Hatunca.NET Forum

Sizi kiskandigini kesin olarak anladiginiz, sizi surekli demoralize etmeye calisan ama yine de sizinle iliskisini tamamen kesmeyen insanlara karsi nasil bir tavir alirdiniz? Hataya hata ile karsilik verilmez ama yok mu sayardiniz, iliskinizi koparir miydiniz yoksa siz de yeri geldiginde onun gibi lafi koyar miydiniz? Ya da ne?

ben ozgurlugune cok duskun bir insanim. Kiskanclik kendimi bir hapishanede hissetmeme sebeb olurdu o yuzden yurutemezdim. Ama once konusmayi denerdim eger bir duzelme kaydetmiyorsa kesinlikle bitirirdim.

kıskaçlık ,yerine göre degişir bence evligsen fazlası sevdigin insanı bogar haytını çekilmez kılar
ama cevrendeki dost degin insanlardansa o kişilerden zara gelir hemen uzaklaşmak gerekir ben öyle yaparım

uzaklasmak lazim diyorsunuz yani...

Kiskancliklarin insanlarin kendilerine olan guvensizliklerinden kaynaklandigina inaniyorum eger sana guvenmesini saglayabilirsen belki degisebilir. Yalniz kiz eger arkadasin mucadele etmeye degecek bir insansa konusmayi dene onun yaptiklarindan dolayi kendini nasil hissettigini soyle ona bir sans ver eger yine duzelmezse karar sana kalmis.

sana bu kıskaclık zarar veriyorsa uzaklaşmalısın tabi

bana zarar veriyor cunku demoralize ediyorlar birsekilde, insan bosver deyip gecemiyor ki

Eger sana zarar veriyorsa elbette bu iliskileri devam ettirmenin bir anlami yok be canim ama iliskini kestigin zaman kendini nasil hissedeceksin onlari ozleme ihtimalin var mi? Diyecegim sen henuz kendini nasil hissettigini soylemedin yani karsi tarafa dusunme sansi vermedin eger bu sansi veririsen ve yine durumda bir degisme olmazsa o zaman iliskini kestiginde kendine en azindan denedim diyebilirsin. Yalniz kiz tabiki yazdiklarim sadece disaridan bakan bir insanin dusuncelerinden baska bir sey degil sonucta iliskiyi yasayan sensin ve en dogru karar yine senin kendi adina verecegin karar olacaktir.

kıskançlık insanın içinde bulunan bir çanavar olarak görüyorum,onu idare etmek her iki taraf içinde zordur,sonuç çoğunlukta kavgalara,ayrılıklara gider.bende anlaşamam boğulurum,daha doğrusu ölürüm.ama ılımlı kıskançlık vardırya,hani talı tatlı kıskançlıklar bayılırım onlara.

Yalnızkız kıskanmak ayrı demoralize etmek,aşalamak,kırmak farklı bir şey bence.Bunu kompleksli kişiliği oturmamış yada hasta ruhlu insanlar yapar ki buda tahammül edilir bir şey değil bence.Bu kişilerle yaşamak insana kendini kötü hissettirir.Uzaklaşmakta fayda var.

Bende derimki o insanlardan uzak dur. Öyle insanlara gerek yok hayatimizda. Zaten oldukca zor bir hayat.

slm arkadaşlar,
Bu siteyi bugün keşfettim ve çok güzel...Ama şimdi yoksunuz. Bence kıskançlık çoğu zaman rekabet duygusunun irrasyonel algılanışından kaynaklanıyor, tabi arkadaşlık ilişkilerinde. Evliliği bilmimiyorum yorum yapmayayım. Ama senin değil bence karşı tarafın bazı sorunları, algılayışları ya da seni algılayış tarzıyla ilgili.Kendini korumalı ve sınır koymalısın derim.Bu senin arkadaşını kırman değil kendini koruman demek.Ama ben bunu henüz başaramıyorum...

ben öncelikle... içimden geldiği gibi davranırdım...
yani nasıl olmasını düşünüyorsam öle... pek duygusal olmak istemem...
ben onu yok sayardım... sivri dilimi kullanırdım... karşı savaş... ama baktım iflah olmuyor uygun bir tarzda bağlarımı koparırdım veya karşılaşmamaya özen gösterirdim...

bence ayrı degil alakalı...kıskanc insan kiskandigini demoralize etmeye calisir. Uzak durmaya calisiyorum ama gelip laf soyleyince veya soru sorunca uzak durmak imkansiz

Ortayasli bi kadın surekli benle ugrasir, ne giymisim, kilo almis miyim vermis miyim, neden rimel surmemisim vs vs her gordugunde bunlardan birer laf soyler, genelde kotu ama iyi soylediginde de mutlaka yanina da bisiler ekler...mesela bugun geldi kilo vermissin ama sakın geri alma dedi, gun icinde ayni lafi gelip gelip 3-4 kere soyledi arkadaslar...Fazla bisi demedim yasi buyuk diye ama sorunlu oldugunu dusunuyorum

 Önemseme yalnız kız!.. Ve bunu ona hissettir.. Bu tip insanlar bu davranış  biçiminden de anlamazlar ama.. En azından sen rahatlarsın :)

 

Sevgili Yanlızkız

Aynı bahsettiğin gibi bir insan devamlı akşamları gittiğim bir yerde var ve bu tarif okadar iyi uyuyorki inanamazsın.

Önceleri canım sıkıldı ancak sonra onu önemsememeye karar verdim ama karşıdaki kişi devamlı üç masa öteden lafa karışıyor. İnsanların içinde yalandanda olsa selam alıyor yanlızken ne beni görüyor ne selam alıyor. Senin anlayacağın kendisi ile diyaloğum "merheba ve iyi akşamlar" kelimelerinden ibaret.

Şu anda politikamı değiştirdim. Niyetim onun açık kötü niyetine karşılık sabrımla onu çıldırtmak ve bunu çok iyi yapıyorum. Adamın dediklerine genelde  kaale alıp cevap vermiyorum ama bazende ama direk olarak şahsıma bir şey sölediği zaman kesin  ve kıs bir şekilde onu bozuyorum ama lafı uzatmıyorum.  Doğum gününde adamı kuluyorum. Her akşam halini soruyorum. Benim  için atıp tutuğunu biliğim arkadaşları ile konuşurken asla onun hakkında bırak kötüyü en ufak ters bir şey söylemiyorum. Şu an herkes onun durumunu anladı. Beni ne zaman çıldırıp onu dağıtacağımı bekliyorlar ama buna ihtiyaç yok çünkü kendisi sabrımdan dolayı cinnetin eşiğinde.


İyi Dostların Arasında Mutlu Kal

deepblue

Böyle kişiler çıkıyor insanın karşısına. Benim de oldu, hem de birkaç tane. Hatta bunlar yakın akrabalardan çıktı.
Önceleri öğrenimimi ve işimi kıskandılar, ilk dönemlerde kendilerinin ne denli rahat yaşadıkları ve eğitim ve işle boşuna uğraştığımı, bunlara harcadığım parayı gezmek ve kıyafetlere vermenin güzelliğini falan... Sonraları bir ara zor duruma düştüğümde hah bak biz ne rahatız, sen boşuna uğraştın, biz yapmadık ama bizde şu var bu var oldu... Yine düzelince ise, tamam ama bak senin hayatında da şu eksikler var denildi... Bitmedi bitmedi, şimdi ben gelip gitmiyorum, bir şekilde görüşmek gerekirse de tavrım hiç değişmedi. Önceden de bu konuları ben açmazdım, yine havadan sudan konuşup, problemsiz o günü bitirmeyi yeğliyorum.
Fakat bunu dışardan birileri yaparsa sanırım uzaklaşmak daha kolay. Çünkü o zaman görüşmediğinizde duygu sömürüsü yaparak sizi üzecek bir aile büyüğü olmuyor.

Öyle çok varki etrafımda böyle insanlar...Ama onları hiç takmıyorum tabi buna çok gıcık oluyorlar...İşimi kendim hallediyorum..Eğer çok çemkiriyorlarsa bir cümlemle çenelerini kapatabiliyorum...Ee kıskananlara gelince yazık kıskansınlar diyorum..Ayağımı kaydırmaya çalışıyorlarsada umurumda değil..Herkes beni bilir tanır...Acayip açık sözlüyümdür...Yeri geliyor köpeklerin bile yüzlerine bakamayacakları vaziyete gelebiliyor bu insanlar... Ama sessiz ve planlı hareket ederim...

Hiçbir şekilde davranmazdım. İstediğini yapar, düşünür, kendi bilir. Bu onun sorunu olarak kalırdı.
Daha önceleri böyle değildim tabii,  ya üzüldüğümü söyler ya da uzarsa öfkelenirdim.
Şimdi bu şeylere o kadar alıştım ki sanırım önce bu duygu nasır tuttu, sonra nasırın acısı ve iyileşmesi uzun sürdü. Artık ne nasır tutmasına izin veriyorum ne yapılanlara aldırıyorum. Çünkü değişim göstermediklerine göre asıl sorun bunu yapan kişilerde.

şimdiye kadar hiçbir yakınımın beni kıskandığını farkedemedim.hiçbir iyi meziyetim yok mu acaba ;Dşaka bir yana arkadaşlarım benimle birlikte olmaktan gayet keyif duyarlar.hem ben kıskançlık yaratacak bir rekabet ortamı yaratmam hiçbir zaman.kendi halimde mutlu bir insanım ben.arkadaşlarım pozitif olduğum için benden güç alırlar.kırk yılda bir moralim bozuk olsa öyle tuhaflarına gider ki beni iyi etmek için ellerinden geleni yaparlar.hem ben öyle kıskanç tiplerle yakınlık kurmam. :D

kıskançlık bir hastalık sen napsan o değişmez , o nedenle sözlerini takmayacaksın ;)

mühim olan kestirip atmak değil onu doğru yola yada bu durumu ortadan kaldırma eğilimi göstermeye çalışmak lazım.eğer mesleğinizde küs olmak die bir kavram yoksa.böyle düşünmek zorundayız.
yapılması gereken nedir die soracak olursanız iş gereği iş ile ilgili konularda mecburen konuşuyorum.onun dışında muhatap olmuyorum

son zamanlarda sadece son sırada oturuyorum dersde..kimseyle konuşmuyorm çok..gerçekten morelimi bozuyolar!!

--------------------------------------------------------------------------------

Sizi kiskandigini kesin olarak anladiginiz, sizi surekli demoralize etmeye calisan ama yine de sizinle iliskisini tamamen kesmeyen insanlara karsi nasil bir tavir alirdiniz? Hataya hata ile karsilik verilmez ama yok mu sayardiniz, iliskinizi koparir miydiniz yoksa siz de yeri geldiginde onun gibi lafi koyar miydiniz? Ya da ne?

MERHABA ARKADAŞALAR

EĞER ARKADAŞIN YAZDIĞI BU KISKANÇLIK İŞ HAYATINDA OLUYORSA VE İŞİNİZİ DE SEVİYORSANIZ ÇIKMAK İSTEMİYORSANIZ FAKAT BU OLUMSUZLARDA İŞ PERFONMASINIZI ETKİLİYOR İSE YARDIMCI OLURSANIZ SEVİNİRİM

İşinizi seviyorsanız sadece işinize konsantre olun, bir süre sadece işinizi düşünün ve olay ve kişilerden uzak durun. Mutlaka o kişi yaptıklarından  bıkmasa da siz işinize yöneldiğiniz için başarılı olamaz. İşyerlerinde iş başarısı önemli, en azından bunu yaşamamış olursunuz.

ben daha çok karşılaşmaya çalışırım, zayıf noktasını öğrenir ve üstüne giderim. pes ettirene kadarda uğraşırım. sonuçta beni kıskanan ve moralimi bozan insanların çoğu ile dengeyi bi şekilde buluyorum. aynı şekilde karşılık verip ezdirmediğim için kendimi bi şekilde saygılarını kazanıyorum

bende uzaklaşmam.aksine dahada yakınlaşır onu tanımaya,artılarını,eksilerini öğrenir ona göre davranırım.üstelik beni kıskanan,aşşağılamak isteyen biri,beni daha bi rekabet haline sokar.
onun oyunundan oynarsan,küçük düşmenin ne demek olduğunu anlıcak bir daha bulaşmıcaktır.yinede her zaman temkinli davranırım o kişiye karşı ,zira böyle tiplere hiç güven olmaz.

öyle insanları hayatımda yok sayarım.ancak ben beni kıskanır ben bana zarar veririm.özellikle kıskanç insanlarla uğraşamam. >:(

ben iyi davranamam malesef hatta yuzune bile bakmaz gormemezlikten gelirim. bu durumlar beni psikolojik olarak cok yoruyor ve yipratiyor.

unutma kıskanılmakta guzeldır kendınde olmayan bırseyı sende goruyor ve
sahıp olamadıgı sey ıcın senı kıskanıyor .. senı kırsa dahı bunun nedenını bılıyorsun ' SEN ONUN OLMAK ISTEDIGI GIBI BIRISIN'

eskiden bende onları huzursuz etmek için bişiyler yapardım..cevap verir bağırır çağırırdım..son bir senedir susuyorum..yine kızıyorum ama susuyorum..sabır gücüm gelişti galiba..sadece susuyorum..

 Gayet net bir biçimde sen beni kıskanıyormusun ne?? derdim.. Ne uğraşıcam ki koparırdım sonra ilişkimi.. Hiç yoramam böyle insanlarla kendimi..

agrasif davranırım..!!!

gerekırse     saldırırım...

aldım belli başlı tedbirler var

1- tokatlayarak
2-yumruk ve tekme yardımıyla
3-kafa atarak
4- son çare topuklarına sıkarak

kendin  nasıl düşünüyorsan öle davranmaya çalış çünkü bu senin hayatın yani  bir başkasına göre şekilendirmekle bu iş olmaz ne  kadar  seversen sev yani bende özgürlüğüne düşkün bir insanım ve öncei ilişkimde  bu vardı  biraz yürüdü ve sebepsiz bitti yani her şeyi düşün mutlu olacağına inanıyorsan eğer  devam et ama bu snein hayatın  VE KİMSE KİMSENİN HAYATI OLAMAZ  UNUTMA ;) ;)

elini kana bulama tenhada iki tokat atarsan kafi :)

Türünden muhabbetleriniz için espri anlayışı daha uygun olabilecek sitelere gitmenizi öneririm.  Görünüşe göre burda ciddi fikir alışverişinde bulunmayı planlamıyorsunuz...

Şu an işyerinde öyle biriyle uğraşıyorum beni kafasına takmış sürekli sataşır tarzda konuşmalar yapıyor amacı bana ters bir şey söyletip büyük bir kavga oluşturmak bu fırsatı ona vermiyorum ama sabrımda taşmak üzere.Konuşabilecek biri değil oldukça seviyesi düşük agresif bir insan sonu nereye varır hiç bilmiyorum.

Merhaba,
Sevgili Simeranya, yazdıkların beni eskilere götürdü ( O zamanlar 20 yaşındaydım, hem fakültede okuyor hem de çalışıyordum), ilk işim entegre bir tekstil fabrikasında ihracat-ithalat bölümünde idi. Aile şirketi olan şirketin emektar işçilerinden birisi fabrikada bir kazada vefat edince, yoksul aileye yardımcı olmak ve iş öğretmek için özürlü olan kızını benim yanıma evrak getirip götürmesi için vermişlerdi.

Hem yardımcı olmak hem de öğrenmesini hızlandırmak için işin dışında ona İngilizce öğretmeye çalışırken kolaylık olsun diye kendi masama ikinci bir iskemle koyarak birlikte oturmak gibi bir hata yapmıştım. Hata diyorum çünkü zamanla benim iskemlemde oturur ve bana yer vermeyerek benim evrakımla iş yaparken bulurdum onu işe geldiğimde. Önceleri çocukça bir davranış diye üzerinde durmadım, sonra alt katta iç-ticaret servisindeki hanımlar bu arkadaşın yeni (!) işini kutlamaya gelmeye başladılar. :)

Ben bir yandan tercüme, bir yandan gümrük ve banka-döviz kurları içinde boğuşurken baktım ki masamda bana ait ne varsa çekmecelere kaldırılmış, arkadaş gelen misafirlerine çay ve kahve ikramlarında bulunuyor:). Bu tabloyu gördüğüm anda, sakin ama kararlı bir şekilde önce kalkmasını rica ettim, sonra da eşyalarını almasını, çekmeceye koyduğu bana ait eşyaları da çıkarmasını istedim.Çekmecelerimin anahtarını değiştirttim, ilave iskemleyi kaldırttım. Misafirleri ile birlikte aşağı kata indi ve ağlayarak ben kötü üvey anneyi herkese şikayet etti.

Hiçbir polemiğe girmedim, sadece işimi yaptım, işimde iyi olmanın getirdiği rahatlık ve yoğunluk zaten gerek bırakmadı.

Şimdi gülümseyerek hatırlıyorum ama birilerinin insanla uğraşmasının ne olduğunu biliyorum, sakın sükunetini bozma, elinden geldiğince sakin ve kararlı davran. Nasıl bir işin var bilmiyorum fakat,  işine yoğunlaşarak onu görmezden gelebilir, belli etmeden de izleyebilirsin bence.

Bu sana ne kazandırır? İşini iyi yapman sana önce kendi içinde sonra da iş çevrende haklı görülmenin en büyük sebebi olacaktır. Neticede orası bir iş yeri ve iş yapmak için orada bulunuyor bulunanlar. Sükunetini koruman ise, her zaman adım atabilecek imkanı verir, istediğin zaman kullanabilirsin. Söylenmemiş her söz söylenebilir ama söylendikten sonra geri alınamaz.

Sevgilerimle.

Bir insana verilebilecek en acımasız ve ağır ceza onu hiçlemek olsa gerek. Farkında olduğunuzu bilmek onun egosunu şişirecektir, bunun yerine her zaman olması gereken yerdeki bir eşya gibi davranmak, işte ben bunu yapıyorum.

beni kıskanana allah sanda versin der hiç üzülmesdim.Çünkü allah her kuluna kıskanılacak bir özellik vermiştir.Unutmayın sizinde kıskanılacak bir uzvunuz mutlaka vardır

bana zarar veren insanların hayatımda yeri yoktur ama bundan önce bana yaptığı yanlışlarını yüzüne çarparım zaten bütün yaptıklarından utanacaktır ve en sonundada artık hayatımda yeri olmadığını söyler arkadaşlığımızı bitiririm

Moralimi bozan olursa yok sayarım onu.İnsana verilecek  en büyük ceza bence.Hiç  saymak. :)

Böyleleri insanı yıpratır ve ne paylaşılabilir ki onlarla?
En iyisi uzak durmak >:(

katılıyorum!

Bütün eksilerini ortaya döker olduğu yere gömerim..

bence once konusup neden boyle davrandıgını sormak sonrada anlasmak eger hala hıc kucucuk bır degısıklık bıle yoksa ozaman uzak durmayı tercıh edıyorum cunku bana gore onu kıskanclıga ıten bısey var durduk yere kımse farklı davranmaz onun ıcın once dınleyıp yardım edıp sonra eger hala ınadım ınat dıyorsa uzak durmalı mesafe koymalıyız bencede bole ben bu taktık hep ıse yarmıs ve sonuc vermsıdır ;)

sunu eklemek isterim arkdaşlar; KISKANAN İNSAN BASİT İNSANDIR...

Tavrımı tarzımı ağırlığımı korurum,sonuna kadar.Asla ve asla o tuzağa düşmeden araya biraz mesafe koyup sınırlarımı çizer bir daha geçmesine izin vermem.Çünkü siz izin vermezseniz kimse sizi küçük düşüremez.

Kıskançlık çok olumsuz bir huy tabii. Sevgilinin normal ölçülerde kıskanılmasını olağan hatta biraz gerekli bile görüyorum. Bunun dışındaki kıskanlıkları iğrenç buluyorum. Başkalarını kıskanan insan, aslında farkında olmadan kendisini aşağılıyordur.

 Bugüne kadar kimsenin para, mal, güzellik, mutluluk, başarı  gibi özelliklerini kıskanmadım. Bana zarar verecek derecede kıskanan insanlar oldu, güzellikle ve iyi niyetle yaklaştım, ulaşabildiklerimle dost bile oldum, kıskanmakta ve zarar vermekte direnenlerdense uzak durdum. Gereksiz çekişmeleri sevmiyorum ve yaşam alanımda bulunmalarını istemiyorum, izin de vermiyorum.

hııımmm,

diğerlerinin bizi kıskandığına mı inanıyoruz ?

Bizi neden kıskansın diğerleri.
Birileri neden bizim moralimizi bozma istesin ?

Birilerinin kendisini kıskandığına inanan bir kişinin, diğerlerine nasıl bakması gerektiğini gözlemesi gerekir diye düşünüyorum. Biz diğerlerinin ulaşamayacağı kadar yüksek bir realiteye sahip miyiz ki diğerlirinin bizi kıskandığına, hatta bizim moralimizi bozmaya çalıştıklarına inanıyoruz.

Eğer diğerlerinden yüksek bir realitede isek, bu kişileri yargılayamayacağımızı neden hatırlamıyoruz. Dikkat... Acaba biz mi diğerlerini kıskanıyoruz ve bu sebepten moralimizin bozulmasına izin veriyoruz.. Hadi arkdaşlar, biraz iç gözlem biraz iç disiplin. Bu soruları cevaplama cesareti olmayan ya da öfke hisseden kişiler için söylenebilecek çok fazla şey yok. Zaten benim sözümde içine bakabilenlere ;)

Sevgili illüzyon, kişilikleri nedeniyle insanları eleştirmeyi sevmiyorum, ancak yorumunu okuduğumda, aslında çok kıskanç, ama kıskançlığını maskelemeye çalışan bir kişilikle karşı karşıya olduğumu hissettim. Bu bir sav değil tabii, sadece his.

Şimdi,  hayatta, gerçekten kıskanç ve kompleksi kişilerin olduğunu ve diğer bazı insanlara dünyayı dar etmeye çalıştıklarını yadsıyacak mıyız? Böyle insanlar var. Gerçeklerden kaçamayız.

Aşırı kıskanç, her fırsatta başarılı insanları demoralize etme çabası içinde olan, hatta bazılarını  hastalıklı diye bile niteleyebileceğimiz insanlar ne yazık ki var. Gereklerden kaçamayız. sadece korunma yollarına başvurabiliriz. Sevgiler.

Sevgili dila34,

Elbetteki hakkın var söyleminde. Elbetteki kıskanan ve diğerlerinin hayatlarını zindan etmeye çalışan insanlar var. Ben diyorum ki, bizim yani bunun farkında olanların yapabilecekleri tek şey, bu kişilerin varlıklarını kabul etmek. Yani aldım, kabul ettim. Sadece bu kadar. Zira diğerleri üzerinde çalışma yapmayacağımız aşikar. Bizler sadece kendi karmalarımızı temizleyerek diğerlerine örnek olabiliriz. Senin moralini bozan ya da bozmaya çalışan kişinin karşısına geçip bunu neden yaptığını sorduğun zaman alacağın cevap "hayır yapmadım, sen yaptın" olacaktır. Buradaki diyalektiği anlayabiliyor musun. Evet aslında doğeru söylüyor o yapmadı. Ben yaptım. Davranışının benim kafamın içindeki duygusal tepki noktalarını harekete geçirmesine izin verdim. Onun davranışı benim kafamın içindeki bir takım korkuların anahtarı oldu ve bu kilit anahtara uyup kapıyı açtı. Bunu biraz daha açıklamak isterim. Neden bazı insanlar kanser olurken, bazıları olmuyor diye hiç düşündün mü. Çünkü bazı insanların yapısı kanser hücrelerin açabileceği birer kilitken, bazı insanların ki değil. Şimdi kanser hücrelerini korkularımız olarak düşünürsek, ve karşımızdaki kişinin davranışını anahtar olarak düşünürsek, sence bizde mevcut olmayan bir korkuyu (kilit) karşıdan gelen bir kıskançlık (anahtar) durumu nasıl açabilir ve bizi rahatsız edebilir.

Dedim ya, biz çalışmayı sadece ve sadece kendi üzerimizde yapabiliriz. Birinin bizi kıskanması acaba biz de hangi korkuyu tetikliyor. Kendimizi neden tehdit altında hissediyoruz. Ben bunun cevabını kendi içimde buldum. Birisini kıskanmaya başladığım zaman, önce ondan uzaklaşıyorum. Yeterince uzakta olduğumu düşündüğümde saldırmaya ve en sonunda da onu yok etmeye çalışıyorum. Eeee herkes karşıya kendi algı merkezinden seslendiğine göre, acaba ben karşımdakinin de bana aynı şeyleri yapacağından korkuyor olabilir miyim. Yani birşeylerimi kaybetmekten, zarar görmekten, ya da adı her ne ise ondan işte.

Son iki gündür kaygılarının ve kaybetme korkusunun esaretinde yaşamaya başlamış biri olarak, yukarıda yazdıklarım iç gözlemlerimin bir sonucu. Şimdi yıkılan kalelerimi tekrar onarmak durumundayım. Kendimi darmadağın olmuş hissediyorum. Henüz yıkım gerçekleşmedi. Ve ben de bir yıkımın olmayacağına karar verdim. Arkadaşımla bu sorunu aşabileceğimi ve konuşabileceğimizi düşünüyorum. Zor bir gün olacak. Bana şans dile ;)

Sevgili illüzyon,

Kendisiyle barışık ve diyaloğa açık insanları seviyorum.  Son yazından dolayı böyle bir kişilik olduğunu düşündüm, teşekkür ediyorum.

Aslında, her insan ayrı bir dünya. Psikolojik ve fizyolojik açıdan farklılıklara sahip. Genetik özellikler mutlaka çok etkili. Ayrıca insanlık alemine ait, çok inandığım ve beğendiğim bir söz var; KİŞİ HERKESİ KENDİ GİBİ BİLİR. Bence çoğu yanılsamaların nedeni de bu. Ayrıca, biliyoruz ki, çocuklukta öğrenilenler kişilik oluşumu üzerinde çok etkildir.

Kendimden yola çıktığımda; ailemce; övünmek, kıskanmak gibi olguların yanlış olduğu, tevazunun, paylaşımın ve sabrın güzelliği  öğretildiği için, ben insanların kıskanç olmayacaklarını, kendinde olanlar ile övünmeyeceklerini sanırdım. Bu "SANI" mın ne kadar yanlış olduğunu da bana hayat öğretti. İşte bu noktada senin "anahtar" olguna katılamıyorum sanırım. Bazı şeyler gözümüzün içine,içine sokuluyorsa, bazen anahtara gerek kalmıyor.

canım dila,

şu anda sana ne söylesem de belli ki bunu duyurmam mümkün olmayacak. Bunun seni sinirlendirmesinden endişe ediyor olsam da yine de söyleyeceğim. Bu senin seçimindi. Yardım etmemeyi de seçebilirdin. O zaman farklı bir durumu yaşamak durumunda olacaktın. Diyalektiği görebiliyor musun. Yaşadığımız realiteleri seçimlerimizle biz yaratıyoruz. Ve bildiğim tek şey, yargılarsak sevmeye zamanımız kalmaz. ;)

ben adamı sabrımla döverim :Dböyle insanlar kısa zamanda çok açık verirler.beni çok rahatsız ederse çok ileri gitmeden haddini bilmesini sağlarım ve mümkün oldukça mesafeli olmayı tercih ederim.kolay kolay kalp kırmam.ama kendimide ezdirmem çünkü ben değerliyim.

Hiç sinirlenmedim sevgili illüzyoncum, dedim ya, her insan ayrı bir dünya. Ayrıca çok haklı olduğun bir nokta var, herkes hakettiğini yaşıyor, sana katılıyorum. Biliyorum ki, yaşadığım her olumsuzluk, yaptığım her hata sadece benim ürünüm. Ben yargılamaktan daha çok sevmeyi tercih ediyorum ve seviyorum insanları, kıskanç, anlayışsız yada her ne olsalarda, çünkü hayat benim için değerli ve insanlar olmasa hayatın değeri ve anlamı kalmaz, önemli olan gerçeklerin farkında olabilmek .,sevgiler :)

tabiki uzaklasmam onun bana yaptıgı seyleri ben neden yapayım ki sürekli yanında olurum ve beni neden kıskandıgını arastırırım insanlardan kaçmak cözüm degill ???

ilk once oyle bir insana karsi temkinli davranir ve cok samimi olmamaya yada soyle soylemem daha mantikli olur ozel seylerimi anlatmamaya calisirdim cunku iyi niyetli bir insana benzemiyor tarif ettigin kisi. Onun niyetini anladigimi cok belli etmezdim cunku yanlis anlayan fesat insan durumuna dusurur genelde bu tarz insanlar. Ee seni kisaniyorum art niyetliyim der mi kimse? Sonunda kendinden ozur bile diletir bu tipler. Bence sen asil bi sekilde davran ve duymamazliga ve gormemezlige gel. Evet zor ama basarirsan en guzel yol bence

önce sabırla ....
 baktım devam ediyor;onu görmemezlikten gelirim ,yokmuş gibi davranırım.

tatli dil yilani deliginden cikarirmis
aynaya nasil bakarsan öyle görürsün...