Hatunca.NET Forum

http://www.hatunca.net/content/view/2412/120/ (http://www.hatunca.net/content/view/2412/120/)

Bende hep bu durumu yaşıyorum son günlerde.13 yaşındaki oğlum1.75 boyunda ve ben ona artık başımı kaldırarak bakabiliyorum
insan bir garip oluyor.daha dün kucağındaki yavrun,bugün yere göğe sığamıyor.
böyle durumlarda belki bizde yanlışlık yapıyoruz.boyu kadar sorumluluk bekliyoruz.ruh dünyaları boyları kadar hızlı büyümüyor ki...

son satır içimi acıtarak yalayıp geçse de, ben bu yazıdan umutlandım. oğlumun da böyle büyüyebileceği, istemeden de olsa elinden aldıklarım-ızın onu etkilemesinin artık önemi kalmayacağına dair umutlandım, üzüntüm, kaygım bir an için yerini sevinçli bir bekleyişe bıraktı. ben de oğlumla arkadaş olarak gezmek, yetişkin ilişkisi kurabilmeyi istiyorum.bu yazı benim için başka önemli oldu. sevgiler iilhan, neler yarattığınızı bilebilseydiniz içimde, ama bu kadar anlatabiliyorum işte.

Benim oğlum daha dörtbuçuk yaşında ama inşallah ilerleyen zamanda oda bana bir kahve ısmarlar. Karşılıklı sohbet ederek kahvelerimizi yudumlarız.
    Ne kadar güzel ana oğul ilişkisi,allah bütün annelere inşallah bu duyguyu tattırmayı nasip etsin.

Ne güzel yazmışsın...

Bu kötü günlerde geçecek...

GELECEK GÜZEL GÜNLER GETİRECEK...

Umut verdin bana...

SICACIK.

anne değilim ama, o kadar duygulandım ki
  yazınızı okuyunca..allah huzur ve mutluluktan ayırmasın evladınızı da sizi de...

belki benim de olur öyle selvi boylu bir oğlum,bana kahve ısmarlar kimbilir..

bir umut ..belki birgün..

yazınız beni aldı götürdü...sanki bende yan masadan sizi izliyor gibi oldum...

inşallah birgün sizin yaşadığınız bugünü bende yaşayabilirim...

ne mutlu size...annesine bağlı bir evlat yetiştirmişsiniz...

...

Tüm yaşanmışlıkları ve beraberindeki bütün yorgunlukları unutturan bir fincan kahve.. ne hoş... üstelik bir de bunu oğulunuzla birlikte yapıyorsanız hayatta tadabileceğiniz ender lezzetlerden biri olsa gerek diye düşünüyorum.

Caddede kol kola attığınız her adımda yaşadığınız o dinginlik ve huzur zamanını buradan seyrederken, eski İstanbul fotoğraflarına baktığım zaman aldığım keyfi hissettirdi bana... bir yandan özlem, bir yandan huzur.. ve öyle güzel bir armoni iç içe..

Ve belki bir gün bende... İstiklal Caddesinde belki bir gün.. dedirtti bana.
Akşamın bu saatinde herşey yerini kasvet ve sıkıntıya bırakırken bende, içimde bir yerde uzak bir zaman ama belki hissini uyandırdı.. yaşama dair ne varsa yaşayabilmiş olma ümidini..

Biraz umutlandırabildiğim zaman,biraz hayal kurdurabildiğim,bir an için gözlerinizin önünde birşeyler canladırabildiğim zaman...Her ne olursa olsun önemli değil birşey düşündürebildiğim ,hayal ettirebildiğim zaman....

Öyle mutlu oluyorum ki...

Çünkü böyle zamanlarda boşuna yaşamamış , tüm yaşamışlığımı kendi gözlerimin gördüğü gibi yazarak size aktarmış oluyorum...

Çocuklar her zaman çocuk...benimki de dahil olmak üzere hepsi ( bir zamanlar hepimizin olduğu gibi ) yeteri kadar sinir bozucular kabul ediyorum..Hele ergenlik ve sonrasında...Bu sinir bozucu olma durumunu kabul ettiğiniz zaman ,durumla ve dolayısıyla kendinizle barışıyorsunuz...Aklınızın bir köşesinde bulunsun... :)

Bütün güzel cevaplarınız ve katılımınız için teşekkürler..

İnci

Okuduğum zaman aynı duyguları ben de ne çok yaşıyorum diye düşündüm.Onları öperken mesela artık hiç eğilmiyorum(bunu çok yaparım)  ;) Birde zaman ne çabuk bu kadar ilerlemiş diye şaşırıyorum. Yazıyı çok beğendim. Eline yüreğine duygularına sağlık diyorum.

Yazıyı okuyunca kendimi düşündüm ,tıpkı benim oğlumu ve beni anlatıyor.Benim oğlumda 13 yaşında ama ben ona kafamı kaldırıp bakıyorum,43 numara ayakabı giyiyor :oşimdiden boyuna bosuna bakıncakarşımda bir delikanlı var diyorum,maşallah.Sonrada ne çabuk büyüdü diyorum,sanki daha dün dünyaya gelmiş gibi geliyor.Zaman çok çabuk geçiyor onlar büyüyor biz yaşlanıyoruz. :(Yazınız çok güzel ve anlamlı ellinize ve yüreğinize sağlık.

İnci hn, cok güzel bir yazı teşekkür ederim bizlerle paylaştığınız için.içimi ısıttı şu soğuk günlerde varolun elinize sağlık...
sevgiler,
derya

 Müthişti... Benimde oğlum var daha 7 yaşında bizde bazen çıkarız kafede otururuz sohbet ederiz... Her sene onunla daha da gurur duyuyorum ve her hareketinde duygulanıyorum,tıpkı yazıda duygulandığım gibi... Çok güzeldi cidden kutlarım..