| Sevda06'dan Mektup |
 |
 |
 |
| Cigdem Alper tarafından yazıldı | |||
| Pazartesi, 16 Mayıs 2005 01:48 | |||
|
Bir çoğumuzun yaşadığı duyguları içtenlikle yansıtan bir yakarış...
Merhaba, hep yapmak istediğim şey psikoloğa gitmekti. Ama bunu hiçbir zaman yapamadım. Akşam üzülerek yatınca sabah kalkıp gidecem diyorum ama gidemiyorum. İmkanlarımda var. 25 yaşında bekar bir bayanım. Özel bir şirkette çalışıyorum. Aile durumumda iyi ama çok mutsuzum. Bi garibim. Hergünüm aynı ne çok mutlu olup gülebiliyorum nede bişeye çok üzülebiliyorum. Aslında üzülüyorum ama sadece arkadaşlarımla tartışırsam. Saatlerce ağlayabiliyorum. Önceden ailemle sorunlarım vardı akşam ağlayarak yatardım. Şimdi ise hiç ağlayamıyorum bile. Sanki hiçbişey olmamış gibi davranıyorum. O kadar hissizimki. Bunları nasıl anlatacağımı bilmiyorum. Mesala çok sevdiğim arladaşlarım var ama onlarla birlikte biryerlere gidince bile sıkılıyorum. Söyledikleri herşeyin altında birşeyler arıyorum sanki. Bir ortamda bana söylenen birşey olunca hemem suratım değişiyor. Bunu onlarda söylüyor. İnsanları kırmamak için elimden gelen herşeyi yapıyorum. Çok ince düşünüyorum. Kafamı herşeye takıyorum. Yani bi anda değişebiliyorum. Çok çabuk insanlardan soğuyorum. Alınganımda ama ben insanları kırmamak için elimden geleni yaparken, bu kadar ince düşünürken onlardan olumsuz bir tavır gelince ister istemez düşünüyorum. Üzülüyorum. İşime gelince 1,5 yıldır aynı yerde çalışıyorum. Şirketin maddi probleri vardı ve halada var. İdareci konumda çalışıyorum ama bu sıkıntılarla uğraşmaktan çok sıkıldım. Çıkmak istiyorum fakat şirket kapanacağı için bekliyorum. Maddi olarak alacağım var. Aslında bu işyerindeki belirsizlikte beni mutsuz ediyor çünkü ha kapandı, ha kapanacak yok şöyle, yok böyle derken olaylar uzun zamandır devam ediyor. İşime aşıktım ben. Aşk hayatıma gelince hayatımda kimse yok.Çünkü bilmiyorum ciddi bir ilişki istiyorum. Öyle evlenme meraklısıda değilim. Ama yanlızlığa çok alıştım. Ailemle yaşıyorum. Kendime ait bir dünyam var. Günlerim iş ve ev arasında geçiyor. Pazar günleri izinliyim, genelde evdeyimdir. Yada yanlız gezmeyi severim; sevgilimde olmadığından. En çok zevk aldığım şey cüzdanımı cebime koyup, telefonumu boynuma asıp rahat bir pantolon giyip, çanta falan almadan gezmektir. Alışveriş merkezlerini gezerim, takı dükkanlarını, yada bir parkta otururum. Çok arkadaşım yoktur, zaten hayatta dostum diyebileceğim 2 yada 3 kişi var. Onlardan sadece biriyle aynı şehirdeyiz; aynı yerde çalışıyoruz. O evli olduğu için hafta sonu görüşemiyoruz. Ha aşkdan bahsediyodum. Galiba bir kere aşık oldum. Uzun bir birliktelikti. Çok uzun zamandır kimseyle birlikte değilim. Öyle biri olsun ki hayatımda ilk günki gibi seveyim istiyorum ölene kadar. Böyle çok anlattım. Yanlış anlatımlarda bulunmuş olabilirim. Bunlar için özür dilerim. Aslında yazacak çok şey var ama şimdilik bu kadar yeter. Siteyi tam olarak daha inceleyemedim.Sanırım cevap yazıyorsunuz. Bana yardımcı olabilirseniz çok sevinirim. Yorumlarınızı bekliyorum. Şimdiden teşekkürler.... Sevda06
Favori olarak işaretleyin
Favorilerinize ekleyin
Bunu e-posta ile gönder
Okuma: 3060 Geridönüş(0)
Yorumlar (0)
 Yorum yaz
|
Bu yazı için geridönüş linki
Yorumları göster/gizle
Yorum formunu göster/gizle