin etmemiştim, hemen doktora gittik. psikiyatristim bu konuda uzmandı ve bana çok ama çok yardımcı oldu. ancak bir süre sonra ailemin benden beklentileri artmaya başladı. tuvalete her gidişimde panik oluyorlardı, hastalığımın hemen geçmesini beklemeye başladılar, grip gibi. ama siz de çok iyi bilirsiniz, grip gibi değildir bulimia, kansere benzer daha çok. bitti sanarsınız, tekrar başlar.
bir gece babam benden sonra tuvalete girdi, kustuğumu anladı ve kavga çıktı. o gece artık doktora gidemeyeceğimi, aileme iyileştiğim yalanını söylemem gerektiğini fark ettim.
çok sevdiğim ve belki de tek çözüm olan doktorumdan ayrıldım, o zamandan beri de tek başımayım ve elbette hala kusuyorum. 1 68 boyunda ve 56 kiloyum, insanlar zayıf olduğumu söylüyorlar, inanıyorum onlara, öyleyim gerçekten ama ben yine de daha zayıf olmak istiyorum çünkü hayattan başka hiçbir beklentim yok.
tüm hayatım boyunca şişman olduğum için aşağılandım ve zayıf olmanın dünyanın en güzel şeyi olduğunu kafama yerleştirdim. zayıflamak dışındaki hiçbir şey önemli olmadı benim için, üniversiteyi kazandım, başkalarının elde etmek istediği pek çok şeyi başardım ama hiç birini umursamadım. sadece zayıf olmak istedim, hala da bunu istiyorum.
başım ağrıyor arada ve depresyondayım evet, ama hiçbir şey zayıf olmak kadar önemli gelmiyor ki bana...

 sevgili arkadaşlar :-*
 yeni üye oldum ve benimde bi hikayem var 16 yaşında başladım diet yapmaya bilinçsizce aç kalıyordum ama işe yarıyodu hiç ekmek yemiyodum ve günde yarım kilo veriyodum  ;) su içince bile tartılıyodum acaba kilo aldımmı diye herkes o ne güzel zayıflamışsın diyince çoooook mutlu oluyodum 75 kilodan 55 kiloya düşmüştüm ama yetmiyodu aynaya bakınca hala daha zayıf olmak istiyodum ama annem durumu farketti ve beni yemek yemeye zorladı kahvaltıda tehtitler savuruyodu yemek yemem için mecbur yiyodum sonra bi yerden kusunca kilo alınmadığını duydum inanın bilmiyodum  ve gizlice kusmaya başladım  ne yersen ne içersem kusuyodum çiğnediim sakızın bile şekerini kusmam gerek die hesap ediyodum  ???sonra baktım kusunca kilo yok istediim herşeyi yemeye başladım nede olsa sonra kuscaktım işte ve iğrençlikler başladı 1 75 boyunda 55 kiloydum ama bu bana yetmedi ve 42yye düştüm sürekli ama sürekli yiyodum kusuyodum ne bulursan artık yemekleri bile yiyodum tabaklarında bıraksalar die bakıyodum 5 ekmek yiyodum buzdolabında hiç bişey bırakmıyodum annem kustuğumu anlayınca yıkıldı defalarca doktora gittik ama sonuç hüsran >:( olmuyo bırakamıyodum össye çalışmak için vaktim olmuyodu yemek ve kusmaktan para tutamıyodum ilk yıl kazanamadım össyi ama sonra kazanamayınca anneme beni hastaneye yatırmasını söledim ve yattım 3 ay şimdi hukuk mezunuyum avukatım ama mesleğimi yapmıyorum hosteslik yapıyorum uçuyorum hayalimdeki şey istanbulda küçük bi evim var ve artık kusmuyıorum arkadaşlar bu yaptığımız çok günah nimetleri tuvalete çıkarmak çok günah eğer ii olmak istiyosanız hastaneye yatın bunuyapın ve kazanın sewgilerimle.......................................

MERHABA ARKADAŞLAR, BU SİTEYE YENİ ÜYE OLDUM. ÇARESİZLİK İÇİNDE KIVRANIRKEN BU SİTE DİKKATİMİ ÇEKTİ. 4 YILDIR BULİMİA NERVOSA HASTASIYIM. VE BEN ÇOK NADİR OLARAK ARADA 2-3 GÜN YEYİP KUSMADAN DAYANABİLDİM. 1 DEFA DA 2 AY DAYANDIM AMA YİNE NÜKSEDİYOR KURTULUŞ YOK BENİM İÇİN. EN SON GEÇEN YAZ YEMİN ETTİM. DİŞLERİM ÇÜRÜMÜŞTÜ TAM 25 DİŞ TEDAVİ ETTİRDİM. BİR DAHA KUSMAYACAM DEDİM ÇÜNKÜ ASİT DİŞLERİ ÇÜRÜTÜYOR AMA NEREDE KALDI ŞİMDİ O YEMİN VE YEMİNLERRR..... KENDİME OLAN SAYGIMI, GÜVENİMİ KAYBETTİM. ASLINDA BU HASTALIK ÖNCE ZAYIFLAMA TUTKUSU OLARAK ORTAYA ÇIKIYOR. İSTEMEDEN BİRŞEKİLDE KEŞFETTİM. SONRA ALIŞKANLIK OLDU, SEVDİĞİM YİYECEKLERİ DOYA DOYA YEMEK VE MİDEM GENİŞLEDİ. YEMESEM DE ACIKIYORDUM. SONRA SORUNLARIMI YİYEREK BASTIRMAYA DÖNÜŞTÜ ŞİMDİ DE YAŞAM TARZIM OLDU. HERGÜN BU DEFA SON DİYORUM OLMUYOR. BU GÜN 2 DEFA ÇATLAYANA KADAR YEDİM. GÖZLERİMDEN YAŞLAR GELENE KADAR KUSTUM VE ARTIK GÜCÜM KALMADI ÇÜNKÜ BU KONUDA İRADEM DEVRE DIŞI. ÇOK PSİKOLOJİK DESTEK ALDIM OLMADI. İLAÇ KULLANAMIYORUM ZATEN. EN SON HASTANEYE YAT DEDİLER, 4 YILLIK BİR HASTALIK BİR HAFTA TEDAVİYLE DÜZELMEZ BENCE. KENDİMİ PİSLİK GİBİ HİSSEDİYORUM. 5 DK BİLE YAŞAMAK İSTEMİYORUM. DİŞLERİM AĞIRIYOR, ÇENEM AĞIRIYOR, HATTA KULAKLARIM BİLE TIKANMIŞ ZATEN TÜM TIRNAKLARIM ENFEKSİYON KAPMIŞ SABAHLARI ACIYLA UYANIYORUM. BOĞAZIM BACAKLARIM DAMARLARIM, BELİM AĞIRIYOR VE BUNA RAĞMEN BU GÜN 2 DEFA AYNI HATAYI YAPTIM. ÜSTELİK YİYECEK İÇİN HARCADIĞIM PARANIN VİCDAN AZABI DA BENİM İÇİN EN BÜYÜK SUÇLULUK DUYGUSU. ARTIK DÖNÜŞÜ YOK, BU ACILARI ÇEKMEK ZORUNDAYIM GİBİ GELİYOR. SİGARAYI BİLE BIRAKTIM AMA BU ALIŞKANLIK BENİ BIRAKMIYOR. NE YAPACAĞIMI BİLEMİYORUM. ??? ARTIK KUSMAK BİLE KİLO ALMAMA ENGEL OLMUYOR. SPOR YAPIYORUM FAYDA ETMİYOR. BIKTIM, YORULDUM.... :(

SELAM ARKADAŞLAR DÜNKÜ İĞRENÇ GÜNDEN SONRA YENİ KALKTIM BOĞAZIM O KADAR ACIYOR Kİ , PARMAKLARIM , YÜZÜM ŞİŞ HİÇ HALİM YOK. VE BUGÜN DOKTOR RANDEVÜM VAR AMA GİDECEK HALİM YOK. DIŞARIYA ÇIKMAK İSTEMİYORUM. BİLİYORUM Kİ BENİ ANLAMAYACAK BEN ONA HİKAYE ANLATACAM SADECE. :(
BEN BAŞLARDA NORMAL, ÇOK YEMESEM BİLE MİDEM ŞİŞTİĞİ AN AYNAYA BAKAR KUSARDIM. ZATEN ARKADAŞLARA GİDEMEZ OLDUM, GİTSEM DE ORADA HİÇBİRŞEY YEMEZDİM. ŞİMDİ YAŞAM ŞEKLİM OLDU. MİDEM O DOLULUĞU HİSSTMEK İSTİYOR VE KUSUP DEŞARJ OLUYORUM SANKİ, ÇEKTİĞİM ACILAR BENİ RAHATLATIYOR. İNANILMAZ ACIKIYORUM, DÜZENLİ BESLENSEM BİLE....
SPOR YAPMAKTAN HALİM KALMIYOR. 1 HAFTADIR KİMSEYİ GÖRMÜYORUM SADECE YEMEK VE KUSMAK BÜTÜN GÜNÜMÜ ALIYOR. O KADAR İNANILMAZ YİYORUM Kİ BİR ARA ÇIKARIRKEN ÖZELLİKLE KOVA KULLANDIM. 2 KOVA DOLUSU ŞEYİ MİDEM NASIL ALIYOR. BU ALIŞKANLIKTAN VAZGEÇMEK İÇİN ÇIKARDIKLARIMI BİLE GERİ AĞZIMA KOYDUMU BİLE BİLİRİM :(
HERGÜN AYNI ŞEYİ YESEM BIKMIYORUM. BİR ARA PSİKOLOĞA GİTMİŞTİM ORADA BENİ BULİMİK BİR HASTAYLA AMA HASTALIĞI YENMİŞ BİRİYLE TANIŞTIRDI. KIZ BENİM YEDİKLERİMİ DUYUNCA ŞOK GEÇİRDİ. ÖYLE YİYORUM Kİ BAZEN HİÇ BİRŞEY YEMEMİŞ GİBİ OLUYORUM. SALDIRIYORUM RESMEN. 2 BÜYÜK YAŞ PASTA BENİM İÇİN HİÇBİRŞEY DEĞİL
MESELA DÜN HEM ÖĞLEN HEM AKŞAM ÜSTÜ AYRI AYRI KRİZLERİM TUTTU.
ÖĞLEDEN SONRA,
10 TANE HALLEY, 2 PAKET BİSKİVÜ, 10 ÇOKOPRENS, 1 LT DONDURMA, 2 SİMİT, 2 TALAŞ BÖREĞİ, 1 KASE REÇEL, SİMİTLE 2 BARDAK AYRAN, 1BÜYÜK  BOY PEYNİRLİ KRAKER

AKŞAM ÜZERİ,
10 TANE ALBENİ ÇİKOLATA, 10 TANE HALLEY, 1LT DONDURMA, 2 PAKET KRAKER, 3 PAKET BİSKİVÜ, 1 TENCERE ÇORBA, 2 TANE SİMİT,  BÜYÜK BOY GOFRET. 1 KASE REÇEL
SİZCE BU MİDE KÜÇÜLÜR MÜ ??? KIŞIN DAHA KÖTÜYDÜ 1 KİLO KURUPASTA VE 1 KİLO TATLIYI YARIM SAATTTE YERDİM.
BİR DE YEMEYİP DURMAYA ÇALIŞIĞIMDA EVDE GÖRDÜĞÜM YİYECEKLER YÜZÜNDEN AİLEMLE TARTIŞIYORUM O YİYECEKLERİ BİR BOŞLUKTA BEN YİYECEM ÇÜNKÜ, YANİ TAKINTILARIM DA VAR BAZEN GÖRDÜKLERİMDEN BİLE KİLO ALDIĞIMI DÜŞÜNÜYORUM. İNSANLARIN BANA VERDİĞİ HİÇBİRŞEYİ YİYEMİYORUM YA YAĞLIDIR YA DİYET DEĞİLDİR DİYE. GEÇEN SENE LİDA DİYE BİR İLAÇ KULLANDIM İŞTAHIMI KAPADI NEREDEYSE GÖZLERİMİ DE KAPATACAKTI, BAYILDIM TANSİYONUM SIFIRDI FELÇ RİSKİ NEDENİYLE 4 GÜN HASTANEDE YATTIM, BAZEN YAPTIKLARIMA İNANAMIYORUM. BANA DESTEK OLAN BİR AİLEM VARKEN, YETİŞKİN, EĞİTİMLİ BİR İNSAN OLDUĞUM HALDE NASIL BU HALE GELDİM.
HİÇ BENİM DURUMUM KADAR KÖTÜSÜNÜ YAŞAYAN OLDU MU?

olmaz mı?????daha kötü durumda olduğuma yemin edebilirim geçen sene..sayamam bile bi defada yediklerimi.o mide nası patlamadı da yaşıorm hala die düşünüorm zaman zaman..et ve yağ kaplamış bi beden içinde küçülmüş minicik olmuş bi ruh keşke ölsem de bitse die saatlerce kıvranmak yatağında sessizce,hemde sadce 44 kiloyken..ve seni yatağından kaldırabilcek tek gücün tekrar yemeğe başlama arzusu olması bütün bunları düşünürken hemde..geçirdiim süreci tam olarak anlatsam sayfalar sürer,,ama o eski günlerden eser yok şimdi..düşünsemde kafam almıo nası o kadar çok yiyebildiimi..şimdi iki günde üç günde bi kusuorm ama eskisi kadar çok yemiorm canım istemio..galiba böyle böyle geçicek...ama dün doktora gittim..bnm başka sorunlarımın bi getirisi olduunu anlamak üzereyiz bulimianın...hastaneye yatmak için sıra aldım bekliorm şimdi...hergün her fırsatta bi uzmanla konuşmaya ihtiyacım var..hatta atağın tam ortasında elimde bi yarım ekmak arasıyla gidip doktora hissettiklerimi yavaş çekimle anlatmak istiorm..bana boş zamanlarımda yemek yemekten başka yapabilceim alternatifler sunsun..ağustosun ortası gibi yatabilirim..hayırlısı artık...inşallah daha ii olcak

BEN ÇOK YORULDUM OLMUYOR İRADEM YOK, ARTIK SUÇLULUK DUYGUSUNU KALDIRAMIYORUM. BUGÜN TAM 2 SAATİMİ KUSMAYA HARCADIM. MİDEM O KADAR DOLMUŞ Kİ, BOŞALTMAK O KADAR SÜRÜYOR. VE ŞUAN YİNE BİRŞEYLER OLSA YERİM. ÖLENE KADAR YEMEK İSTİYORUM HALBUKİ DÜN KUSMAMIŞTIM VE KENDİME SÖZÜM VARDI,OLMUYOR İŞTE.
1 HAFTADIR EVDEN ÇIKMIYORUM TELE BAKMIYOORUM. KUSUYORUM SONRA SPOR YAPIYORUM. BU NASIL HAYAT BOĞULACAM HATTA BİR ARA KUSARKEN BOĞULUYORDUM KEŞKE ÖYLE OLSAYDI. ÇENEM ACIYOR YEMEKTEN KUSMAKTAN, BOĞAZIM BELİM AYAKLARIM. KENDİME BAKAMZ OLDUM. BANYO YAPACAK HALİM VE İSTEĞİM YOK. NEDENİ ASLINDA HEM SUÇLULUK DUYGUSU, MUTSUZLUĞUMU BASTIRMAK. HAYATIMIN HİÇBİR EVRESİNDE BAŞARILI OLAMADIM, BİR ÜNİV. Yİ OKUDUM İNKAR ETMEYİM AMA NEYE YARADI Kİ :'(

HERKEZE MERHABA BENİM ADIM SEYDA BURAYA YENI UYE OLDUMM RASTGELE BULDUM BURAYI AMA NE ZAMANDIR ARIYODUMM BENDE BULIMİGİM VE NAPICAMI BILMIYORUMM 2 BUCUK SENE OLDU AMA BENDE BI DUZELME  YOK HEP OLDUGUM YERDE DEVAM EDIYORUM ARTIK KUSMAK ISTEMIYORUMMM COK ZOR DURUMDAYIMM COGU KEZ INTIHAR ETMEYI DUSUNDUMM AMA BUDA KURTULUS DEGILKI BILIYORUMM BUNUNDA FARKINDAYIMM.SU ANDA PSİKOLAGA VE DIYETISYENE GIDIYORUM 2 AY OLDU AMA DUZELMEDIM HIC PİSKOLAG ILAC VERDI ONLARIDA HEP FAZLA FAZLA ICIYORUM VE BUTUN GUN UYUYORUM ASLINDA BEN SANSLIYIM EN AZINDAN KILOM NORMALL 40 KILO OLDUM AMA SIMDI 51 KILOYUM YASIM 19 AMA HAYATTAN BIKTIM YASAMAK ISTEMIYORUM SIZLERLE KONUSMAK DERTLESMEK ISTIYORUM BELKI BIRBIRIMIZE YARDIMCI OLABILIRIZ INSALLAH IYI OLUIRUZZZZZZ HEPINIZI KOCAMAN OPTUM

MERHABA ARKADAŞLAR, SİZLERİ ÇOK İYİ ANLAYABİLİYORUM. AMA BİZE EN BÜYÜK YARDIMI ANCAK KENDİMİZ YAPABİLİRİZ. BİRAZ ZOR TABİ KONTROL MEKANİZMAMIZ YOK GİBİ AMA BİLİYORSUNUZ Kİ DOKTORA DA GİTSEK, İLAÇ DA İÇSEK HALA KUSMAYA DEVAM EDEBİLİYORUZ DEMEKKİ EN BÜYÜK GÜÇ BİZİM ELİMİZDE. 3 GÜNDÜR ZOR DAYANIYORUM YEME KRİZİM TUTUYOR VE NASIL OLUYOR BİLMİYORUM CANIM KUSMAK İSTİYOR BÖYLE BİR ŞEY OLABİLİR Mİ İNSAN KUSMAYI ÖZLER Mİ  ???
AMA HEM ÇOK HALSİZİM HEM DE PİŞMANLIK SUÇLULUK DUYGUSU KALDIRAMAYACAM. O YÜZDEN AÇLIKTAN ÖLSEMDE CANIM DELİ GİBİ BİRŞEYLER YEMEK İSTESE DE, YEMEK İÇİN ÇILDIRACAK GİBİ OLSAMDA O BOL KALORİLİ YİYECEKLERİ ÇATLAYANA KADAR YEMEMEK İÇİN DİRENİYORUM. İLK GÜNLER ZOR OLUR MİDEM BİRAZ KÜÇÜLEBİLSE....
BIKTIM ARTIK BOŞA PARA HARCAMAKTAN, ÜSTELİK YEMEK SORUNLARIMI ÇÖZMÜYOR SADECE BİRKAÇ SAATLİK KAÇIŞ GİBİ.... VÜCUDUMU DAHA FAZLA YIPRATMAK İSTEMİYORUM. TIRNAKLARIM DÖKÜLDÜ, DİŞLERİM AĞIRIYOR, BACAKLARIM, BELİM.... HALSİZİM. AYRICA KUSUNCA DAMAR ÇATLAMALARI OLUYOR BACAKLARDA VE YÜZDE GÖZ ÇEVRESİNDE. SONRADAN DAHA DA ÇOK PİŞMAN OLMADAN DUR DEMELİYİZ. ZAMANINDA MÜDAHALE ETMEZSEK KENDİ KENDİMİZİ YOK EDECEĞİZ. ARTIK ZAYIFLAYAMIYORUM DA ZATEN. AKSİNE KİLO ALMAYA BAŞLADIM. BAĞIRSAKLARIM ÇALIŞMIYOR Kİ, KARNIMDA ACAYİP BİR ŞİŞLİK, BOĞAZIM YANIYOR... KİMBİLİR BAŞIMA DAHA NELER GELECEK. VE ŞU AN BUNLAR SİZDE YOKSA ZAMANLA BAŞINIZA GELECEK. BEN BU HASTALIĞIN DIŞINDA ASLINDA KENDİME DİKKAT EDİYORDUM. ALKOL ,SİGARA KULLANMAM. MEYVE, SEBZE,YOĞURT YERİM VE HERGÜN 1 SAAT SPOR YAPARIM. BİR DE BU KRİZİM TUTMASA.... KUSMAK İNSANI ÇOK YIPRATIYOR ÇÜNKÜ BENDE CİDDİ ANLAMDA DOYMA HİSSİ YOK. KARNIM NE KADAR DOLSA ÇATLAYACAK GİBİ OLSAM DA HİSSEDEMİYORUM VE DÜŞÜNÜN O DOLU KARNI BOŞALTMAK NE KADAR ZAMAN ALACAK. EĞİLMİŞ BİR VAZİYETTE KENDİNİ KASMAK, ELLERİMİZ AĞZIMIZ MİDE ASİDİYLE KAPLANMIŞ BELKİ BİR AN RAHATLIYORUZ, ÖFKEMİZİ, SIKINTIMIZI, AÇLIĞIMIZI BASTIRIYORUZ...
AMA BU BİTTİKTEN SONRA ACAYİP BİR SUÇLULUK, PİŞMANLIK DUYGUSU. KENDİMİ İĞRENÇ HİSSEDİYORUM.ARTIK BUNLARI HİSSETMEK İSTEMİYORUM. BU SADECE BENİM ELİMDE, BUGÜN TAM 3 GÜN OLDU KUSMAYALI. BENİM İÇİN ÇOK BÜYÜK BAŞARI ÇÜNKÜ ONDAN ÖNCEKİ GÜNLERDE BÜTÜN GÜNÜM YEMEK VE KUSMAKLA GEÇTİ
HATTA BİR ARA İLAÇ İÇİP ÖLMEK İSTEDİM KENDİMİ GEREKSİZ TÜKETEN BİR PİSLİK GİBİ HİSSETTİM. AİLEM BENDEN KURTULMALI DİYE DÜŞÜNDÜM AMA SONRA HERŞEY GEÇMİŞTE KALABİLİR BU BİR HASTALIKTI VE HASTALIKLAR İYİLEŞEBİLİR. ELİMDE DEĞİLDİ, ARTIK BU BİLİNÇLE HAREKET EDECEM. BÜTÜN SUÇLULUK, PİŞMANLIK DUYGUSUNU GEÇMİŞTE BIRAKACAM. SİZ DE DENEYİN ARKADAŞLAR. HEM SİZ DAHA GENÇSİNİZ BANA GÖRE...
İDEALLERİNİZİ BELİRLEYİN BU HASTALIĞA TESLİM ETMEYİN KENDİNİZİ...
BEN BAŞTA KİLO VERME AMACIYLA BAŞLADIM SONRA RAHATLAMA SIKINTIDAN KURTULMAK VE KENDİMİ CEZALANDIRMAYA KADAR BİRÇOK NEDENDEN DOLAYI DEVAM ETTİM. ALIŞKANLIKLAR ZOR BIRAKILIR AMA ZAMAN VE İRADEYLE HERŞEY DÜZELİR İNŞALLAH. YAŞADIĞIMIZ SORUNLARI UNUTAMIYORUZ Kİ KUSARKEN, ONLAR YİNE BİZİMLE HATTA DAHA FAZLA SORUNA SAHİP OLUYORUZ.
ÖNCE KENDİMİZE DEĞER VERMEYİ ÖĞRENMELİYİZ. KAYBEDECEĞİMİZ ÇOK ŞEY...ZAMANIMIZ, DOSTLARIMIZ, PARAMIZ VE EN ÖNEMLİSİ SAĞLIĞIMIZ  SAĞLIK ÇOK KOLAY KAYBEDİLİR AMA ZOR KAVUŞULUR.
HER YEME KRİZİNİZ TUTACAĞINDA DÜŞÜNÜN ÖYLE DAVRANIN. MESELA AZ ÖNCE ÜZÜM GÖRDÜM MASADA, CANIM O BİR KİLO ÜZÜM VE İNCİRİ 2 DK DA BİTİRMEK İSTEDİ. ELİME ALDIM 1-2 TANE BAKTIM BEN HEPSİNİ YİYECEM GİBİ SONRA AĞZIMDAN GERİ ÇIKARDIM O BİR ÜZÜMÜ. ŞİMDİLİK KENDİMİ AZLA SINIRLAYAMAYACAĞIM İÇİN KALORİLİ GIDALARDAN KAÇINACAM. SİZ DE KENDİNİZ GAYRET ETMEK ZORUNDASINIZ, KOLAY GELSİN HEPİMİZE..
ALLAH SABIR VE İRADE VERSİN...

özlemcim sevgi dolu bi merhaba canım sana :D

yazılarını okudum.ben de yeni üye oldum bu foruma.bi kez yazdım.ortak günük bölümüne yazmıştım ilk yazımı.uzunca bi yazı ama okumanı isterim. elbette bi yazıda bitmiycek,daha paylaşıcağımız çok şey var canım. yaşadıklarını çok iyi anlıyorum çünkü biliyorum.5 yıl yaşadım ben de bu durumu. hayatı,değerleri ve kendime vermem gereken değeri yanlış algılamam neticesinde kaybettiğim bi çok anım oldu canım.düşünsene 5 yıl bile değil.milyonlarca güzel an. defalarca bu son dedim,artık kusmıycam dedim,yapmam gereken bi çok şey varken zihnimi hayallerimi ruhumu bu kısır döngüyle heba ettim. artık bıaktım bu yanlış algıyı,aklım ruhum,beynim çok farklı yerlerde şimdi.hayata yeni bi ruhla bakıyorum.göz diil ruhla bakıyorum. yanlış anlama canım öyle yıllar filan olmadı bu durumu yeneli. tam saymadım ama bu dördüncü günüm galiba,emin değilim. dönmeye hiç niyetim yok canım hem de hiç. hayat insanlar herkesin gördüğünden farklı bişey.çoğumuz bakıyoruz sadece ağaca taşa,kıza erkeğe,gökyüzüne...hissetmeyi zaman geçtikçe unutmaya başlamış insanoğlu.bu önceki yazımda bahsettiğim gibi sadece bizim değil tüm insanların hastalığı bi hastalıksa şayet. hiç suçlamıyorum artık kendimi. bana bunu empoze ettiler, dış görünüşü fiziği yapaylığı,kalıpları.benim suçum değil bu, hiç kimsenin değil. beden sadece bi araç canım ruhu farklı tatlara dünyalar götürmek için kullandığımız bi ararç. bu bende 58 kilo olur başkasında 50. eeee ne olmuş. o bazı kalıplara,insanların saçmasapan uydurduğu kalıplara göre doğru olabilir ama benim için değil. ben bu bedenle şimdi sahile koşucam boğaza,kendime yani kitaplAR ALMAYA GİDİCEM ,BEN BU BEDENLE KOŞUP SEVDİKLERİME SARILCAM KOCAMAN.BUNLARI YAPAMIYCAKSAM DA BELLİ KALIPTA GÖRÜNECEKSEM NE İŞİME YARIYCAK BU BEDEN BENİM. dünyanın değerlerine girme hemen canım, insanların söyledikleri sözlere kendi değer yargıların çevresinde değer ver.kendini ve bütün değerlerini yeniden sorgula. ne olmuş şimdi biraz göbeğimde yağ var benim, dümdüz değil ama bu benim bedenim bana özel yaratılmış, başkalarında dümdüzmüş. valla ben kendimde seviyorum yapıma boyuma çok da yakışıyo. eğer ilerde beni rahatsız ederse yine benim yapıma göre ama biraz spor yapar eritirim.dostlarını bırakma hiç canım ama şimsi seçerken biraz dikkatli olmalısın. sevgi dolu insanlara yönel, seni herşeyinle sevenlere çünkü onlar sana doğru sevgiyi vericeklerdir. ruhumuzu uzun süre çok yanlız bırakmışız canım ona dön yine. iyi bi üniversitedeyim ve  derslerim de çok zor.bu yıl bu yanlış algılarım neticesinde sığındığım bulimia derslerimi çok kötü etkiledi. şimdi onları toparlamaya çalışıyorum. dün gece çok uykusuz kaldım sınavıma çalışmak için. şimdi yatıp uyumalıyım biraz canım. akşam uyanıp çok sevdiğim bi dostumu arycam ve boğaza balık yemeye gideriz belki ;), belki bana güzel gitarından çalar ben de yüreğimden ruhumdan gelen sesle ona eşlik ederim. :D crea çok güzel kişisel gelişim kitapları tavsiye etmiş, onlardan alırız bi kaç tane.okumayı o kadar özlemişim ki. kendimi ruhumu keşfetmek ve onu sevgiyle iyilikle güzellikle yeniden  büyütmek çok güzel :D ayy  daha benim yapıcağım çok şeeeyy vaaar  :Dyemekler tüm bunları yapabilmemiz için bize güç veren çok lezzetli araçlar, hayatın küçük tatlarından biri canım. boşver iradenle savaşmayı , kusmamakla mücadele etmeyi filan. zihninle savaş, sana algılattıkları şeyleri yeniden düşün. simdi bağazıma hala asit geliyo ve her yakışında allahım nasıl bi duruma düşürmüş bu yanlış bakışım hayata beni diyorum. bedenimi çok seviyorum. sağlıklı olunca çok güzel oluağım.onun sağlığına kavuşup güzelleştiğini görücem gün geçtikçe. ay yüzüme bile enk geldi şimdiden yahu :D

bu arada bu mide asitimin boğazımı yakması konusunda ne yapabilirim bu konuda bana yardımcı olucak varsa sevinirim. tabi bi doktora gidicem mutlaka. ona ettiğimiz işkence yeter arkadaşlar. bırakın onu bi kenera ruhunuza bakın, temizsiniz hepiniz tertemiz. kendi bakışlarınızla bakınca görüceksiniz ne kadar güzel bi ruha sahip olduğunuzu. beden ruh güzelleştikçe güzelleşip şekil alıcaktır zaten.bunları düşünün, bedeninize de zarar vermemeye çalışın. dostlarınıza sarılmakla başlayın,bu size çok yardımcı olucaktır. sımısıkı sarıldım hepinize :D

SEVGİLER...

mide asidinin boğazını yakmasını tam olarak engellemez ama kustuktan sonra bir kaşık bal yemek ve suyla gargara yapmak iyi geliyor. bir de kustuktan hemen sonra en az iki bardak su içmen gerek yoksa ani sıvı kaybından bayılabilirsin. bunun dışında bir de dişlerini hemen fırçalamak asidin ağıza verdiği zararı bir nebze azaltıyor.

 Mide asiti okadar güçlü ki onun vermiş olduğu tahribatı kesinlikle yok etmek mümkün deil ama en aza indirgemek için marcelle nin tavsiyeleri yardımcı olabilir.kusmak zamanla agız içi ve dudak kenarları yaralarına sebeb oluyor parmaklarda yaralar meydana geliyor.hani diycem ki kriz geldiğinde bol bol soda iç bol karpuz ye ama işte pskolojik olarak olmuyor dimi? Allah herkeze yardım etsin.ben bölük pörçük atıştırırım bi çikolatayı bölerek bi ğünde yediğim olur onun yanında çok kemekli bisküviler ve meyve yerim bu arada yeni keşfettiğim ve biliminde onayladığı bişey var hurma yemek inanılmaz tok tutuyor içerdiği şeker nedense kilo yapmıyor özellikle kuru hurma dışkılama sorununu tamamiyle ortadan kaldırıyor aç karnıne yenilmiş olan hurma inanılmaz yararlar sağlıyor demir eksikliğine birebir.denemenizde yarar var sağlıklı ve huzurlu kalın görüşmek üzere

guzella ve marcella teşekkür ederim çok. hurma olayı çok hoşuma gitti :D birazdan mısır çarşısına gidicem,ay bi sürü ot yağ filan alıcam çok yararlı şeyler keşvettim,sizinle de paylaşırım bi ara :D hurma da alıyım. canım sorun aslında kustuktan sonra diil çünkü kusmuyorum artık, ona dönmeyi de düşünmüyorum hiiiç, bu konuda hiç bi korkum yok, tek korkum sağlığım,ne kadar zarar verdim bu zamana kadar ona bilmiyorum ama çok endişe ediyorum, sağlığımı vücudumu seviyorum, ona verdiğim tüm zararları telafi etmekten başka beni düşündüren bişey yok. mide asitim yatarken gece geliyor bazen,bazen de acıkmama yakın. sanırım ciddi bi durum normal halimdeyken gelmesi. neyse en kısa zamanda doktora gidicem bu konuda. dişlerim pek kötü bi durumda diil sanırım ama onun için de gidicem.
inanın kızlar hayat çok güzel çok değerli, bu durumdan bi kurtulun kimsenin sevmediği önemsemediği kadar hayatı önemsiycek ve mutlu olucaksınız. her gün yeni heyecan yeni umutlar.inanın çok yakınınızda. neyse şimidi çıkmam gerekiyor, çok şey var yıpıcak :) akşam vakit bulabilirsem yine yazıcam. :D

SEVGİLER...

canımmm, özlemim benim, canım çok çok mutlu oldum bu güzel haberlerini alınca sabah erken kalktım, ay zaten uyuyamıyorum da içimi bi heyecan kaplıyor uyanınca :D yine yeni bi gün yeni bi dünya yapıcak çok şey tadıcak çok mutluluk var yine. acıya sabretmek, onlara sabredebilmeyi öğrendikçe acılara  üzüntülere farklı açılardan bakabilmeyi öğrendikçe mutlulukları "özlemle" :) beklemek ne güzeeel :D. uyanır uyanmaz aklıma geldiniz hemen. dün gece mütiş bi migren ağrısıyla dönmüştüm yurduma. o yüzden hemen hapımdan alıp uyudum.oh geçmiş şimdi çok iyiyim :) dün arkadaşlarıma güzel bi kahvaltı hazırladım, benim sınavlarım bitmişti ama onların devam ediyodu, birlikte güzel bi kahvaltı yapalım dedim. güzel oldu :D sonrasizlere yazdım biraz daha da iyi hissettim kendimi. sonraa güzel bi bonya yaptım,uzandım biraz bedenimi rahatlığını ve huzurunu hissettim.  öğlen giyinmeye başladım, ay yüzüm günden güne güzelleşiyodu sanki, onu ödüllendirmeye karar verdim ve bi güzel süslendim, hihihi :D çok tatlı olmuşsun dedi bi arkadaşım, dünyalar benim olmadı ama iyi hissettim evet ben de sevdim dedim. bi arkadaşımla buluşcaktık, yapıcak alıncak çok şey vardı.hem  gezdik hem alışverişin tadını çıkaedık, her anımızda herşeye dokunuşumuzda sevgiyi hissettik. ay bi tane kocamaaaan dünya haritası aldıııım, duvarıma asıcam hep istdiğim bişiydi. dün buluca çocuk gibi sevindim, sonra güzel bi kitap aldım,heyecanlıyım ona başlıycam. tabi bunları yaparken o mütiş migen ağrısı ve bulantısı eşlik ediyo bana. ilacımı da yanıma almayı unutmuşum. dinlemedim onu ağrı, kendi kendine dert yap bana ne, bana acı veriyosun ama şu an ki mutluluğuma engel olamazsın. ay sonra nereye gitmiştikk. :D aa evet çok sevdiğim birini ziyarete gittik, sohbet ettik uzun uzun, arkadaşımı da onunla tanıştırdım, onlar da sevdiler birbirlerini, güzel oldu. :) sonra yine çok sevdiğim bi ablamı aradım, ay telapati gibi bişiy vardır aramızda, kötü olduğunu hissettim sanki, aradım hemen, biraz canı sıkkındı. hadi hadi dedim giyin süslen gel bekliyorum seni :). konuştuk dertleştik çözüm ürettik boğazı içimize çektik, ay bi de dondurma yedik, çok tatlıydııı :D ağrım çok artmıştı ama vakit de geç olmuştu, sonra döndüm işte.hemen bi ilaç alıp uyudum vee sabah... heyecanla koştum size,  itiraf ediyorum :) özlem bana yazmış mı acaba diye. hemen baktım özlem gece yazmııışş :D ayyy dedim kesin bana yazdııı bunuuu. ve öyle çok mutlu oldum ki canım güzel haberlerine.çok iyi olucaksın sen, tüm sağlığına kavuşucaksın inşallah. canım benim hemen bana yardım etmek için güzel tarifler vermişsin yazdım onları birazdan almaya gidicem. gördünüz mü ne kadar güzel yüreklerimiz var,hemen birbirimize yardıma sarılıyoruz.sımsıcak hissettim içimi onun bana yazdıkarını okuyunca. doktora gitmene çok sevindim canım, ben bunu daha yapamadım ama cesaret verdin bana en kısa zamanda gidicem. sigara kullanmıyorum canım kola kızartma cips filan da sevmem.evet bu güzel :) bugün pek asit gelmedi boğazıma zamanla geçicek sanırım. özlemcim şey demişsin ya canım bi de. derslerin seni yoğunlukta tutuyodur diye. yok canım öyle diil. dersler bi işkence olmuştu çok çok önce :) hep aklım yemekte olduğu için mütiş konsantrasyon sorunum vardı.ilk bir iki gün aklıma her yemek gelişinde güldüm kendime. şimdi gelmiyo artık. sabah kalkınca ilk işim yiycek bişeyler aramak olurdu şimdi oda arkadaşımın yanına gittim hemen çalıştın mı canım nasıl gidiyo dedim, endişeliydi konuştuk azıcık.sonra size koştum işte. önce duşa giricem sonraaa... ay bugün beyazlara bürünmek istiyorum, beyaz giyicem :) sonra istanbulda creanın da bahsettiği bi raju yoga derneği var, seminerleri ücretsiz, oraya gitmiştim bi kaç kez oraya gidicem. istanbulda olan varsa mutlaka gitsin yaralı olacağına inanıyorum, sanırım izmirde de var şubesi. özlemim, canım ruhunu hiç ihmal etme, seni mutlu edicek şeylere sarıl, dostlarına tekrar sarıl.inan herkes sevgiye aç, asla reddetmiyceklerdir seni. ya da önce bana sarıl :D ben çok sevdim seni. sonra oku canım, creanın tavsiye ettiği kitaplar var ben de yazarım sana okuduklarımdan. ruhu, sevgiyi, hoşgörüyü, yaşamı yeniden kendin keşvet. sana empoze edilene gül geç, nefret de etme. inşallah onlar da kurtulur bu dünyadan de. unutma biz insanlığın bu yanlışından kurtulmaya en yakın olanlarız. özlem dolu sarıldım sana canım.

SEVGİLER...

SELAM NİGHT, CANIM ÇOK TATLISIN. İLK DEFA HİÇ TANIMADIĞIM GÖRMEDİĞİM BİR İNSAN BENİ MUTLU ETTİ, BANA YAŞAM ENERJİSİ, GÜZEL DÜŞÜNCELER EMPOSE EDİYORSUN. CANIM BEN DE SENİN GİBİ , 10 GÜN BİLE OLMADI KUSMAYI BIRAKALI. ÜSTELİK BİR SÜRÜ DÜRTÜ DE VAR ÇEVREMDE. EN BASİTİ MARKETTE EN SEVDİĞİM GOFRETLER TIKA BASA YEDİĞİM BİSKÜVİLER, ÇİKOLATALAR, DONDURMALAR İNDİRİMDE HEM DE YARI FİYATINA. KENDİMİ KANDIRMAYA ÇALIŞTIM SON BİR DEFA AL HASRET GİDER, SON OLACAK...SONRA HAYIR DEDİM BEN BUNU ÇOK YAPTIM VE HEMEN ÇIKTIM MARKETTEN. SONRA AÇLIK KRİZLERİM TUTUYOR AMA MEYVEYLE GEÇİŞTİRİYORUM. BU SAATTE BİLE ACIKTIM GİTTİM MEYVELER YEDİM AMA KUSMADIM. VİTAMİNLER İÇİMDE KALACAK SABAHA BAN ENERJİ VERECEK BELKİ DEDİĞİN GİBİ YÜZÜME RENK GELECEK :) ZAMANLA ALIŞIRIM UMARIM. EN BÜYÜK KORKUM BİR ARA 2 AY DAYANDIM VE GERİ BAŞLADIM AMA BU SEFER KORKMAYACAM. SİGARAYI BIRAKALI 1 YIL OLDU GERİ BAŞLAMADIM, KUSMAYA DA BAŞLAMAYACAM. O BATAKLIĞIN İÇİNE DÜŞMEYECEM ARTIK. PİŞMAN OLMAYACAM ÇÜNKÜ PİŞMAN OLACAĞIM ŞEYLER YAPMAYACAM. YEMEĞİN, PARANIN KIYMETİNİ BİLECEM. BİZİM YAPTIKLARIMIZ GÜNAHLAR ZİNCİRİ DEĞİLDİ. BİZİ ÇEVREMİZ BU HALE GETİRDİ DEDİĞİN GİBİ YANLIŞ YÖNLENDİRİLDİK. ZAYIFLIĞA ÖZENDİRİLDİK, KENDİMİZİ İNANDIRDIK, ZAYIFKEN GÜZEL OLDUĞUMUZA. FORMÜLÜMÜZÜ BULDUK, KUSARAK KENDİMİZE ZARAR VERDİK. AİLEMİZİ HAYAL KIRIKLIĞINA UĞRATIP ÜZDÜK, ARKADAŞLARIMIZDAN UZAKLAŞTIK HAYATTAN KOPTUK. AMA YAVAŞ YAVAŞ VÜCUDUMUZ TOPARLANIR ÖNEMLİ OLAN DÜŞÜNCELERİMİZİ RUHUMUZU DÜZELTMEK...
NE GÜZEL ŞEYLER YAPMIŞSIN BUGÜN, KISKANDIM SENİ :D
O BOĞAZIN HAVASI ÇEKMEK KARŞISINDA OTURMAK, BEN DE İSTİYORUM AMA İSTANBUL BANA ÇOK UZAK VE ÇOK GÜZEL BİR ŞEHİR, İNSAN YAŞAMIN HAYATIN TADINA VARIYOR...
BİRAZ UYKUM GELDİ NEYSE MİDEM DE DOLU ŞU AN AÇ DEĞİLİM SADECE SENİN DEDİĞİN GİBİ YANMA ASİT VAR. İLAÇLAR ZAMANLA DÜZELTİR.
TEKRAR GÖRÜŞÜRÜZ CANIM, UMARIM SINAVLARIN İYİ GEÇMİŞTİR. BU SEFER HAYATA YENİDEN BAŞLAYACAM, OLUMSUZ HİÇBİRŞEY DÜŞÜNMEK YOK. İLK ÖNCE SANA SARILABİLİR MİYİM ??? SON ZAMANLARDA KİMSEYLE KONUŞMUYORDUM, MÜCADELEMİ BİLE KENDİME SAKLAMIŞTIM.
KEŞKE AYNI ŞEHİRDE OLSAYDIK SENİ TANIMAYI İSTERDİM. İNAN BANA TERAPİ GİBİ GELDİN. ÖPTÜM CANIM :-*
YARIN YENİ BİR GÜN BEN DE PLANLAR YAPAYIM ;)
SANA DOLU DOLU ANLATIRIM NELER YAPTIM NELER DİYE......
HAYATTA YEMEKTEN BAŞKA ZEVK ALINCAK ÇOK ŞEY VAR BİZ DE BUNLARI KEŞFEDECEĞİZ...
GÖRÜŞÜRÜZ TATLIM, KENDİNE DİKKAT ET, DOKTOR OLAYINI İHMAL ETME

ayyyy canııııım koştır koştur yurda geldim vallaa, bildiğin seni özledim, vallaa hiç abartmıyorum. bi kaç gün istanbulda çok sevdiğim bi aile var onlarda kaldım, aklım hep sizlerde. özlemim ne yaptı acaba dedim, hemen geldim açtım bilgisayarı, baktım yazmışsın yine banaaaa :D :D sana varya kocaman kocaman sarıldım sımsıkı sımsıkı :D ayyy canım benim. öyle mutluluk veriyosun ki bana güzel haberlerinle. aslında arkadaşımla önce bahsettiğim meditasyon derneğine gitmiştim bugün.ay baya uzun sürdü 5 saat filan. canım benim benim yanımda olmak için gelmişti sırf ama içimi bi sıkntı bi öfke kapladı, ay ben de anlamadım ki nasıl oldu niye oldu. ama şimdi nasıl mutluyum bi bilsen çünkü o sıkıntı bana çok güzel bi şeyi göstermek için gelmiş aslında. o kötü anımda aklıma ne yemek geldi, ne o sıkıntıyı bişeyle gidermeye çalışmak.nasıl mutlu oldum bi bilsen,iyiki gelmiş o sıkıntı bana. gerçi dostumu mutsuz ettim biraz ama olsun alırım ben bitanemin gönlünü, anlatınca anlıycaktır beni :). işte canım benim çok güzel bişey daha oldu. iki gün önce bi sabah bi yere yetişmek için yurttan çıktım apar topar duş aldım giyindim ama kahvaltı yapmaya vaktim kalmamıştı. bi tane simit aldım. bi tane de elma. ay simitin tadı meğer ne güzelmiş, kokusunu içime çeke çeke yedim ve yarısında doydum. ay  ben doydum dedim o simiti çantama koydum, elmamı da yedim. ve inanılmaz, çantamda duran o simit bana hiç bi rahatsızlık vermedi, hatta unuttum gittim onu. önce böyle bişey mümkün değildi. hergün daha çok farkediyorum yemek beni mutlu etmek için yapıcaklarımda ayakta tutmak için bi araç, tabiki güzel bi araç,hepsi çok lezzetli tadına vararak yediğinde. işte o yüzden özlemcim, yemek abur cuburlar aklına geldiğinle gül kendine, ay kahkahalarla gül hem de. ben öyle yaptım ilk iki gün  biliyo musun. bu mu dedim beni mutlu edicek. hadi dedim git dostlarına sarıl,ruhuna sarıl, varlığından, özünden gelen sevgiye sarıl, kitaplarına sarıl... sarılcak o kadar çok şey var ki canım. ben şimdi kendimi kendi istediğim gibi yani ruhuma özüme dönerek şekillendiriyorum. aslında hepimizin ruhu kusursuz, bütün dış etkiler bize şekli veren. yanlış bi şekil almışım önce, ay ne gülüyorum bazen şu insanların kullandığı kalıplara,bişeye benzttiklerini sanmışlar beni ama becerememişler işte. tüm ruhumla özüme, saf temiz, sevgi dolu özüme dönüyorum şimdi. oh ne güzel bu night benim, başka kimsenin değil, kimseye bağımlı değil,bu ruh benim, bu beden de benim racım ona iyi bakmalıyım. canım benim özlemim, ay çok sevdim bunu "özlemim" :D ay ne çok özlemiştim :) işte canım benim sıkma kendini yemek konusunda umursama o abur cuburları, çok komik onlar. önce ruhuna dön canım onu izle sürekli, ne buluyosun onda ne keşvediyorsun, mutluluğun kendinden gelsin özünde, onu herhangi bişeyle doldurmak saçmaymış meğer.herşeyin senin üzerindeki etkisi gözlemle, düşün,önce olsa böyle yapardım ay ne komik halbuki artık böyle yapınca ne mutluyum diyceksin. okumak kendi farkındalığımız için önemli canım.çok güzel kişisel gelişim kitapları var.doğaya bırak ya da kendini.

canıııııım günler çok güzel... yaşam hele dopdolu, biz görmüyoruz bazen.çok güzel bişey daha var canım, dur onu da yazıcam :D yarın ailemin yanına dönüyoruuuuuum :D :D. çok özledim onları,eski günler umrumda bile değil. öğrendim, bu hastalık bana ne güzel şeyler öğretti. öğrendim ve unuttum onuuu :D kocaman sarılcam onlara, yeni sevgi tohumları ekcem. mutlu edicem onları,mutlu olucam ve bunun için sadece kendim olmam yeterli, ehe ne kolay di mi :D canım, özlemim mutluluğuma mutluluk katıyosun inan, biz artık iyiyiz canım, korkma. gül geç korkularına,hayatta hergün öğrenicek bi sürü şey var, ona aç gözlerini. şimdi çıkmalıyım canım. yine yazıcam ben sana ve hep yazılarını bekliycem. o gün neler yaptın paylaşalım. canım buralara üdşerse yolun eylülde yine istanbuldayım,gelirsin bi güzel gezer eğleniriz, balık yeriz :D ben seni görmesem bile çok seviyorum inan bana, çok mutlu ettin beni. özlemle sarılalım hadi hayata arkadaşlar hepimiz :D

canlarım gün aydın hepinize :D
kızlar çoğunuz buralardasınız okuyosunuz ama yazmıyosunuz canlarım benim.guzellla ve marcella sizlerin takip ettiğini biliyorum hala siteyi. siz acı çekerken,aynı kısır döngüde gidip gelirken benim böyle güle oynaya yaşadıklarımı yazmam belki de sinir bozucu. cnlarım benim belki de beni olumsuz etkilememek için yazmıyosunuz. asla böyle düşünmeyin nolur, sizlerin paylaşımlarına ihtiyacım var benim. inanın 16 yaşımdan bu zamana kadar 5 yıl bugereksiz işkenceyi ben de yaşattım kendime. üniversiteye hazırlık yılları ve bulimia... kendinden nefret, ailem baştan beri biliyodu ailemle sarsılan bağlarım, hatta bi dönem ailemin bile benden nefret ettiğini düşünmek, çevreme karşı bi günahı saklamak gibi bulimiayı saklamak, elimdeki değerli madenleri teker teker kayetmek... müziğimi kaybetmek... onu kendime layık görmemek, kendimi hiç bişeye layık görmemek, ağlama, depresyon krizleri, şiş gözlerle okula gitmek zorunda kalmak, babamın ilk gözyaşlarını ve çaresizliğini görmek...babaları gözü yaşlı ve çaresiz görmek en büyük vicdan azabı, sevdiklerimin hiç birine kendimi layık bulmayıp onlardan yavaş yavş kopmak, mide karın sancılar, adet düzensizlikleri, bazen dışarı çıktığımda evden güneşi garipsemek... bunların hepsini ve unuttuğum ve hatırlamak istemediğim bi çok şeyi ben de yaşadım kızlar. ölmeyi ben de düşündüm.defalarca,binlerce defa bu son ya da bugün yok deyip aynı hataya düşüp kendi kendime lanet okudum, hiç bişeyi haketmiyorum öyleyse dibe vurmalıyım deyip daha çok kustum bu kin öfkeyi nefreti. olmadı tabi beni yılgınlığa uğratan ve mücadeleyi bıraktıran,hatta bazen bu durumdayken mücadeleyi bile gereksiz gösteren bu binlerce kez yenilmişliğimdi. içimde bi canavar dedim ve onu öyle güçlü kıldım ki, hep korktum ondan. o benden çok güçlü nasıl mücadele ediyim ki diye düşündüm.meğer bunların hepsi bana zihnimin oynadığı bi oyunmuş, birileri yanlış parçalar vermiş sürekli elime, ben de hiç sorgulamadan alıp birleştirmeye  olmayınca da bozuk dağıtmaya çalışıp durmuşum. halbuki o parçaların hepsi saçma, hiç biri benim ruhumda yok,tabi birleşmeler, hep dağılıp dururlar.bütün insanlar yapıyo bunu aslında birbirlerine rastgele barçalar dağtıp duruyor, kimse de hiç sorgulamadan bunu uydurmaya çalışıyo kenine. ee bu sana uygun bi parça değilse beden reddediyo, ruh reddediyo tabi bunu. kusmak da böyle işte, bence hiçbirimizin ruhunun istediği zayıf olmak filan değil, onu isteyen başkaları, yanlış algılar, dünyaya hakim olan bi yanılgı, herkes farklı yaşıyo bu yanılgıyı, biz de böyle yaşadık ne olmuş...

neyse yine de bi yanım bırakmadı hayatı ve üniversiteyi kazandım, istanbula geldim, yeni bi dünya, yeni bi kapı açıldı bana, tabi bulimia hala vardı. çünkü ynlış algımın farkında diildim daha. yaşayarak öğrendim. doğa ne kadar güzeldi, neden onların güzelikleriyle yetinmiyoduk da hep kendimize dönüyoduk, sonra yavaş yavaş sevginin gücünü keşvetmeye başladım, allahım ne mutlu ediyodu beni, sevilmek çok güzeldi ve beni seven asıl dostlarım beni fiziğim görünüşüm için filan sevmiyodu, gülmeye başlayan güzel gözlerim için, dostluk, hoşgörü, fedekarlık için... sonra dedim bu kez de sevilmeye bağlı olurum sevilmedeği zaman hayal kırıklığına uğrarım ki bunu zaman zaman yaşayıp, sevilmediğimi anladığım zaman bulimiaya koşuyodum,yie ağlamalar depresyonlar. o zaman dedim seviyim sadece, kimseden bi sevgi beklemen seviyim ve bulimianın bana kazandırdığı güzel bişey oldu, herkesi anlayabildim, kimseyi herhengi bi hatasından yargılamadım, o kadar normal ve doğaldı ki insanların bu dünyada hataya düşmeleri, ben neler neler yaşamıştım ve yaşıyordum, onlar da öyleydi, bi farkımız yoktu. ve böylelikle herkesi çok sevebilmeyi henüz başaramasam da herkesi hoşgörüyle karşılamaya başladım ve bi çok sevdiğim dostum oldu onlara sarıldım. dogaya hayata sarıldım.sevdiklerime sevgiyle gülümsedim, seni seviyorum dedim tutmdım içimde, özledim seni çok dedim. ne güzeldii...ama hala eksik bişeyler vardı çünkü bulimiaya dönüyodumyine ama mutlu olduğum anları da atlayamam.işte kızlar 2 yıl içinde hayatın içinde yaşaya öğrene olayların , kişilerin sözlerinin, dışardan gelen tüm etkilerin üzerimde bıraktığı etkileri gözlemledim, hwmwn girmedim esaretine. ne zaman ki farkettim aslında bıu dünyanın bi yanlış algısı ve ben bu mücedelede çoğu kişiden çok yol aldım her ne kaar bulimia beni henüz bırakmasa da çok şey öğrenmiştim ve ben insanlığın bu yanlış algılarını düzeltmeye en yakın olanlarda biri olabilirdim. çünkü sorguluyordum onların bana verdiği parçaları, bi çevirip inceliyordum, ruhuma,bana,içime uygunsa neden reddediyim alırım yok değilse kibarca onu kırmadan reddederim. seçim kesinlikle benim. ay dedim bi güldüm bi güldüm kendime ne canavarı dedim. çok komik bişeymiş ona ihtiyaç duymama, daha fazla niye tutuyorum ki üstümde bu bulimiayı dedim, benim aradığım birbirlerinin fizikelliğiyle, kalıplarıyla ilgilenen ruhlar değil. sevginin gücünün farkında olan ruhlar dedim.bi de chii nin foruma koyduğu bi resim vardı bulimiaya atağı sırasında yavaş yavaş incelen mide çeri bi atak sırasında yırtılıp, klozet başında can ceren masum bi beden... çarpılmış gibi oldum, gerek yok artı buna dedim, sağlığımın derdine düştüm vallaa

yani kızlar mücadele kusmamayla iradeye hakim olmayla gelmedi bana. benim mücadelem zihnimleydi ve zihnimdeki yanlışları gün gün daha çok düzelttikçe hayata daha sıkı sarılıyorum ve o gereksiz şeye ihtiyacımız yok hiç birimizin. zihindeki algılar değişip night yeniden şekillendikçe kendi hayatımı yaşamaya başladım. öğrenme yanlışları düzeltme hiç bitmez. şimdi elimde güzel bi kitap var ona devam edicem.

özlemim... seni çok özledim canım ben, hani sarılcaktın bana...

kızlar bugün evime gidiyorum yaklaşık 2 hafata ordayım. ekilecek yeni sevgi tohumları var orda, evimize ekiceğim yeni sevgi tohumları... dallarımızı, köklerimiz çabuk tutunur zaten ailemizde toprağa, gerekli olan biraz özen. onlar hiç gülen yüzümü görmediler, şimdi hepsine sevgiyle gülmek istiyorum. bugün biraz farklı şeyler oynyyor içimde neye olduğunu bilmediğim bi öfke var içimde hafiften. bakalım gün boyo gözlemyiycem kendimi, elbet bi yerde açık vericek, ben de tutup atıcam onu. şimdi yapılcak çok iş var, karışık biraz, akşam yola çıkıcam, umarım yetiştiririm. yarın akşama kadar yazamam size galiba, evde internet de yok ama babamla akşam yürüyüşlerine çıktığımızda akşamları bi internet cafeden yazıcam mutlaka. :D ihmal etmeyin lütfen yazın sizler de. özlemecim başarısızlık sandığın bişey de yaşamış olabilirsin, ben iyileşme sürecimde çok yaşadım onları. bu iyileşmediğini, algılarının düzelmeye başlamadığını göstermez. iki sene ben hem bulimia yaşadım hem de zihnimi temizlemeye çalıştım ama bak şimdi aydınlanınca bu iki senelik çabaların onunda o beni bıraktı gitti zaten.çünkü artık bana yakışmadığını, bu zihinde bulunamıycağını anladı, korktu, kaçtı gitti :D

canım lütfen yaz, özledim ben hem seni...

CANIM NİGHT, ÖNCELİKLE SANA İYİ YOLCULUKLAR DİLERİM, AİLENİN YANINDA ZAMAN GEÇİRMEK, ONLARLA HASRET GİDERMEK VE YENİ BİR MARATON BAŞLAMADAN DİNLENMENMEK SANA HEYECAN VERİYORDUR ŞİMDİ :) BEN DE HER NEDENSE TAM TERSİ OLDU, TAMAM ÇIKARTMIYORUM FAZLA YEMİYORUM AMA HERKESTEN UZAK KALMAYI TERCİH EDİYORUM, HER NEDENSE AİLEMDEN BİLE UZAKLAŞMAYI İSTİYORUM. SANKİ TEK BAŞIMA VERMEM GEREKEN BİR MÜCADELE VE EN KÖTÜSÜ DE CANIM SON GÜNLERDE ÇOK AĞRIM VAR. BAĞIRSAKLARIM HİÇ ÇALIŞMIYOR SÜREKLİ KARNIM ŞİŞ VE SANCI VAR, LAKSATİF KULLANMAK İSTEMİYORUM ONA DA ALIŞMAKTAN KORKUYORUM CANIM. BOL BOL SPOR YAPIYORUM DÜZENLİ BESLENSEM DE YİNE BU SORUNU YAŞIYORUM AMA BELKİ DE BİRAZ ZAMANA İHTİYACI VARDIR VÜCUDUMUN. HAFTAYA EN YAKIN DOSTUM YANIMA GELECEK 5-6 GÜN YANIMDA KALACAK AÇIKÇASI BU BİLE BENİ KORKUTUYOR ONU DA SORUNLARIMLA SIKARIM DİYE...
KENDİMLE O KADAR UĞRAŞIYORUM Kİ ASLINDA KUSMAMAYA ÇALIŞIRKEN BİLE AKLIM FİKRİM NASIL BU ŞEKİLDE KİLO VERİRİM DİYE DÜŞÜNMEKTE. ASLINDA SORUN KUSMAKTA DEĞİLMİŞ, BU KİLO VERME, ZAYIFLAMA TUTKUSUNU TAKINTI HALİNE GETİRMEKMİŞ, BUNU NASIL ATLACAM BİLEMİYORUM. SENİ DE GİDERAYAK SIKMAK İSTEMEDİM CANIM.
BİRAZ EVDEN UZAKLAŞMAM GEREKİYOR, DIŞARIYA AÇILMAM LAZIM HER NEKADAR İSTEMESEM DE. AMA BU ŞEKLİDE EVDE YALNIZKEN YİNE AYNI DÜŞÜNCELER ETRAFIMDA DOLAŞIYOR. NEYSE CANIM YİNE DE UMUTLARIM TÜKENMİŞ DEĞİL YAŞADIĞIM SÜRECE ÇABALAYACAĞIM ;) ŞİMDİ NE YAPACAM BİLİYOR MUSUN AZ SONRA EVDEN ÇIKACAM KUAFÖRE GİDECEM, SAÇLARIMI BOYATACAM :D YARIN DA UZUN ZAMANDIR ATLATTIĞIM KUZENİMİ ARAYIP YANINA GİDECEM YA DA BİRLİKTE DIŞARI ÇIKARIZ.
ÖPÜYORUM CANIM KENDİNE ÇOK İYİ BAK, İYİ YOLCULUKLAR DİLERİM. BEN HER FIRSATTA SANA YAZACAM. SEN DE KENDİNİ ÖZLETME :)
SENİ KOCAMAN ÖPÜYORUM :-*

canım benim sevindim yazdıklarına kötü gibi görünen şeyler bile benim gözüme o kadar güzel göründü ki. sadece zihnimizi ruhumuzla desteklemek gerekiyor canım. şimdiye kadar başkalarının kalıplarıyla yönlendirilmiş zihnimiz, şimdi kendi ruhumuzla,içimizdeki o sonsuz güç olan sevgiyle yeniden şekillenicek. o kadar normal ki canım aklının hala zayıflamakta olması, bu bi kil verme takıntısı kadar basit bişiy değil canım, bu başkalarının kalıplarından çıkma mücadelesi. elbette sağlık için fit olmak gerekli, fazla yağa ihtiyaç yok. şimdi ben de yağlı bi vücuda sahip olmak istemiyorum. fark nerde biliyo musun, her yönüyle sağlıklı bi vücuda sahip olmak istiyorum. bunun için de tek yapmam gerekn doyunca yemeyi bırakmak ben doydum demek ve hareket etmek. spor yapman çok sevindirdi bebi, çok güzel. ben hareketliyim ama spora ayrı vakit ayıramadım henüz ama kendime en kısa zamanda bilinçli bi spor programı yapıp bunu hergün yapmak istiyorum, güne böyle süper başlıyo çünkü insan biliyorum. hem zihin hem beden olarak güçlendiriyo bilinçli bi spor programı. bak ne diycem sana, o kusmalarla veremediğim kiloyu düzenli beslenmeye ve haraketli, mutlu bi yaşama geçince verdim biliyo musun. hiç aç filan da kalmadım. acıktım canımın istediğinden doyuncaya kadar yedim,şişinceye kadar diil tabi. ama midelerimizi ve bağırsaklarımızı yorduğumuz için canım güçlenmeleri zaman alıyo. sofradan ilk kalktığım zaman şikinlik, ağrı hissediyorum biraz. biraz uzanıyorum yemeğim üzerine 10 dk kadar, sonra hareketli bişiyler yapıyorum, odamı topluyorum mesela, bulaşık yıkıyorum filan ya da yürüyorum biraz. gün geçtikçe ağrılarım azalıyo canım. şiş karnım hiç diyet yapmadan düzleşiyo. vücudum şekil alıyo ve en önemlisi kendimi çok sağlıklı ve dinç hissediyorum. ağrılarıma anlayış gösteriyorum, geçicek nasılsa diyorum. doktorunu ilaçlarını ve sevdiklerini hiç ihmal etme canım. en önemlisi sevdiklerini özlemim,bunu hiç unutma olur. bu mücadele tüm insanlığın mücadelesi canım biz belki kusarak gösterdik yanlış algılarımızı, onlar farklı şekilde, başkası hakkında kötü düşünmek bile aynı şey biliyo musun canım, onu dış görünüşüne göre yargılamak. tüm insanlığın mücadelesi bu inan. ancak sevdiklerinle sevgiyi paylaşarak ruhları duyguları birleştirerek kazanıyosunuz bu mücadeleyi "birlikte". çok sevindim kuzenine gitmene, dostunun gelmesine3 de. sımsıkı sarıl ona, sevgini tüm bedeninde hisset ve ona göster, bak ikiniz de nasıl mutlu olucaksınız. ben burda seninle duygularımı ruhumu paylaşırken o kadar mutlu oluyorum ki canım. inan güç doluyorum,sevgi, neşe dolu oluyorum. bu kadar basit ve güçlü işte segi. herkesi sevmek, dışardan gelen etkileri hemen üzerine almayıp düşünmek, yanlışdsa kalıpsa da inşallah o da bi gün asıl olanın farkına varır bu yanlış algısından kurtulur deyip ona da sevgi duymak. canım inan hayatım bi mucize gibi şimdi... anneme sarıldım, babama sarıldım... ne kadar güzeldi, ne kadar güçlüydü sevgimiz, hiç bişey kaybetmemiş aksine çok güçlenmiş meğer. çok seviyorum onları, onlar beni daha çok :D
dışarıya açılman çok güzel canım, hayata kocaman aç gözlerini, gözlemele gerçek sevgiyle, yapay sevgiyi ayırt ediceksin, kimse bizi kilomuz için sevmiyo, güzel gülüşümüz, onlara sevgi duyarak gülmemiz, onlar için bişeyler yapmamız, hatalarını hoşgörüyle karşılayıp sevgi vermeye devam ettiğimiz için gerçek sevgiyi yaşıyoruz.
çok güzel bi ruhun var özlemim, bunu burdan bile,hatta yazını ilk okuduğumda bile anlamak o kadar kolay oldu ki... seni çok seviyorum canım. ruhuna iyi bak.

MERHABA CANIM NİGHT, TATİL NASIL GEÇİYOR :)
İNAN İLK DEFA HİÇ TANIMADIĞIM, BİLİMEDİĞİM, GÖRMEDİĞİM BİR İNSANI SEVDİĞİMİ HİSSEDİYORUM VE ÖZLÜYORUM 'SENİ'. ÖNEMLİ OLAN ZATEN ONLAR DEĞİL BENCE. KARŞILIKLI BİRBİRİMİZ ANLAYABİLMEMİZ, DUYGU VE DÜŞÜNCE ALIŞVERİŞLERİMİZ, ELEŞTİRMEDEN YARGILAMADAN DESTEK VE ÖNERİLERİ DE BULUNMAK.... ZATEN TÜM BUNLAR ARAMIZDAKİ BAĞI GÜÇLENDİRİYOR CNM.
BEN BUGÜNLERDE ÇOK SIKINTIDAYIM, ÇOK ZOR GÜNLER GEÇİRMEYE ÇALIŞIYORUM, NASIL MÜCADELE VERİP DAYANMAYA ÇALIŞIYORUM BİR BİLSEN CNM. HERKESE DERS OLSUN ASLINDA, KİMSE DÜŞÜNMESİN Kİ KUSMANIN HİÇBİR ZARARI YOK, BANA BİRŞEY OLMAZ DİYE.
YOKSA CEZALANDIRILDIM MI DİYE DÜŞÜNÜYORUM BAZEN... 1 HAFTA İÇİNDE 2 DEFA DOKTORA GİTTİM CNM. TÜM SÖYLENİLENLERİ YAPIYORUM, HERŞEYE ÖZEN GÖSTERİYORUM. İLAÇLARIMI İÇİYORUM, SPOR YAPIYORUM, YİYECEK KONUSUNDA HASSAS DAVRANIYORUM AMA BU ŞİŞKİNLİK VE KABIZLIK HAT SAFADA ŞU AN BİLE. EN SON DOKTOR LAKSATİF VERDİ İNAN O BİLE ETKİ ETMİYOR, SANCI VE ACI İÇİNDE KIVRANIYORUM, HEP BİRKAÇ GÜN DAHA DAYAN GEÇECEK DİYORUM KENDİ KENDİME. ASLINDA KORKMAYA DA BAŞLADIM GÜNDE 4 TANE LAKSATİF İÇMEME RAĞMEN 1 SAATTEN FAZLA SPOR YAPMAMA RAĞMEN BOL SU İÇİP, MEYVE VE SEBZE TÜKETMEME RAĞMEN BU HALDEYİM. NE OLUR DESTEĞİNİ ESİRGEME BENDEN. ENGEL OLMADIM O ZAMANLAR BİLİYORUM YAPTIKLARIM ÇOK YANLIŞTI AMA BEYNİM YIKANMIŞ GİBİYDİ, SANKİ PROGRAMLANMIŞTIM DIŞINA ÇIKAMIYORDUM. SABAH UYANIR UYANMAZ MARKETE KOŞAR, BOL BOL ABUR CUBUR YİYECEK ALIRDIM EN KALORİLİLİLERİ, EN SEVDİKLERİMDEN. POŞETLERİ DOLDURSAM GÖZÜMÜ VE MİDEMİ DOLDURMAYA YETMEZDİ. BU KADAR İSRAF BOŞA PARA HARCAMAK, KENDİ BEDENİNE ZARAR VERMEK YÜZÜNDEN Mİ BU ACILARI YAŞIYORUM. BİLDİĞİN BİR YÖNTEM VAR MI BU SANCI VE KABIZLIK İÇİN? HANİ SANA ETKİLİ GELEN BİR YÖNTEM
NEYSE CNM SENİ SIKMAK İSTEMİYORUM ÖZELLİKLE DE TATİLDEYKEN. SONRA TEKRAR YAZARIM CNM, SEN DE KENDİNE ÇOK DİKKAT ET. VÜCUDUNDA HERHANGİ BİR SORUN VARSA İHMAL ETME CNM, MUTLAKA ZAMANINDA DOKTORA GİTMELİSİN. ÖPÜYORUM  :-* GÖRÜŞÜRÜZ CNM

canım özlemim benim inan her seferinde internet cafeye koşuyorum, senin yazılarını bekliyorum özlemle. canım benim öyle çok sevdim ki ben seni. iyi olucaksın canım benim, sevgi seni inan bana iyi yapıcak. gözlemle canım hislerini düşüncelerini, ruhuna,saf temiz,iyilik sevgi dolu ruhuna ulaşmaya çalış. bütün bu yaşadıklarımız başkalarının bize empoze ettiği yanlış düşüncelerdi, onları bir günün boyunca düşün, çok yiyip kusmanın seni zayıflatmıycağını ve sana daha bi çok zarar vericeğini biliyosun, diil mi. bunu bildiğini ben de biliyorum. asla bulimia insanı zayıflatan güzelleştiren bişey değil, tam tersi bedeni çürüten, doğanın sana verdiği güzellliği alıp götüren bi yanlış algı sadece. ben de hep cezalandırıldığımı düşünürdüm, ya da kendimi lanetli, hiç bişeyi hak etmeyen biri olarak görürdüm,içimde bi canavar yaşadığına ve ona teslim olduğumu hep, teslim oldukça da onun ne kadar güçlü olduğunu düşünürdüm. ay ne abartmışım onu meğer, o sadece bizim hayata yanlış bakış açımızmış o kadar. yapay şeylere tutunmuşuz. sev birini, sonra bi çok kişiyi,hoşgörüyle karşıla herşeyi, yardım et dostlarına, yanlarında ol hep, onlar da senin yanında olucaktır zaten. canımmm doğan bütün ruhlar temiz tertemiz, bütün bu kötü alışkamluklarımız, yanlış algılarımız hep çevreden gelen etkilere maruz kalış saf ruhun çevresine sis örüyo. o sisi aralamaya başladıkça canım ki başladın, çünkü beni sevdin biliyoruuum :D işte ruhta olan 5 özlelliklerden biri. sevgi... diğerleri de hoşgörü, saflık, mutluluk ve bütün bunlarla gelen güç. ruhun gücü. dış etkilere maruz kalmadan ruhu saf tutmak. şu an tüm insanlığın ruhu sisli. biz bu savaşta kazanma inan en yakın olanlarız canım. çünkü biz herkese göşgürülü olabiliriz,sevgiye zaten açız,huzuru, mutlulugu arıyoruz ve deli gibi özlüyoruz onları değil mi özlemim. bululunca bunları öyle güç oluyosun ki, öyle sevgi çemberi örüyosun ki çevrende. sadece başta mutluluğu yanlış şeylerde aramışız,hala insanların aradığı gibi. bi gözlemliyorum canım çevremi özellikle biz bayanları, güzel görünmek için elinden geleni yapmayan bayan yok nerneyse ya da kendini sosyal statüsünü yüksek göstermek için elinden geleni yapmayan yok . ve mutlu olamıyor değil mi... çünkü yapay şeyler, yalan,kalıcı olmayan şeyler. kalıcı olan tek şey ruh, onu güzelleştirmek yüzünü güzelleştiriyo, gülüşünü güzelleştiriyo, şimdi o kadar güzelim ki canım :D elbette daha bi çok eksiğim var benim de ama onları aramayı, gözlemlemeyi, ruhuma dönüp ruhuma sormayı ve doğrusunu idrak etmeyi sonra aynı yanlışa düşünce doğrusunu hatırlamayı hep ve sonraaaaa ... bir de bakmışsın ki o yanlış algıya ihtiyacın kalmamış, yerine bambaşka bi güzellik oturmuş ve bunu ben yapmışım. gel özlemi yeniden yapılandıralım canım, o sisleri yavaş yavaş aralayalım, yerine zaten senin ruhunda olan o güzellikleri koyarak yürüyelim el ele.canım bana hangi şehirde oturduğunu yazabilir misin ya da ben yazsam sen benim yanıma gelir misin. ben sana sarılmak çok istiyoruuum...
 bi de canım benim 52 kiloydum bulimiayken ve hiç de kilo verdiğim yoktu. boyum kısa benim küçücük bişiyim :D 1.58 filan. kusmayı bırakıp düzenli beslenip spor yaptıgımdan bu yana kaç oldun dersin 47. o ilerde belki rahatsız olup eritirim dediğmö göbeğim bile ben hiç uğraşmadan dümdüz oldu.,kendimi çok fit ve sağlıklı hissediyorum, derimin rengi bile değişti. sporu bırakmıycam ama yediklerimi ya da öğünlerimi artırmam gerekli. öğün artırmam daha mantıklı sanırım çünkü biliyosun midelerimiz güçsüz şu an ama güçlenmeye başladı, ben hissediyorum :) herşeyden yiyorum canım, iyice çiğniyorum yediklerimi, kokusunu,lezzetini içime çekiyorum. :) doydum diyorum, oh çok şükür sonra kendimi müziğime veriyorum, kitaplarıma, çoğu kez dışarılara atıyorum kendimi, annemle konuşuyoruz senden de bahsettim ona, çok görmek isterler seni,
bahçeli güzel bi evimiz var bizim canım.bi sürü de odamız gelir misin :D
canım şimdi benim şikinliklerim azaldı yemekten sonra oluyo şişkinlik ama bi süre ona aldırış etmeyince gidiyo. sadece meyve sebze yeme canım, ekmek tahıllı şeyler de yemelisin. ben kabızlık için şey yapıyorum canım, sabah uyandığınma sıcak suya bi kaşık bal,iki kaşık zeytinyağı,iki kaşık da limon suyu karıştırıp iki tane kuru kaysıyı yiyip üstüne bu karışımı yiyorum. kaşık şeker kaşığı olucak tabi. bu iyi geliyo canım bana. annamin çok kabızlık problemi vardır o sinemaki diye bi ot var,onula nar çiçeğini kaynatıp içiyo. ona iyi geliyomuş, bu biraz sancı yapıyo bana ama, o yüzden bunu kullanmıyorum.doktorunu ihmal etme canım, beslenmene de çok dikkat et, her şeyden yemelisin açlığın geçince doyunca bırakmalısın ama, acıkırsam bi ara öğünde elma filan yersin mesela :D ditetler hepsi yalan. ihtiyacın olan kadar ye ve sporuna devam et, tamamsın. ilaçlarını ihmal etme hiç, ben de etmiyorum. bu aralar çok tansiyon düşüklüğü yaşıyorum ama zamanla geçicektir.
benim tatilim çok güzel canım benim, bol bol annemi babamı öpüyorum :D
 canım benim ben sana sarılmayı çok istiyorum, sen de istiyo musun canım. gelmeni yanıma çok isterim, gelemezsen ben senin yanına gelirim :D. hangi şehirde olduğunu yazabilir misin bana canım. öpüyorum seni bi sürü.

SELAM CANIM,  ÇOK TEŞEKKÜR EDERİM İLGİN, DESTEĞİN İÇİN. ÇOK TEMİZ KALPLİ, İYİ BİR İNSANSIN. BENİ DÜŞÜNMEN BANA YARDIMCI OLMAK İSTEMEN BENİ ÇOK MUTLU ETTİ CANIM NİGHT.
TABİKİ SENİNLE KARŞILAŞMAYI ÇOK İSTERİM, SENİNLE UZAKMIYIZ YAKINMIYIZ BİLEMİYORUM AMA BEN ADANADA MERKEZDE YAŞIYORUM CANIM. MERKA ETTİM ACABA YAKINMIYIZ, TÜRKİYEDE HER YER YAKIN SAYILIR ARTIK CANIM ÖYLE DEĞİL Mİ :)
MUTLAKA BURALARA GELMENİ İSTERİM TABİKİ, EĞER ADANAYI GÖRMEDİYSEN SENİN İÇİN DE DEĞİŞİKLİK OLUR CNM.
O KADAR GÜN KABIZLIKTAN SONRA NİHAYET BUGÜN BAĞIRSAKLARIM ÇALIŞMAYA BAŞLADI TABİ DOKTORUN VERDİĞİ LAKSATİFLER SAYESİNDE. AMA EN AZINDAN RAHATLADIM BİRAZ, ZATEN BİR İKİ GÜN SONRA BIRAKIRIM BU İLAÇLARI, SÜREKLİ KULLANMAK İYİ DEĞİLMİŞ.
2-3 GÜN ÖNCE O KADAR KÖTÜYDÜM KÜ YORULMUŞTUM ÇABALAMAKTAN, HATTA ARKADAŞIMI ARAYIP GELMESİNİ ERTELEMESİNİ BİLE RİCA ETMİŞTİM. SONRA DÜŞÜNDÜM BELKİ DE İHTİYACIM OLAN SEVGİ VE İLGİDİR. BİRAZ EVDEN UZAKLAŞIP BAŞKA İNSANLARLA BİRARADA OLURSAM BELKİ BANA DAHA İYİ GELECEK VE BU SIKINTILAR GEÇECEKTİR DİYE....
HEMEN ARKADAŞIMI ARADIM BEN DAHA İYİYİM BİLETİN AL VE GEL DEDİM. DÜN DE O KADAR ŞİŞKİNLİK VE SANCIYA RAĞMEN KUZENİM GİLE GİTTİM BİRLİKTE SONRA DIŞARI ÇIKTIK. ORAYA GİTMEDEN ALACAĞIM TEPKİLERİ BİLİYORDUM AMA ARTIK UMURSAMIYORUM. KARNIMDAKİ ŞİŞLİKTEN DOLAYI KİM GÖRSE KİLO ALMIŞSIN DEYİP DURUYOR. ÖNCEDEN BU LAFI SÖYLEYENLERİ ORADA ÖLDÜRMEK İSTEYECEK KADAR SİNİR OLUYORDUM. ŞİMDİ ARTIK DOKUNMUYOR. UMRUMDA DEĞİL YETER Kİ VÜCUDUM NORMAL ÇALIŞSIN ŞU SİNDİRİM SORUNLARIM AZALSIN. HERKES BENİ BİR DERİ BİR KEMİK GİBİ HATIRLIYOR TABİ ŞİMDİKİ HALİMİ GÖRÜNCE HEMEN FARKEDİYORLAR. GEÇEN SENE 53 KİLOYDUM HEM ÇOK KUSARDIM HEM DE ÇOK REJİM YAPARDIM. BENİM BOYUM 1,75 KİLOM EN DÜŞÜK 53 E DÜŞTÜ. ŞU AN KİLOM 62 FİLAN. GEÇEN SENE BU ZAMANLARDA YAZIN SİGARAYI BIRAKTIKTAN SONRA ZATEN 57 OLMUŞTUM. BU SENE DE ARTIK ŞU KABIZLIK DURUMLARINDAN DOLAYI VE HER NEDENSE KUSMAK DA BENİ KİLO ALDIRMAYA BAŞLAMIŞTI.
CANIM BURAYA GELMENİ ÇOK İSTERİM TABİKİ SEN NEREDE YAŞIYORSUN. PAYLAŞTIKÇA İNSAN RAHATLIYOR VE KENDİNİ GÜÇLÜ HİSSEDİYOR CNM.
TEKRAR GÖRÜŞMEK ÜZERE CANIM, SEN DE KENDİNE İYİ BAK, ÇOK ÖPÜYORUM. O TEMİZ KALBİNLE, İYİ NİYETİNNLE BENİ ÇOK MUTLU ETTİN CANIM. BAK BU HASTALIK BANA ÇOK İYİ BİR İNSAN KAZANDIRDI, HERŞEYİ İYİ TARAFINDAN GÖRMEYE ÇALIŞIYORUM BANA YAŞAM SEVİNCİ VE ENERJİSİ VERİYORSUN CANIM, SENİNLE TANIŞMAYI GERÇEKTEN ÇOK İSTİYORUM. BENDEN KÜÇÜK OLMANA RAĞMEN BANA ÇOK GÜZEL KLAVUZ OLUP BENİ YÖNLENDİREBİLİYORSUN CANIM BENİM. SENİ ARKADAŞTAN ÖTE KARDEŞİM GİBİ GÖRMEYE BAŞLADIM.
ÖPTÜM CANIM, TEKRAR GÖRÜŞMEK ÜZERE... :D   

canım canım canım benim yazdıklarını okuyunca öyle mutlu oldum ki.  :D hihihi hep böyle oluyorum zaten ,internet kafeye geliyorum ve heyecanla siteye giriyorum bakmışım özlemim bana yazmış, o an mutlu olmaya başlıyorum. canım benim iyileşiceksin canım zamanla hepsi toparlanıyo inan bana. ben konyada oturuyorum canım,kısa bi süreliğine geldim buraya, eylülde istanbula dönmem gerekli yani, ailemle geçireceğim vaktim az ya hani sen gelsen canım benim. annem yanımda şimdi o da gelmeni çok istiyo, çünkü onlar bizi anlıyolar ve bu konuda çok anlayışlılar,seni çok sevdiğimi de biliyolar. gel canım çok isterim seninle uzun uzun sohbet etmeyi, sana kocaman sarılmayı, gezer eğleniriz, bahçemizin terasından yıldızları izleriz :D ben de senin yanına başka bi zaman gelirim söz. haberini bekliyorum en kısa zamanda canım. çok mutlu olurum eğer gelebilirsen. seni çok seviyorum, ruhuna iyi bak özlemim.

SELAM CANIM NİGHT, BUNU ANCAK SENİNLE PAYLAŞABİLİRİM KENDİMİ KÖTÜ HİSSEDİYORUM, YAKINIMDAKİLERE ANLATAMAM, BENİ İRADESİZLİKLE SUÇLARLAR. BUGÜN KISA BİR SÜRE DIŞARIYA ÇIKTIM DÖNERKEN MARKETE VE GEÇİP SADECE SÜT VE KAFEİNSİZ KAHVE ALACAKTIM(BAZEN CANIM İÇECEK BİRŞEYLER İSTİYOR BARİ KOLA YERİNE SÜTLÜ KAHVE İÇERİM DEDİM). TAM SÜTÜ ALMIŞTIMKİ, BİR DE NE GÖREYİM EN SEVDİĞİM GOFRETLER BİSKİVÜLER, DONDURMALAR İNDİRİMDE. BİRDEN NE OLDU ANLAMADIM MANTIĞIMI KENDİMİ KAYBETTİM, TEK HATIRLADIĞIM EVE GELİP ONLARA SALDIRDIĞIMDI. O KADAR ÖZLEMİŞTİM Kİ MİDEM DOLMUYORDU, DAMAĞIMDA HİSSETTİĞİM O TAT DAHA DA YEME İSTEĞİ VERİYORDU BANA. HİÇ AKLIMA BİLE GELMEDİ BİLİYOR MUSUN 15 GÜNDÜR KUSMADIĞIM, SON ZAMANLARDAKİ MİDE BAĞIRSAK PROBLEMLERİM. AKLIMDA, FİKRİMDE, ÖNÜMDE YEMEK VARDI. İNANMAYACAKSIN YEDİKLERİME O KADAR ÇOK Kİ ??? HEPSİNİ BİTİRDİM KIRINTI BIRAKMADIM. ZATEN LAKSATİF İÇİYORDUM HEMEN BAĞIRSAKLARIM ÇALIŞTI. BİR KISMINI O ŞEKİLDE BİR KISMINI DA KUSARAK ÇIKARDIM AMA NASIL, SANKİ KUSMAYI ÖZLEMİŞİM, DEŞARJ OLUYOR GİBİ. ŞİMDİ PİŞMANIM TABİ KAÇ GÜNDÜR BU AĞRILARI BEN ÇEKİYORUM, O KADAR KENDİME SÖZ VERMİŞTİM. GEREKSİZ PARA HARCAMAYACAKTIM, ABUR CUBUR YİYECEK ALMAYCAKTIM. YİNE KENDİME İHANET ETTİM, BU SUÇLULUĞU İNŞALLAH BAŞKA BİR SUÇLA ÖRTBAS ETMEYE ÇALIŞMAM. ŞİMDİ TEKRAR BAŞLARIM DİYE KORKTUM. CNM BENİM TEK DERDİM KİLO DEĞİL ARTIK, ÇOK YEMEK ALIŞKANLIK OLMUŞ ÖZELLİKLE DE TATLI VE YAĞLI YİYECEKLERİ VE MİDEM O KADAR YEMEK ALIYOR Kİ ANLATAMAM YEDİKLERİMİ SANA EKSİKSİZ YAZIYORUM. ŞİMDİ BANA DÜRÜST CVP VERİR MİSİN? BU KADARINI BİR OTURUŞTA YİYEBİLİR MİSİN?

10 TANE HALLEY
10 TANE ÇOKOPRENS
1 PAKET TUTKU BİSKÜVİ
1 BÜYÜK PAKET GOFRET
2 TANE SİMİT YANINDA KAŞAR
2 FİNCAN 2Sİ BİRARDA KAHVELERDEN
VE EN BÜYÜK AİLE BOYU 2 LT. DONDURMA
ARTIK 1 LT DONDURMA BANA YETMİYOR VE TÜM BUNLAR ŞİMDİ OLSA YİNE YERİM.

HEM MARKETTEKİ İNDİRİMLER, HEM EVDE YALNIZ OLMAM, HEM DE ESKİDEN YAŞADIĞIM UNUTAMADIĞIM SORUNLARIMIN AKLIMDA DOLAŞMASI, HEM DE ÇOK ACIKMAM VE O TATLARI ÖZLEMEM BU SUÇU İŞLETTİ BANA.
ŞU AN ÇOK ÜZGÜNÜM BU ÇOK YEME ALIŞKANLIĞI NASIL GEÇECEK. ÖNCE KİLO TAKINTISIYLA BAŞLADI, SONRA SORUNLARDAN KAÇIŞ SIKINTILARDAN KURTULUŞ OLARAK DEVAM ETTİ, ŞİMDİ DE ALIŞKANLIK YEMEĞİ SEVİYORUM VE KOLAY DOYMUYORUM. HEP AÇ GİBİYİM CANIM SAATLERCE YEMEK İSTİYOR.
SANA DA MAHCUBUM, AFFET BENİ CNM. ASLINDA ŞU AN SANA DAHA DA İHTİYACIM VAR, KİMSEYLE PAYLAŞAMAM, ANNEM ZATEN HEP BENİ SUÇLAR, SEN HAKEDİYORSUN ÇEKTİĞİN ACILARI DİYOR. BELKİ DE HAKLI, ÇÜNKÜ BU KÖTÜLÜĞÜ KENDİ KENDİME YAPIYORUM.
ŞİMDİ BİRAZ YORGUNUM CNM UYUYUP BUGÜNÜ GEÇMİŞTE BIRAKMAK İSTİYORUM. TEKRAR GÖRÜŞMEK ÜZERE CANIM

canım özlemim benim öncelikle yaşadığın şeyler için kendini bana karşı asla mahçup hissetme, biz birbirimize söz vermedik ki o sözü bozmuş olasın, biz birlikte bi sevgi yolculuğuna night ve özlemi yeniden yetiştirme yolculuğuna çıktık, bu yok çok uzun canım, şu an hissettiğin tüm düşünceler,hisle, pişmanlıklar bi yanılgı, öyle olmasa neden hepimiz aynı şeyleri hissetmiş olalım. canım benim zihnimide değişim  2 yıldan beri sürüyo, bi noktaya geldi zihnim ve ruhum ve ihtiyaç duymadı ona, attı. bilmiyorum bi oturuşta hiç o kadar yemişmiydim, hepsini unuttum gitti, geçmişte kaldı, hatırlamıyorum, çünkü yerine o kadar güzel şeyler ekmişim ki. fakat hala nightı yetiştirmem devam ediyo. beden bilincinden ruh bilincine ben de tam geçebilmiş değilim, bu da zaman istiyor çünkü. sana 2,3 gündür sana yazamıyorum ya. başıma şöyle bi olay geldi geldi, düdüklü tencerenin havasunı tam aldırmama sonucunda buharı yüzüme patladı, çok şiddetli diildi ama yüzümde çok acı hissettim. neyse soğuk bişeyler koyduk o akşam bişey yoktu yüzümde ama ertesi gün yüzüm siyah, ara ara siyahlıklar var, bildiğin yanmış yüzüm. çok üzüldüm ilk gün,bilsen nasıl üzüldüm sonra farkettim ki hala beden bilincine bağlıyım, elbette kolay değil hemen ruh bilincine ulaşmak, bu zamanla olucak. canım uzun uzun konuşmamız lazım. lütfen gel yanıma güzel olucak,çok güzel olucak, ailem ve ben seni özlemle bekliyoruz canım. haaa yüzüm iyi şimdi çok şükür ve o anımda dolapta yiyecekleri,abur cuburları düşündüm bilerek, bi kıpırtı bile olmadı inan içimde demek ki dedim herşeyde bi hayır var, bu olay bana onu artık tamamen terk ettiğimi gösterdi, yani herşey zihinde bitiyo,zihin değişince o seni bırakıyo zaten iyiyim şimdi kremlerimi kullanıyorum, geçicek inşallah sevgiyle de. canım hayaller bile kurmaya başladım ben,gelmeni istiyorum çok, ben seni gerçekten çok seviyorum. ayın 30unda istanbula yola çıkıyorum, en kısa zamanda otobüs biletimi aldım haberini bekliyorum.

SELAM CANIM, ÇOK GEÇMİŞ OLSUN, NEYSEKİ CİDDİ BİRŞEY OLAMAMIŞ, KENDİNE DİKKAT ETMELİSİN, ALLAH KORUMUŞ. BEN DE 2 GÜNDÜR NETE GİREMEDİM. ÜNV. DEN ARKADAŞIM BURDA BİRKAÇ GÜN DAHA KALACAK AMA İNAN GELMEYİ ÇO