Hatunca.NET Forum

Hatunca.net => Hatunca.net Yazılar => Konuyu başlatan: kader_60 üzerinde Mayıs 06, 2008, 10:19:23 am



Konu Başlığı: Seni hiç unutmadım..
Gönderen: kader_60 üzerinde Mayıs 06, 2008, 10:19:23 am
http://www.hatunca.net/content/view/951/243/ (http://www.hatunca.net/content/view/951/243/)
Alıntı
İnsan yaşlandıkça “yaptıklarından” çok  “yapamadıklarından “ pişmanlık duyuyor... . .


Konu Başlığı: Ynt: Seni hiç unutmadım..
Gönderen: kader_60 üzerinde Mayıs 07, 2008, 12:50:59 pm
okuyunca gözlerim doldu,sanki geçmişten kendimden birşeyler buldum.isterdimki annem saçlarımı okşasın,kızım diye sevsin beni.severdi elbet beni bunu biliyordum fakat,hep kalbiyle içinden sevdi beni,şu an annem yaşıyor ve çok şükür iyi fakat,ben annemin dizlerine yatmak,yanaklarını avuçlarımın içine almak gözlerine bakmak,annemi öpmek istiyorum fakat yapamıyorum.aşamıyorum içimdeki duygularımı.yapmak istiyorum fakat yapamıyorum.annemi çok seviyorum,bana hayatı boyunca kol kanat gerdi,elinden gelebilecek herşeyi yaptı.ama saçlarımı taramasını,göğüsüne yatmayı,üzüldüğümde sevincimde gögsünde ağlamayı isterdim.benimde kızlarım var,üzüldükleri sevindikleri zaman bana sarılıyorlar,üzüntülerini göğsümde ağlayarak anlattıkları zamanlar oldu.yuvrularımı dizime yatırıp saçlarını okşuyorum,tarıyorum.kızlarımın duygularını dışa vermelerinden utanmamalarını,paylaşmalarını istedim,ben bunu kızlarımda başardım.fakat annemedeçok istedim yapamadım.ama annem kızlarıma daha farklı,bazen kızlarımla anneme bakıyorum,kıskanmıyorum,aksine hoşuma gidiyor,keşke banada yapsaydın anne,benimde saçlarımı okşasaydın,dizine yatırsaydın diyorum.bana bu fırsatı neden vermedin diyorum.benim annemden beklediğim tüm manevi duyguları,annem kızlarıma veriyor.her şeye rağmen ne olursa olsun annem seni çok seviyorum,allah başımızdan eksik etmesin seni,dünyalara bedelsin.allah sağlık uzun ömür versin sana annecim,bir tanesin.


Konu Başlığı: Ynt: Seni hiç unutmadım..
Gönderen: cavidan üzerinde Mayıs 08, 2008, 12:04:03 am
anne anneciğim bu sözü söyleyemeyeli tam  22 sene oldu annem seni hiç untmadım bazen kendimi çok yanlız ve kimsesiz  hissettiğimde ne çok istedim seni yanımda anne nerdesin bak nasıl canım yanıyor gel bırakma beni sensiz dedim ama sesimi duyan yoktu önceden anneme çok kızardım neden beni bırakıp gittin  neden yoksun diye şimdi demiyorum artık bu annemin elindemiydi sanki gitmek bir anne 3 küçük yavrusunu bırakmak istermi hayır annemin hastenedeki son gecesi teyzeme yavrularımı getir son kez göreyim demiş fakat hastane  izin vermemiş canım annem yavrularına hasret giittişimdi ben anne oldum bilsem hastaneye gidince bir daha geri dönmücem  nasıl yanar yüreğim yavrularım bensiz ne yapar kime anne der kim başlarını okşar kim ağlayınca teselli eder ALLAHIM  çok acı bir durum hep dua ettim çocuklarım 9 yaşındayken ölürümde yanlız kalırlar diye annemi o yaşta kaybettiğim için bende  bir korku vardı çok şükür yaşıyorum çocuklarım az çok büyüdü kendilerini bakacak yaşa geldi ama ne olursa olsun çocuğun yaşı kaç olursa olsun anne olmalı başında her yaşta anneye ihtiyaç var ben 31 yaşındayım hala annem diye hüngür  hüngür ağlıyorum yanımda anne dense içim sızlıyor tabi belli etmiyorum şiirde dediği gibi sol yanım ağrıyor annemmmmmmmmmmmmmm