Hatunca.NET Forum

5 yıllık evliliğimin son üç senesi aile sorunları nedeniyle bomboktu. İlk seneler ise niye biz birbirimizi geç bulduk diyorduk... Sonunda beni aldattı. 4 aylık bir ilişki. Kadın uzakta... Vazgeçtiğini söylüyor.. Bensiz yapamayacağını...  Bir oğlumuz var. Ama inanmıyorum.... Bir şans verdim ama hep aldatılacağım duygusu var içimde ve dolayısıyla nasıl olsa biz ayrılacağız. Ben çalışıyorum. Bir şekilde yaşarım.... oğlumla birlikte...

tecrübelerinizi paylaşırsanız mutlu olurum

bu konuda çok fazla bir şey söyleyebileceğimi sanmıyorum aslında aylaergin. Yani duygusal süreç bu neticede. Herkeste farklı işliyor bu süreç. Yani kesin karar verildi mi ? Bitiyor mu ? Acaba toparlanabilecek bir şeyler kalmışmıdır ? İşte insanın tıkandığı anlardan biri. Siz karar vermişsiniz. Verdiğiniz kararın süreçleri konusunda bilgi almaya çalışıyorsunuz doğal olarak. Ama ne denilebilir ki böyle bir durumda.

Asıl merak ettiğimse verdiğinizi söylediğiniz sanş eşiniz tarafından doğru kullnılabildi mi?  Yani böyle bir duygu elbetteki var ama duyguyu destekleyen eğlem var mı? Siz aldatıla olasılığını ne kadar sıklıkla düşünüyorsunuz. Acaba yoğun düşünce sizi bunaltmış olabilir mi ? Elbetteki herkes hayatını bir şekilde devam ettirecek. Ama o bir şekilde dedğiniz hayatın sınırları belli mi? gerçekten zor bir durum.

Çok teşekkür ederim. Yazınız aydınlatıcı oldu. 5 yıl emek veriyorsunuz ve tabiki toparlanacak bir şeyler kaldımı diye düşünüyorsunuz.

Ama karşınızdaki kişi iyi niyetinizin son damlalarında olduğunuzu kavrayacak durumda değil. Çünkü siz vermeyi o almayı seçmişsiniz. Yıllarca alçak eşek olmuşsunuz. Yani umut etmek istesenizde umut yok.

Ayrıca bitti diyor ama bunu o söylüyor. Ve inandırmak için hiç bir şey yapmıyor. Adam kendisiyle meşgul. Ayrıca bitse bile bi kere ten tene dokunmuş.

Ben bunun içinden çıkamıyorum.  Şimdilik kesin bir karar vermedim. Şans verdim çünkü ailemde şahit oldu. Hangi anne baba çocuğunun boşanmasını isterki. Benim hislerim onun bu şansı da kötüye kullanacağı yönünde...

Ve diyorum ki zamanla yavaş yavaş ayrılığa duygu olarak hazırlayabilirim kendimi...

Bu nedenle tanımadığım ve beni tanımayan insanların fikirlerine ihtiyacım var....

Buna nasıl hazırlar ki insan kendini. Basitçe bir önerim var. Kimbilir ne zaman olacağı bile belli olmayan bir konu için bugünde kendinizi acıtmayı seçmeyin bence. Buradan herşeyi yazamıyorum ama anlıyorum ne demek istediğinizi. Bırakalım zaman ne getirecek. Öyle veya böyle yaralar açılacak. Bırakalım açılsın. Hep açılıyor zaten. Biz sarmak için burada oluruz. Ama gelecekte olması muhtemel bir durum için bugünü de ızdırap dolu geçirmeyelim. Sanki duyar gibiyim. Yaşadıklarımı biliyor musun ki, bu kadar kolay mı dediğinizi? Sizi temin ederim kolay olmadığını biliyorum. Ve bir şey daha biliyorum. Gelecek her zaman dünden daha güzeldir. Ben şunları yaptım. Peki o ne yaptı diye sormamak lazım. Bu daha çok acıtır insanı. Biz buradayız yaraları sarmak için. En azından kendi adıma ben burada olacağım.

inanın şimdi gözlerim doldu... Elbette bun u yaşayan anlar....  Vazgeçmekte o kadar kolay değil gerçekten çünkü o masum yavrunun yüzüne baktığımda içim acıyor. Benim babamda iyi bir baba değildi ama iyiki baba olarak yanımdaydı diyorum. Bu çok canımı yakıyor. Kendim için acım daha hafif. Yeniden evlenebilirim. Mutlu olabilirim. Ama onu baba gerçeğinden haklıda olsam koparmak yanlışmı acaba diyorum. Annem bizim için hep kaldı çünkü. Benim sorunum galiba biraz toplumsal olarak yerleşmiş yargılarla ilgili...

teşekkürler iyi akşamlar

Siz mutlu olmadığınız sürece o yavrunun da mutlu olması mümkün olmayacak. Site içerisinde içinizi rahatlatacak bir sürü başlık var. Dolaşmanızı öneririm. Ben eminim ki kendinize yakın bir şeyler bulursunuz. Yükünüz bu kadar ağır olasaydı daha çok konuşurduk. Ama bazen kelimelerin kifayetsiz kaldığı noktalar oluyor.

Toplumsal olarak yerleşmiş yargılar sizi mutlu etmiyorsa Kişisel Gelişim bölümüne göz atmanızı öneririm.

En güzel akşamlar. Aramıza hoş geldiniz.

Güven bittimi evli
lik can çekişir ama çocuk olduğu için kendine ve çocuğuna bir şans ver. İlerde acabalar yaşama. Maalesef erkekler bu konuda zayıflar bize düşman yine bizim gibi kadın. Bir erkek ne kadar ilgi göstersede kadın istemeden bir şey olmaz. Yuva yıkan kadınlar sizde kadınsınız unutmayın evlileri lütfen rahat bırakın.

mesajınız için teşekkürler.. Yuva yıkanın yuvası olmaz değil mi? Ama ne yazıkki sizinde yuvanızı elinizden alıyorlar....Bu çok garip bir çelişkiii....

Zaman sizede çalışıyor aflar şımartıyor ortamı oldukça hatalar yenileniyor.Kendiniz ve çocuğunuza rahatı huzuru verin siz eşiniz boşansanız bile çocuk boşanmıyor.Daha dengeli ebeveyn yapısı oluşur.Siz kendinizi toparlayın aileniz zaten sizin kararlılığınızı görünce üzülmenize izin vermezler.

merhaba
acele karar verme güzelim hele öfken bu kadar yoğunken zamana bırakmalısın güvenini nasıl kaybettiyse  aynen güvenini  kazanmak için çaba sarfedip sarfetmediğini görmen gerek zaman içersinde tamir edilebilecek bişeyler varsa  bu şansı en azından cocuğun için kullan yıkmak cok kolay çünkü
evliliğini bitirmeye karar verebilirsin ama ya cocuk
hemikinci evliliğin iyi olacak diyede bir kesin ihtimal yok iyide kötüde olabilir
aldatmayan erkek varmıdır acaba  ben aldatmadım diyen erkek yalan söylüyordur
beni yanlış anlamanı istemem demek istediğim kendini feda et kurban et  değil
ama hem kendine hem coğuğuna hem evliliğine verebileceğin bütün şansları ver yinede kurtaramassan en azından yapmam gerekenleri yaptım olmadı dersin bitirirsin
senin en büyük şansın ekonomik özgürlüğün olması 
bu yüzden toplumsal baskılar sorun olmaktan cıkar diye düşünüyorum
bende cok kereler bu kararı almayı düşündüm ama ekonomik özgürlüğüm olmayınca  zaten hayata 1-0 yenik başladım malesef düşünmekle kaldım her seferinde
en iyi karar kendi kararındır bunu unutma

aldatmışsa benim kanımca yine yapacaktır .eğer ekonomik gücün varsa kendi ayakların üzerinde durabiliyorsan neden bu üzüntü ve sıkıntıları çekmek.çocuk içinse inan bana çocuklar mutsuz bir ortamda daha da mutsuz ve asi oluyorlar.

Boşanma kararı vermek çok kolay, boşanmakta.Ben 16 yıllık bir evlilikte defalarca karar verdim defalarca ayrıldım,defalarca bir araya geldim.Ama olmuyor.O yaralar kapanmıyor büyüyor,çocuklar küçükken farkında olmasalarda büyüdükçe onlar daha da etkileniyor.Ben çok zor ayrıldım.Ama ayrıldım.Maddi özgürlüğüm vardı zaten,iyi mesleğimde.Eski eşimle artık asla bir araya gelemem,istemem de zaten.Ama bazen evliliği özlüyor insan.Az önce yeni evli elemanım kocasıyla konuşurken sesindeki sevecenlik,heyecan içimi acıttı.Ne hayallerle evlendik her birimiz.Ama bazıları hüsranla sonuçlandı.Bence bu dönemde sorgulamamalı insan kendini de karşısındakini de.Ha yapabiliyormuyum ,bazen.Zor bir dönem.Ama geçecek.Sabır ve kendine güvenle,yürek sızısına alışarak.