Hatunca.NET Forum

http://www.hatunca.net/content/view/1012/120/ (http://www.hatunca.net/content/view/1012/120/)

            Cigdem hanim cok tesekkurler bu yaziniz icin. Okudugum, okuduklarimi anladigimi dusundugum halde bu Pazar gunu oglen yemeginde bulusacagim arkadasima karsi yeterince empatik olamamktan buyuk bir endise duyuyorum, hatta korkuyorum.
            Arkadasim benden yasca cok daha buyuk ve benim Acik Ogretimde ilk sene ogretmenimdi. Eger Mary olmasaydi belki ben 3 yillik ogretimimi tamamlamaz ilk seneden vaz gecerdim, bana cok emegi gecmistir, kendisini cok severim. Her zaman kendimden cok daha guclu gordugum bu dostum 1 Temmuzda esini kansere teslim etti ve cocuklarida yok. Su anda kendisini nekadar yalniz hissediyor oldugunu tahmin edebiliyorum. Icinde bulundugu bu cok nazik durum karsisinda onu incitmekten cok korkuyorum. Zamaninda bana verdigi destegi ona verememekten korkuyorum.
           Bu gun telefonda onunla konusurken kendimi cok fazla konusur buldum. Kendi yalnizligimi anlatarak onu anladigimi gostermeye calistim ama kendimi iyi bir dinleyici gibi goremedim. Peter oleli sadece iki ay oldu Mary icin henuz hersey cok taze ve ben ne yapacagimi nasil davranacagimi bilemiyorum ve cok uzuluyorum. Kabuk baglamaya baslamak uzere olan bir yaranin uzerindeki kabugu istemeyerek farkina varmayarak koparma endisesi gibi bir sey bu. Yeterince empati gosterebilmek icin bu duydugum endiseyi, korkuyu asmam gerekiyor  ama bunu nasil basarabilecegimden emin degilim? Bir insanin sevdiginin kansere yenik dususunu seyretmesinin ne kadar travmatik bir surec oldugunuda cok iyi biliyorum ama benim bu deneyimlerimi onunla paylasmam ne kadar faydali ne kadar faydasiz olur bilemiyorum.

evet çigedem hanım çok teşekkürler gerçekten güzel bir yazı karşımızdaki insanı anlamak ve onu gibi olayı yaşam ne kadar zordur.
Oysaki hepimizin  sorunu olunca karşımızdaki insandan epati bekliyoruz bunu bu yazıyla daha iyi anladım
şimdi ben insanlarla  karşı daha farklı yaklaşacagım

güzel yazınız için çok teşekkürler çiğdem hanım...bende insanlar arasında empati kurabilmenın çok önemli olduguna inanırım hep...basarıp basaramadıgım tartısılır ama yazınızı okumak buyuk zevk verdi bana...
  sevgiyle kalın...

Sevgili mermaid
Arkadaşınızın yaşadığı sürecin ne kadar zor olduğunu biliyorsunuz ve bu sürecin hızlandırılıp, daha kolay bir hale getirmenin de mümkün olmadığının farkındasınız.  Fakat kendinizi anlatmak her ne kadar onu anladığınızı gösterme çabası olsada, aslında onun elinden sahneyi almak gibidir.  Hiç detaya girmeden sadece onu anladığınızı sözlü olarak söylemek belkide bu mesajı vermenin en kısa ve dolaylı olmayan yolu olacaktır.

Şu anda arkadaşınızın mümkün olduğunca kendini ifade etmesine imkan yaratmak çok daha faydalı olacaktır.   Bazen bu duygulara kelimeler yetmeyecektir, o zaman sessizce onunla oturan, her an elini uzatmaya yada omuzunu vermeye hazır bir dost çok daha anlamlı olacaktır.  Herkes kendi sorunlarından bahsedebilir, önemli olan sessizce acılı kişinin arkasına bir duvar olup, yaslanabilmesi için sağlam durabilmektir...

Siz o acıları yaşayan ve atlatabilen birisiniz ama bunu belirtmenize ihtiyacınız yok.  Kendi acılarınızdan bahsetmek aslında bir tür kendinizi ıspat etme çabası gibidir.  Arkadaşınızı gerçekten anladığınızı göstermek içindir.  Oysa siz dahil hiç kimse gerçekten şu anda arkadaşınızın ne yaşadığını anlayamaz.  Sadece elinden geldiğince anlamaya çalışabilir.  Dolayısıyla kendinize fazla yüklenmeyin, ve imkansız bir rol üstlenmeyin.  Karşınızda ki kişi şu anda sizin yeterliliğiniz ile ilgilenmiyor.  Sadece dayanabileceği birisine ihtiyac duyuyor.  Şu anda sizin yeterliliğiniz yaşadıklarınızda değil, enerjinizde ve dayanıklılığınızda...  Aklınızı değil enerjinizi ve gücünüzü verin arkadaşınıza...

Kolay gelsin

sevgili çiğdem hanım çok güzel bir yazı ellerinize sağlık......bazı şeyleri bildiğimizi sanıyoruz ama neyi ne zaman konuşacağımızı ne zaman susmamız gerektiğini belkide bilemiyoruz......... konuşmadanda bazan susup iyi bir dinleyici olmak daha iyi diye düşünüyorum........

Bu yazı ve verdiğiniz bilgiler üzerinde uzun vadeli düşüneceğim.
Hem dostluklarda hem de iş yaşamında iyi bir gelişim için gerekli bence. Çünkü gerçekten insanların duygularını yanlış anlamak yahut beceriksizce onları olduğundan daha fazla incitmekten korkarım.
Aynı zamanda işimde de bu konular oldukça önem taşıyor, bazen duyguları incinmiş insanlarla görüşmem gerekiyor ve işimi başarılı yapmam onların ruhsal sağlığını tedavi edemesem de onları iyi anlamaktan geçiyor.
Yine dostluklar için de önemli olduğunu düşünüyorum. Daha sağlam ilişkiler için bir dostumuzu böyle bir durumda duygularını daha iyi ifade etmesini sağlıyarak yanında olmak da mutluluk verici.

     Cigdem hanim soylediklerinizi uygulamaya calistim daha az konusup daha cok dinlemeye calisarak, enerjimi ve gucumu vererek. Sonuc: arkadasimla mukkemmel bir gun gecirdim cok tesekkur ediyorum.
    Aramizda gecen butun konusmalar dogal bir akis izledi zaman zaman Peterdan bahsettik, zaman zaman dunya olaylarindan konustuk ve gelecekten bahsettik neler yapmak istedigini sordum? "Bilmiyorum" dedi Dunya uzerindeki gidip gormek istedigi yerleri gidip gorebilecegi onerisinde bulundum. Once tek basina bunu yapmak istemedigini soyledi sonra aklina "eger gidecegim yerlere egitim amacli gidersem yeni yerler tanirken yeni insanlar taniyabilirim ve boylelikle yalniz kalamam" fikri geldi. Cok olumlu ve guzel bir gundu.
     Size yazinizdan ve tavsiyenizden dolayi bir kez daha cok tesekkur ediyorum.   

Sevgili Mermaid
Önerilerimin işinize yaramasına çok sevindim. Arkadaşınız ile geçirdiğiniz bu pozitif tecrübe için sizi tebrik ederim.  Gerçekten empati yapmayı başarmış olmalısınız ki arkadaşınız sizin desteğiniz ile daha olumlu hissetmeyi başarabilmiş.

Bir halk masalında empati!
Göğsü kınalı bir serçe varmış.
Gök gürlediği zamanlar tir tir titreyerek yere yatar.gök yıkılmasın diye
ayaklarını havaya kaldırırmış.
Bir yandan da <Korkumdan kırk kantar yağım eridi>dermiş.
Bir gün birisi dayanamayıp
-Sen kendin beş dirhem gelmessin,nereden oluyor da kırk kantar yağın eriyor? Bunun üzerine serçe şu cevabı vermiş
<Herkesin kendine göre dirhemi,kantarı var siz ne anlarsınız. ;)

  Masaldaki verilmek istenen mesaj bence her canlının kendine göre bir bakış açısı vardır.Dışarıdan bakınca biz onu göremeyiz.
Ve onun bazı davranışına anlam veremeyiz.
Kendimizi o kişinin yerine koyup olaylara onun gözüyle bakarsak,
onun duygu ve düşüncelerini anlamış oluruz :) ;) :)

slm Empatiyi bizler söyle ögrendik "Kendin icin istemedigin bir seyi baskasi icinde isteme" evet bagzen karsimizdaki insanin davranis,hareketlerini sasiririz vede kizdigimiz y,begenmedigimiz yönlerini görürüz bir kendimizi onun yerine koydugumuzda onu daha iyi anlariz sanirim.