Hatunca.NET Forum

http://www.hatunca.net/content/view/2271/120/ (http://www.hatunca.net/content/view/2271/120/)

Her nekadar yazdiklariniza hak versemde ben yapamadim keske yapabilsem, keske  o cok deger verdigim insanin beni nasil uzdugunu unatabilsem, birde kendimi affedebilsem sonucta ben izin vermeseydim boyle olmazdi oyle degilmi. Her bos kaldigim anda aklima geliyor yasananlar.   

Affetmek kırgınlığın,küskünlüğün,nefretin hapishanesinden özgürlüğü kavuşmakdır. :)

Evet affetmek, affedilecek kişi(-leri) daha çabuk unutturuyor.
Yazınızın üzerine fazla birşeyler yazma ihtiyacı istemedim bir çok şeyi bir klavyede özetleyi vermişsiniz. Teşekkürler.

hayatımızda affedecek insanlar olmaması dileği ile...

bazı şeyler vardırki affetim desekde aslında derinliklerimizin bir yerinde acık bir yaradır istesende af edemiyoki sen etsende kalpin asla .ve niye ve niye acaba  boşver ya!

Sevgili Arkadaşlar,

Bir şeyi düşünmek ve öyle olması gerektiğini bilmek her zaman onu eyleme geçirmeye yetmiyor. Benim de hayatımda affedip yoluma devam edebildiklerim olduğu gibi affetmek için çaba sarfedip henüz başaramadıklarım da oldu.

Ama yazıda bahsettiğim gibi çok yakınlarımın birilerini affetme ya da hoşgörmeyle zihinsel yüklerini hafiflettiklerini gördüm. En azından o kişiyi hayatınızın odak noktası olmaktan çıkarıyorsunuz, ona zihninizde daha az yer ayırıyorsunuz. Niye bizi mutlu edecek kişilere, hobilere, alışkanlıklara odaklanmayalım. En azından denemek bile önemli. Bugün başaramasakta, yapabilmeye giden yolda bir adım atmış oluruz.

Yorumlarınız ve katkılarınız için hepinize teşekkür ederim.

Leyla

doğru bi yerlerde acısı kalıyo içimizde ama hayatımız kısa ve birine içimizde kin tutmak yerine yaşanılası okadar tatlı duygular varken..biraz esnek yaşamalı insan hayatı beklentileri de çok fazla olmamalı sonra yapılan iyilikler beklentilerimiz arasında olmadığı için daha hoş gelicek belki de bize...

biz su kısacık hayata insanlar niye gecınemıyoruz da bırbirlerımze zarar ver bılmek için yarşıyoz.

anlamsız olan aslında hayat değil bizler bu duruma anlamsız laşdırıyoruz bizler nankörüz nakör

Öyle yüce bir duygudur ki,içiniz o kadar mutlu ve huzurlu olursunuz ki bunu tarif etmek bile zor.Tabii benim bahsettiğim;affedilecek konunun önem derecesine göre değişeceği.Keşke hepimiz affedici olabilsek.

bence affedebılmek bır erdemdır bu erdeme herkez nail olamaz
bız affetmeyı bılelım kı bızımde yaptıgımız yanlıslar olabılır o zaman affedılmeyı bekleyebılırız ınanın kı kın gutmek,nefret etmek ınsana hıcbırsey
getırmıyor

Affetmek erdemdir..! peki birkaç kez affettiğinde eperdemli mi olursun? Yada affedilecek kişi artık haddini aşmış olmuyor mu?İnsanlara olduğun gibi yaklaşırsan,ikiyüzlülük yapmaz insan gibi davranırsan af dilemek zorunda kalmazsın..Ama affetmem gerekecekse yapılan eylemin derecesine göre belki bir defaya mahsus olmak üzere affedebilirim...

Affetmek bize sunulan bazı güzellikleri görebilmek için hoş bir fırsatttır.

Affetmek büyüklüktür insanlara  verilen en güzel huy tabi herkez kullansa ve böyle yapasa ne güzel olurdu.