| Yaşam ve Ölüm |
|
|
|
| Ümran Akça tarafından yazıldı | |||
| Cuma, 31 Temmuz 2009 22:44 | |||
|
Doğarken ağladı insan.Bilinmeyenden gelen,yumuk elli ,küçük gözlü,dişsiz ağzıyla etrafındaki herkesi sevince boğan bir yaşama merhaba demişti gözyaşlarıyla... Süt kokan teni,karnı doyduğunda bile gülen yüzüyle 'Umut' koymuşlardı adını,umut olacaktı ailesine.Kınalı elleriyle annesini gördü önce.Biraz nasırlı,biraz yorgun ama her zaman sıcacık bir sevgiyle kendisine uzanan ellerini sevdi en çok annesinin.Babası;göğsünde huzur bulduğu babası.ve aileye yeni katılan küçücük bir bebek.Adı Umut,sorumluluk büyük yani...Tarlada buğday başağı,evde aş,havada güneş,ülkede huzur,mutluluk...Bebek küçük,adı büyük.Adı Umut,sorumluluk büyük yani... Umut okula gidecek,okulda hem davranışlarıyla hem zekasıyla var olduğunu kanıtlayacak. Koşacak,yüzecek,resim yapacak,iyi bir müzisyen,uzman bir tarihçi ,biyolog,sosyolog,doktor, mühendis...herşey olacak,herşeyi bilecek,aradan en istediğini seçecek.Adı Umut,sorumluluk büyük yani... Umut büyüdü evlenecek,en güzelini,en yakışıklısını,en akıllısını,en çalışkanını,en iyisini seçecek,yüzde yüz uyumlu bir aile oluşturacak.Aile mutlu olacak,aile temel çünkü,herşeyin temeli.Küs yok,dargın,kırgın yok,yanlış tercih yok.Aile bütçesini denkleştirme derdi yok.Adı Umut,sorumluluk büyük yani... Umut yaşamı boyunca hep arayacak,en güzel şiiri,en büyük aşkı,en çok parayı.,en doğru işi.Yaşam ve ölüm arasında biriktirdiklerini farketmeden bir ömür boyu arayışla ve hep bir başkasının umutlarını gerçekleştirmek için yaşayıp duracak.İlk ve son gün arasında nereye ve nasıl gideceğini bilmeden,neden koştuğunu anlamadan ve etrafındaki güzellikleri yaşayamadan. Yaşam ve ölüm kimi zaman uzak,kimi zaman yakın iki arkadaş.Umut ise küçük bir çocuk.Bilmem aradaki mesafeyi koşmaya gücü yeter mi? Öldüğünde ardınsıra ağlayan bir dolu insan bırakabilir mi? Ümran Akça
Favori olarak işaretleyin
Favorilerinize ekleyin
Bunu e-posta ile gönder
Okuma: 992 Geridönüş(0)
Yorumlar (0)
![]() Yorum yaz
|




