Belgin Eryavuz'un en çok okunan yazıları
Belgin Baykal'ın en çok okunan yazıları
| Gözyaşları Bile Sessiz... |
|
|
|
| Belgin Eryavuz tarafından yazıldı | |||
| Pazartesi, 08 Haziran 2009 16:52 | |||
İnsan zaman geliyor öylesine büyük ve değişik dertlerle karşılaşıyor ki; o anda ne yapacağını, nasıl hareket edeceğini bilemiyor. Hatta yaşadıkları ile arasında sanki bir sis tabakası varmış gibi olaylara sadece bakakalıyor.
Eli, ayağı adeta tutmaz oluyor. Ne yapması gerektiğini bilemiyor, hatta neyi nasıl düşünmesi gerektiğini bile kestiremiyor. İşte o anda gözyaşları sessizce yanaklarından süzülüyor usul usul.Paylaşamıyor dertlerini, kimselere içini açamıyor. Bunca zamana kadar çevrenin ne diyeceğine zerre kadar değer vermezken, şimdilerde kafasında binlerce soru işareti uçuşuyor. ‘ Yok’ diyor ara sıra ‘yok, hiç önemli değil insanların yargılamaları, bilmeden atıp tutmaları ‘ Ama bu kendinden emin halleri pek uzun sürmüyor. Çaresizlik öyle bir kıskacına alıp sıkmış ki bedenini, ruhuna bile söz geçiremiyor. İçindeki bunca fırtınaya rağmen gözyaşları sessizce yanaklarından süzülüyor usul usul. Süzülüyor ama içini ferahlatmıyor. Bu karabasanı, bu omuzlarına bir anda çöküveren tonlarca ağırlığı hafifletecek, azıcık nefes almasını sağlayacak hiçbir şey bulamıyor. Bir çözüm…bir çözüm bulmalı. Bunca senenin emeğine yazık olmamalı. Geçirdiği uykusuz gecelerin, sabırla beklemelerin, yaşayamadığı hayallerin, kendini hiçe sayarcasına yaptığı koşturmaların bir ödülü olmalı mutlak ‘Hayat bu kadar zalim olamaz.’ diye geçiriyor içinden. Dudaklarında bir şarkı mırıldanırken belli belirsiz; Barış Manço’nun o muhteşem şarkısı anlam buluyor yaşadıklarında ve haykırıyor sessizce Tanrıya. ‘Allah’ım güç ver bana, sığındım sana…’ Gözyaşları sessizce yanaklarından süzülüyor usul usul…içindekileri yok etmek istercesine dur durak dinlemeden. Bir umut, evet bir umut olacaktı içinde bir yerlerde; hani en zor şartlar için sakladığı. Şimdi tam zamanı işte. O umuda sarılmanın, o minicik filizi ihtimam gösterip sevgiyle büyütmenin. Geçecek, elbet geçecek tüm sıkıntılar ve bir de bakmışız ki o minicik umudumuz kök vermiş; gülümseyerek çiçek açacağı günleri müjdelercesine. Sevgiyle kalın, umutsuz kalmayın. Belgin Eryavuz
Favori olarak işaretleyin
Favorilerinize ekleyin
Bunu e-posta ile gönder
Okuma: 2013 Geridönüş(0)
Yorumlar (3)
![]() yazar nilgunozbir , October 02, 2009 ben mutsuzluklarımı gençliğimden buyana geceleri ışıldayan yıldızlara anlatırdım.onlar seni anlıyor ve goz kırpıyorlar orta yaşa doğru mutluluklarımı da yıldızlarla paylaşmaya başladım .dost sandıklarından daha anlayışlılar..şimdi ise çiçeklerle konuşuyorum onların anladıhlarını hissediyorum.... hatalı kullanımı bildirin
Skoru düşürün
Skoru yükseltin
Oy sayısı: +0
yazar gamzesu , September 11, 2009 Bu yazdıgınız tamda beni anlatmış.Ama hayat bu hergun yeni şeylerle karşılasıyoruz ve ne olursa olsun,Hayata Mutluluklar saçıyoruz. hatalı kullanımı bildirin
Skoru düşürün
Skoru yükseltin
Oy sayısı: +0
yazar gunelbabayeva , July 09, 2009 Hayat dedigimiz iste bu...Sevincimiz her kesinse,kederimiz sadece bizimdi.Bazen icindekilerini birisine anlatmak istersin.Sonrada olmaz bu beni,cektiklerimi anlamaz diyerek susarsin.Icine atarsin mahser kadar sana aci verenleri.Paylasmazsin kimseyle.H er gece gelince sanki en iyi arkadasini gorurde olece sarilib yorgana aglarsin.O zaman gece bilir senin cektiklerini.Hatta ugruna goz yasini akitdigin bile duymaz senin agladigini.Belkide hayatinin en guzel ruyasini gormus olur o.Hayat bu iste.YIKILMAMALI,HER SEYI BECERIRIM DEMELIYIZ..... hatalı kullanımı bildirin
Skoru düşürün
Skoru yükseltin
Oy sayısı: +1
Yorum yaz
|




İnsan zaman geliyor öylesine büyük ve değişik dertlerle karşılaşıyor ki; o anda ne yapacağını, nasıl hareket edeceğini bilemiyor. Hatta yaşadıkları ile arasında sanki bir sis tabakası varmış gibi olaylara sadece bakakalıyor.
Eli, ayağı adeta tutmaz oluyor. Ne yapması gerektiğini bilemiyor, hatta neyi nasıl düşünmesi gerektiğini bile kestiremiyor. İşte o anda gözyaşları sessizce yanaklarından süzülüyor usul usul.